این سایت سعی دارد سایت های برتر سراسر ایران را معرفی کند ما با نمایش دادن پیش نمایشی از سایت، کاربران را به دیدن کامل مطالب سایت های معرفی شده دعوت میکنیم فلذا هیچ لینک، عکس، و متنی از سایت های معرفی شده کپی نمیشود.

    از سرد شدن گدازه ها روی سطح زمین چه چیزی تشکیل میشود

    دسته بندی :
    1. پشتوک
    2. مطالب سایت

    مهدی

    بچه ها کسی جواب رو میدونه ؟

    از سرد شدن گدازه ها روی سطح زمین چه چیزی تشکیل میشود را از سایت نکس اسکرین دریافت کنید.

    ماگما

    ماگما

    از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

    بخش‌های یک توده نفوذی ماگما:

    # کوژسنگ (لاکولیت) # آذرین‌تیغه کوچک # ژرف‌سنگ (باتولیت) # آذرین‌تیغه (دایک) # آذرین‌لایه (سیل)

    # تنوره آتشفشانی (پایپ)

    # کاوسنگ (لوپولیت)

    به مواد مذاب درون زمین که بسیار گرم بوده و تحت فشار شدید در زیر پوستهٔ زمین قرار گرفته‌اند ماگما یا تَفتال می‌گویند. ماگما ممکن است از طریق شکستگی‌ها و سایر نقاط ضعیف پوستهٔ زمین بالا آمده و به صورت گدازه (لاوا) در سطح زمین جریان یابد.

    ماگما سنگ‌های گداخته‌ای هستند که اغلب در اتاقک مذابی در زیر رویه زمین قرار دارند و بر اثر فشار کم و دمای بالا به صورت نیمه‌جامد و گاه حتی مایع هستند. ماگما در دمای میان ۱۲۰۰ تا ۱۸۰۰ درجه سانتیگراد پدید می‌آید. ماگما پس از رسیدن به سطح زمین و گدازه شدن به مرور سرد شده و توده‌هایی از سنگ‌های همچون بازالت را پدیدمی‌آورند.

    در زمین‌شناسی به سنگ‌های حاصل از انجماد مواد گداخته، سنگ‌های آذَرین می‌گویند. فرایند تشکیل و حرکت ماگما و تبدیل آن به سنگ آذرین را فعالیت ماگمایی می‌گویند.

    سنگ‌های آذرین به دو بخش سنگ‌های آذرین درونی و سنگ‌های آذرین بیرونی تقسیم می‌شوند. سنگ‌های آذرین بیرونی حاصل فرایند آتشفشانی و بیرون ریختن مواد مذاب از دهانهٔ آتشفشان است اما سنگ‌های آذرین درونی حاصل فرایند ماندن ماگما در آشیانه و سرد شدن آهستهٔ آن می‌باشد.

    ماگما از مایعی تشکیل شده که سیلیکاته است و گران‌روی زیادی دارد و با گاز و مواد فرّار همراه است. گدازه ماگمایی است که مواد فرّار خود را از دست داده باشد. ماگماها ممکن است کاملاً مایع یا نیمه‌متبلور باشند. گدازه‌ها معمولاً نیمه‌متبلورند زیرا محتوی بلور و کانی‌هایی هستند که نقطه ذوب یا انجماد بالاتر دارند. این بلورها یا مستقیماً از ماگما متبلور شده‌اند یا کانی‌های دیرگداز سنگ مادر ماگما هستند که از سنگ مادر جدا شده و به داخل ماگما افتاده‌اند.[۱]

    فعالیت ماگمایی[ویرایش]

    ماگما در بخشی از گوشتهٔ بالایی زمین، واقع در زیر سنگ‌کره که سست است و سست‌کُره asthenosphere نام دارد تولید می‌شود. مخزنی در سنگ‌کره که در آن ماگما پیش از فوران انباشته می‌شود انباشت‌گاه ماگما magma chamber نام دارد.

    فعالیت ماگمایی (ماگماتیسم) یعنی فرایند تشکیل و حرکت ماگما و تبدیل آن به سنگ آذرین خود شامل دو بخش است: فعالیت ژرف‌توده‌ای (پلوتونیسم) و فعالیت آتشفشانی (ولکانیسم).

