این سایت سعی دارد سایت های برتر سراسر ایران را معرفی کند ما با نمایش دادن پیش نمایشی از سایت، کاربران را به دیدن کامل مطالب سایت های معرفی شده دعوت میکنیم فلذا هیچ لینک، عکس، و متنی از سایت های معرفی شده کپی نمیشود.

    ارتباط از مرکز فضایی با فضانوردی که از جو خارج شده است به کدام طریق امکان پذیر است

    دسته بندی :
    1. پشتوک
    2. مطالب سایت

    مهدی

    بچه ها کسی جواب رو میدونه ؟

    ارتباط از مرکز فضایی با فضانوردی که از جو خارج شده است به کدام طریق امکان پذیر است را از این سایت دریافت کنید.

    برنامه ناسا برای ارتباط لیزری با فضانوردان مریخ

    بنابر گزارش‌ها ناسا قرار است از طریق لیزر با فضانوردان که در سال ۲۰۳۰ به مریخ خواهند رفت، ارتباط برقرار کند.

    شنبه / ۲۶ بهمن ۱۳۹۸ / ۱۳:۳۷

    دسته‌بندی: علم و فناوری جهان

    کد خبر: 98112618949 خبرنگار : 71607

    برنامه ناسا برای ارتباط لیزری با فضانوردان مریخ

    بنابر گزارش‌ها ناسا قرار است از طریق لیزر با فضانوردان که در سال ۲۰۳۰ به مریخ خواهند رفت، ارتباط برقرار کند.

    به گزارش ایسنا، ناسا که اکثراً از امواج رادیویی برای برقراری ارتباط بین فضا و زمین استفاده کرده اکنون به دنبال استفاده از لیزرها است.

    از آنجا که ناسا قصد دارد در سال ۲۰۳۰ فضانوردان را به مریخ بفرستد چگونگی ارتباط برقرار کردن با فضانوردان در مریخ بسیار مهم خواهد بود.

    شبکه فضای دوردست ناسا(DSN) در حال دریافت یک "بشقاب"(dish) جدید برای سیگنال‌های پیشرفته لیزری است. "شبکه فضای دوردست ناسا"(دی‌اس‌ان) شبکهٔ آنتن‌هایی است که از ماموریت‌های فضاپیماها و مشاهدات فضایی رادیویی و راداری که به اکتشاف منظومهٔ خورشیدی کمک می‌کند، پشتیبانی می‌کند. این شبکه از ماموریت‌های خاص در مدار زمین نیز پشتیبانی می‌کند. دی‌اس‌ان هم‌اکنون از سه مرکز ارتباط عمیق فضایی که با ۱۲۰ درجه فاصله از یکدیگر بر روی زمین قرار گرفته‌اند، تشکیل شده‌ است.

    چندین دهه بود که ناسا از امواج رادیویی برای ارسال پیام بین فضانوردان در فضا و خدمه در زمین استفاده می‌کرده است. با این حال با وجود ماموریتی که قرار است در سال ۲۰۳۰ ناسا انجام دهد و طی آن فضانوردانی را به مریخ بفرستد قرار است از روشی جدید موسوم به "پرتو لیزر" با آنها در ارتباط باشد.

    لیزر روشی است که بسیار کارآمد و ارزشمند است و می‌توان توسط آن به راحتی با فضانوردانی که در حدود ۴۰ میلیون مایل(حدود ۶۴ میلیون کیلومتر) دورتر از زمین هستند ارتباط برقرار کرد.

    از آنجا که لیزرهای فرو سرخ بسیار قدرتمند هستند می‌توانند مسافت‌های بیشتری را در فضا با قدرت بسیار قوی‌تر از امواج رادیویی طی کنند.

    "سوزان داد"(Suzanne Dodd) مدیر این برنامه گفت: لیزرها می‌توانند سرعت داده شما از مریخ را حدود ۱۰ برابر آنچه توسط امواج رادیویی به مقصد می‌رسید، افزایش دهند.

    ناسا برنامه ساخت یک بشقاب ۱۱۲ فوتی(۳۴ متری) را از هفته گذشته در گلدستون، کالیفرنیا آغاز کرده است و به عنوان بخشی از پروژه شبکه فضای دوردست ناسا، بشقاب‌های دیگری نیز در اطراف این بشقاب قرار خواهد گرفت.

    انتهای پیام دبیر مسعود جعفرشعار دبیر مسعود جعفرشعار مترجم پرستو توکلی

    نظرات

    منبع : www.isna.ir

    نحوه بازگشت فضانوردان به زمین

    ایستگاه فضایی بین‌المللی در ارتفاع ۴۰۰ کیلومتری زمین قرار دارد و فضانوردان برای بازگشت به زمین، از کپسول سایوز روسی یا دراگون آمریکایی استفاده می کنند.