    فعالیت ژرف‌توده‌ای به آن دسته از رویدادهایی گفته می‌شود که به موجب آن ماگما از اعماق زمین به سمت بالا حرکت کرده ولی به سطح زمین نمی‌رسد و در درون زمین سرد شده و توده‌های سنگ‌های آذرین درونی همچون گرانیت را پدیدمی‌آورد.

    توده‌های آذرین درونی ممکن است به پنج شکل در زیر زمین تشکیل شوند که عبارتند از: ژرف‌سنگ batholith که وسیع‌ترین نوع توده‌هاست، کوژسنگ laccolite که توده‌ای قارچی‌شکل است، کاوسنگ lopolith که مقعر است، آذرین‌لایه sill و آذرین‌تیغه dike.

    از انواع سنگ‌های آذرین درونی گرانیت و از سنگ‌های آذرین بیرونی بازالت از همه معروف‌تر هستند.

    فعالیت آتشفشانی به فرآیندهایی گفته می‌شود که در طی آن ماگما به سطح زمین راه می‌یابد. انفجار آتشفشانی باعث می‌شود مواد سنگی آواری به روی سطح زمین پاشیده شوند که این مواد را آذرآواری pyroclastic می‌گویند.

    اگر سنگی که مورد هجوم ماگما قرار گرفته‌است دارای لایه‌بندی مشخص باشد و دو سطح بالایی و پایینی ماگما با این لایه‌بندی موازی باشند ماگما را همشیب و در صورتی که این دو سطح لایه‌بندی را قطع کند ماگما را ناهمشیب می‌نامند.

    ماگمایی که سنگ آذرین خاصی از آن به وجود آمده یا ماگمای دیگری از آن مشتق شده باشد را ماگمای والد parental magma می‌گویند.[۲]

    پانویس[ویرایش]

    ↑ دبیرستان انرژی اتمی ایران. بازدید: سپتامبر ۲۰۱۳.

    ↑ واژه‌های مصوّب فرهنگستان تا پایان سال ۱۳۸۹ (مجموع هشت دفتر فرهنگ واژه‌های مصوّب فرهنگستان)

    در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ ماگما موجود است.

    منابع[ویرایش]

    واژه‌های مصوّب فرهنگستان تا پایان سال ۱۳۸۹ (مجموع هشت دفتر فرهنگ واژه‌های مصوّب فرهنگستان)

    Hess, P.C. ; 1989: Origin of Igneous Rocks, Harvard University Press, Cambridge.

    Press, F. ; Siever, R. ; Grotzinger, J. & Jordan, T.H. ; 2003: Understanding Earth, Freeman & co (چاپ چهارم), ISBN 0-7167-9617-1.

    Thompson, G.R. & Turk, J. ; 1997: Introduction to Physical Geology, Brooks Cole (جاپ دوم), ISBN 0-03-024348-3.

    Winter, J.D. ; 2001: An introduction to igneous and metamorphic petrology, Prentice-Hall, ISBN 0-13-240342-0.

    رده‌ها: آتشفشان‌شناسیسنگ‌شناسیسنگ‌های آذرینپوسته زمین

    منبع : fa.wikipedia.org

    سرنوشت سنگ‌هایی که درون زمین ذوب می‌شوند

    ماگما از مایعی تشکیل شده که سیلیکات است و گران‌روی زیادی دارد و با گاز و مواد فرّار همراه است.

    ۱۱:۰۶ - ۱۱ آبان ۱۴۰۰ ۷۹۵۱۲۲۵

    وب‌گردی وبگردی نظر دادن اشتراک گذاری دانلود PDF

    سرنوشت سنگ‌هایی که درون زمین ذوب می‌شوند

    ماگما از مایعی تشکیل شده که سیلیکات است و گران‌روی زیادی دارد و با گاز و مواد فرّار همراه است.

    به گزارش گروه وبگردی باشگاه خبرنگاران جوان، به گرمای درون زمین، که سبب ذوب شدن سنگ‌ها می‌شود که به آن ماگما یا مواد مذاب می‌گویند. خواص مواد مذاب یا ماگما: طبیعی، داغ، متحرک، سرشار ازگاز و دارای چگالی کم است.