    نحوه بازگشت فضانوردان به زمین

    ایستگاه فضایی بین‌المللی در ارتفاع ۴۰۰ کیلومتری زمین قرار دارد و فضانوردان برای بازگشت به زمین، از کپسول سایوز روسی یا دراگون آمریکایی استفاده می کنند.

    به گزارش گروه وب گردی خبرگزاری صدا و سيما، بزرگترین ناراحتی برای یک فضانورد، که از ابتدی سفر فضایی تا آخر آن، همواره ذهن او را به خود معطوف می‌دارد، مشاهده شعله‌هایی است که در انتهای ماموریت و هنگام ورود به جو زمین، از اصطکاک سفینه با اتمسفر غلیظ زمین حاصل می‌شود، است.

    وقتی قفل‌ها بطور کامل باز شوند، دیگر ناو کیهانی هیچ ارتباط فیزیکی با ایستگاه ندارد. جدا شدن سفینه از ایستگاه با استفاده از یک سامانه فنری انجام می‌شود. تا زمانیکه سایوز و ایستگاه به اندازه کافی از هم فاصله نگرفته باشند، فضانوردان حق ندارند موتور‌های سفینه را روشن کنند، چون امکان دارد به بدنه بیرونی ایستگاه آسیب وارد کنند.

    ‌در زمان بازگشت سفینه ۱۵۰۰۰ کیلومتر بر ساعت سرعت دارد.

    بعد از گذشت ۳ دقیقه که سفینه سایوز تقریبا به فاصله ۲۰ متری ایستگاه قرار می‌گیرد، موتور سفینه سایوز ۱۵ ثانیه روشن می‌شوند و این کار تفاوت سرعت را به بیش از ۲ کیلومتر می‌رساند و سایوز به فاصله قابل اطمینان می‌رسد. در این زمان با آن که سایوز فاصله زیادی از ایستگاه دارد. موتور‌های ترمز با هدف کم کردن سرعت سایوز روشن و مسیر سفینه به تدریج تغییر کرده و وارد جو زمین می‌شود.

    وقتی بدنه‌ی کپسول فضایی به هوای اتمسفر مالیده می‌شود، گرمای شدیدی به وجود می‌آید که دمای آن ۳۵۰۰ درجه سانتیگراد است و اگر سفینه‌ها مواد موسوم به «سپر گرما» پوشانده نشوند، مرگ سرنشینان حتمی خواهد بود. در ضمن سفینه هرگز نباید به طور عمودی وارد جو زمین شود، زیرا در این صورت به دلیل مقاومت جو اصطکاک شدیدی ایجاد خواهد شد و قطعا” سفینه منفجر خواهد گشت، بنابراین حتما” باید در مسیر اریب وارد جو زمین شود.

    ‌موتور‌های ترمز با هدف کم کردن سرعت سایوز روشن و مسیر سفینه بتدریج تغییر کرده و وارد جو زمین می‌شود. تقریبا ۳۰ دقیقه قبل از نشستن سفینه و در ارتفاع ۱۴۰ کیلومتری، سه قسمت سفینه سایوز یعنی بخش فرودی، قسمت موتوری و بخش مداری طی چند ثانیه توسط چند چاشنی انفجاری از هم جدا می‌شوند. فقط قسمتی که فضانوردان در آن قرار دارند قطعا به زمین باز می‌گردد و دو بخش دیگر در مسیر حرکت از بین می‌روند.

    در فاصله حدود ۹ هزار متری زمین، دریچه محفظه چتر باز شده و چتر کوچک اولیه که به آن چتر ترمز هم می‌گویند بیرون کشیده می‌شود. بعد از چند دقیقه در فاصله حدود ۸ هزار متری، چتر اصلی گشوده می‌شود و سرعت را به ۲۲ کیلومتر در ساعت می‌رساند.

    در فاصله ۵ هزار متری سپر حفاظتی زیر سفینه و پنجره‌های سفینه جدا و سوخت و اکسیژنی که در سفینه ذخیره شده از بخش زیرین بیرون ریخته می‌شودکه در زمان فرودخطر انفجار از بین برود. در این زمان با مکانیزم ویژه‌ای زاویه اتصال چتر با سفینه تغییر پیدا می‌کند تا سفینه تحت زاویه درستی فرود آید. به این ترتیب فضانوردان دقیقا پشت به زمین قرار می‌گیرند و حالت لازم برای فرود نرم را بدست می‌آورند.

    زمان فرود فضانورد کاملا باید در قالب صندلی قرار بگیرد. دست‌ها را روی سینه به صورت مشت گره کرده نگه دارد. نباید حرف بزنید، چون ممکن است که زبان بین دندان‌ها گیر کند و منتظر فرود به اصطلاح نرم می‌مانند. البته فرود نرم آنطور هم که گفته می‌شود نرم نیست. آن را می‌توان مثل برخورد ماشین کوچک و یک تریلی دانست. همه چیز یک دفعه تکان تکان می‌خورد و بعد آرام می‌شود.

    بعد فرمانده سفینه گیره‌های اتصال چتر به سفینه را آزاد می‌کند تا چتر جدا شود تا اگر باد شدید باشد سفینه به دنبال چتر کشیده نشود. در این زمان سرنشینان صدا‌های گروه نجات را می‌شنوند و مطمئن می‌شوند که ۵ دقیقه دیگر می‌توانند با هوای تازه تنفس کنند و به زودی با خانواده‌های خودشان ملاقات خواهند کرد.

    سایت علمی بیگ بنگ / منابع بیشتر: Soyuz spacecraft , NASA , asc-csa.gc.ca

    منبع : www.iribnews.ir

    ایستگاه فضایی بین‌المللی کجاست و چه مدت طول می کشد تا به آن برسیم؟

    ایستگاه فضایی بین‌المللی ایستگاه فضایی بین‌المللی کجاست ایستگاه فضایی,چگونگی ساخت ایستگاه فضایی بین‌المللی,مدت زمان رسیدن فضانوردان به ایستگاه فضایی,دانستنیهای علمی,بیشتر بدانید علمی

    تازه های چرا ، زیرا و چگونه

    اسید هیومیک برای چه مواردی استفاده می شود و چه فوایدی دارد؟

    کود اسید هیومیک معجزه هیومیک اسید چیست؟ فواید اسید هیومیک برای گیاهان اسیدهیومیک یکی از کودهای…

    بیشتر »

    ارزانتر از همه جا بلیط لحظه آخری هواپیما

    چه کسانی نباید از لیزر موهای زائد استفاده کنند ؟!

    ایستگاه فضایی بین‌المللی کجاست و چه مدت طول می کشد تا به آن برسیم؟

    مجموعه: چرا ، زیرا و چگونه

    ایستگاه فضایی در مدار زمین و در ارتفاع ۳۵۰ کیلومتری از سطح زمین در حرکت است

    ایستگاه فضایی بین‌المللی کجاست؟

    ایستگاه فضایی بین‌المللی (International Space Station) یک ایستگاه فضایی است که با مشارکت بیش از ۱۵ کشور ساخته می‌شود. این ایستگاه فضایی در مدار زمین و در ارتفاع ۳۵۰ کیلومتری از سطح زمین در حرکت است. سرعت ایستگاه فضایی بین‌المللی در مدار معادل ۲۷٬۷۰۰ کیلومتر بر ساعت است، که به این ترتیب روزی ۱۵ بار به دور سیاره زمین گردش می‌کند.

    بیشتر بخش‌های اصلی این ایستگاه فضایی ساخته شده اما در سال ۲۰۱۵ چند بخش جدید به آن افزوده شد. پس از تکمیل، ایستگاه فضایی بین‌المللی ۴۵۰ تُن وزن خواهد داشت و ۱۲۰۰ متر مکعب فضای کار، پژوهش و زندگی برای فضانوردان فراهم خواهد آورد. ایستگاه فضایی بین‌المللی در شب بصورت ستاره‌ای متحرک با چشم غیرمسلح قابل رؤیت است.

    ایستگاه فضایی بین‌المللی محصول همکاری مشترک سازمان ناسا، سازمان فضایی روسیه، سازمان فضایی اروپا، سازمان فضایی ژاپن، و سازمان فضایی کانادا است. سازمان فضایی برزیل از طریق همکاری با ناسا با این برنامه مشارکت می‌کند. سازمان فضایی ایتالیا، هم به عنوان یک عضو فعال در سازمان فضایی اروپا، و هم بطور مستقل در برنامه ایستگاه فضایی مشارکت می‌کند. سازمان فضایی چین نیز علاقه خود را برای پیوستن به جمع مشارکت‌کنندگان، به ویژه از طریق همکاری با سازمان فضایی روسیه اعلام داشته است.

    ایستگاه فضایی بین‌المللی در حقیقت فرزند و ترکیبی از چندین پروژه فضایی است که قبلاً توسط کشورهای مختلف برنامه‌ریزی شده بود. از جمله این برنامه‌ها می‌توان به ایستگاه فضایی میر-۲ (روسیه)، ایستگاه فضایی آزادی (آمریکا)، آزمایشگاه فضایی کلمبوس (اروپا) و آزمایشگاه فضایی کیبو (ژاپن) اشاره کرد.

    ایستگاه فضایی بین‌المللی در حقیقت فرزند و ترکیبی از چندین پروژه فضایی است

    حضور فضانوردان در ایستگاه فضایی بین‌المللی از آغاز نخستین ماموریت در ۱۲ آبان ۱۳۷۹ تاکنون بدون وقفه ادامه داشته است. این ایستگاه در حال حاضر ظرفیت شش سرنشین دائمی را دارا است، اگرچه هنگام اتصال فضاپیماها و ورود اردوهای جدید، تعداد فضانوردان درون ایستگاه بطور موقت تا بیش از ۱۰ نفر هم افزایش می‌یابد. دو فروند فضاپیمای سایوز هر یک با ظرفیت ۳ نفر بطور دائمی برای تخلیه اضطراری ایستگاه در هنگام خطر به آن متصل اند.

    در ابتدای کار ایستگاه، سرنشینان آن از سازمان‌های فضایی روسیه و آمریکا انتخاب می‌شدند، تا اینکه در ژوئیه ۲۰۰۶ یک فضانورد آلمانی سازمان فضایی اروپا، در قالب اردوی ۱۳ به ایستگاه فضایی بین‌المللی سفر کرد. تاکنون روی هم رفته فضانوردانی از ۱۶ کشور جهان در این ایستگاه اقامت کرده‌اند؛ این تعداد شامل ۵ توریست فضایی نیز هست؛ انوشه انصاری، فضانورد ایرانی، در روز ۲۷ شهریور ۱۳۸۵ به ایستگاه فضایی بین‌المللی وارد شد و ۹ روز در آن اقامت داشت.

    ایستگاه فضایی روزی ۱۵ بار به دور سیاره زمین گردش می‌کند

    چه مدت طول می کشد به ایستگاه فضایی بین المللی برسیم؟

    ایستگاه فضایی بین المللی در حدود ۳۵۰ کیلومتری بالای زمین قرار دارد. این بدان معنا است که اگر ما با سرعت 65 مایل بر ساعت (97 کیلومتر بر ساعت) مستقیم به هوا رانندگی کنیم، تنها سه ساعت طول می کشد تا به ایستگاه فضایی بین المللی برسیم. اما یک مشکل کوچک وجود دارد و آن این که ایستگاه فضایی بین المللی با سرعت  17500 مایل بر ساعت (28163.52 کیلومتر بر ساعت) به دور زمین می گردد.

    برای فضانوردانی که از زمین با فضاپیما راهی فضا می شوند فقط هشت دقیقه طول می کشد تا به فضا برسند، اما رسیدن آنها به ایستگاه فضایی بین المللی به خاطر سرعت ایستگاه فضایی بین المللی مستلزم محاسبه پیوستن است. تعقیب کردن ایستگاه فضایی در مدار می تواند سه روز طول بکشد. در طول این مدت، خدمه کشتی فضایی نزدیک به 30 بار به دور زمین می گردند.

    در سال 2013، فضانوردان روسی در مدت تنها 6 ساعت به ایستگاه فضایی بین المللی رسیدند که رکوردی محسوب می شد. خدمه در مدت تنها چهار دور گشتن به دور زمین (به جای بین 25 تا 30 گشتن) به ایستگاه رسیدند. فضاپیمای آنها از قزاقستان پرتاب شد و فضانوردان صعود خود را با زمان عبور ایستگاه فضایی بین المللی زمان بندی کردند.

    گردآوری: بخش علمی بیتوته

    منابع : www.020.ir yjc.ir

    چند دقیقه با دانستنی ها

    این تصویر را خانم ها ببینند!

    با درمان دراکولایی جوان بمانید!

    تعيين دقيق زمان مرگ با مژك‌هاي بيني!

    ريزش مو با کمبود مواد نشاسته اي در رژيم غذايي

    سیگار کشیدن در بارداری موجب مرگ ناگهانی نوزاد می شود

    شایع‌ترین علائم بی‌اشتهایی عصبی

    سفید کردن دندان با مواد مخصوص در 1 جلسه

    چرا دیگر قد بلند شدن یک آرزو نیست ؟!

    چطور آب سالم بنوشیم؟! ◀مشاهده راهکار

    خرید و فروش امن و آسان بیش از ۳۵۰ ارز دیجیتال

    اصلاح افتادگی پلک بدون جراحی در کمترین زمان !

    با راهکار پروفسور گیلانی برای همیشه از استرس خلاص شو !

    با این عینک های آفتابی خاص به استقبال تابستان میریم

    رزرو بلیط پرواز ارزان برای سفر های لوکس تیر ماه

    16 روش زیبایی دندان که تا حالا نمی دونستی !!!

    هوش کودکتو با این بازی فکری افزایش بده ! به تفکیک رده سنی

    منبع : www.beytoote.com

    میخواهید جواب یا ادامه مطلب را ببینید ؟
    مهدی 7 روز قبل
    4

    بچه ها کسی جواب رو میدونه ؟

    برای پاسخ کلیک کنید