    ماگما ممکن است از طریق شکستگی‌ها و سایر نقاط ضعیف پوستهٔ زمین بالا آمده و به صورت گدازه (لاوا) در سطح زمین جریان یابد. ماگما سنگ‌های گداخت‌های هستند که اغلب در اتاقک مذابی در زیر رویهٔ زمین قرار دارند و بر اثر فشار کم و دمای بالا به صورت نیمه‌جامد و گاه حتی مایع هستند. ماگما در دمای میان ۱٬۲۰۰ تا ۱٬۸۰۰ درجهٔ سانتی‌گراد پدید می‌آید. ماگما پس از رسیدن به سطح زمین و گدازه شدن به مرور سرد شده و توده‌هایی از سنگ‌های همچون بازالت را پدید می‌آورند.

    بیشتربخوانید

    تصاویری از تبخیر دریاچه با گدازه‌های آتشفشانی

    در زمین‌شناسی به سنگ‌های حاصل از انجماد مواد گداخته، سنگ‌های آذَرین می‌گویند. فرایند تشکیل و حرکت ماگما و تبدیل آن به سنگ آذرین را فعالیت ماگمایی می‌گویند.

    سنگ‌های آذرین به دو بخش سنگ‌های آذرین درونی و سنگ‌های آذرین بیرونی تقسیم می‌شوند. سنگ‌های آذرین بیرونی حاصل فرایند آتشفشانی و بیرون ریختن مواد مذاب از دهانهٔ آتشفشان است، اما سنگ‌های آذرین درونی حاصل فرایند ماندن ماگما در آشیانه و سرد شدن آهستهٔ آن می‌باشد.

    ماگما از مایعی تشکیل شده که سیلیکات است و گران‌روی زیادی دارد و با گاز و مواد فرّار همراه است. گدازه، ماگمایی است که مواد فرّار خود را از دست داده باشد. ماگما‌ها ممکن است کاملاً مایع یا نیمه‌متبلور باشند. گدازه‌ها معمولاً نیمه‌متبلورند، زیرا محتوی بلور و کانی‌هایی هستند که نقطه ذوب یا انجماد بالاتر دارند. این بلور‌ها یا مستقیماً از ماگما متبلور شده‌اند یا کانی‌های دیرگداز سنگ مادر ماگما هستند که از سنگ مادر جدا شده و به داخل ماگما افتاده‌اند.

    انواع ماگما

    "یاگار" ماگما‌ها را از لحاظ محتوی گاز به سه دسته به قرار زیر تقسیم می‌کند:

    هیپوماگما:

    ماگمایی است محتوی گاز فراوان و تحت فشار که به علت فشار زیاد لیتوستاتیک گاز‌ها در ماگما بصورت محلول باقی مانده‌اند.

    پیرو ماگما:

    ماگمایی است پرگاز و کف مانند که گاز‌های آن آزاد شده، اما از ماگما خارج نشده است.

    اپی ماگما:

    ماگمایی است فقیر از گاز شبیه به گدازهها.

    گرانروی ماگما‌ها

    گرانروی ماگما بسته به ترکیب شیمیایی، درجه حرارت و مقدار درصد گاز محلول تغییر می‌کند. گرانروی ماگما‌های بازالتی حداقل ۱۰۰ پواز و گرانروی ماگما‌های گرانیتی بین ۳، ۱۰ تا ۶، ۱۰ پواز می‌باشد. گاز‌های محلول در ماگما سبب پایین آمدن وزن مخصوص کلی ماگما و نیز تقلیل گرانروی می‌شوند. گرانروی یک ماگما با پیشرفت تبلور در آن ماگما نسبت مستقیم دارد. زیرا افزایش فاز‌های جامد و بالا رفتن درصد سیلیس در مایع باقی مانده موجب افزایش گرانروی می‌شود.

    حرارت ماگما‌ها

    حرارت ماگما‌ها بین ۱۵۰۰ تا ۵۰۰ درجه سانتیگراد است. ماگما‌ها وقتی می‌توانند به سطح زمین برسند که حرارتی بین ۹۵۰ (ریولیت‌ها) تا ۱۲۰۰ درجه سانتیگراد (بازالت‌ها) داشته باشند، زیرا در کمتر از این حدود حرارتی، ماگما‌ها منجمد شده و در همان عمقی که هستند متوقف می‌شوند.

    ترکیب شیمیایی ماگما‌ها

    مطالعات زیادی برای تشخیص ترکیب شیمیایی ماگما‌ها از لحاظ کانی شناسی، درصد اکسید‌ها و مواد فرار صورت گرفته و نتیجه این شده که ماگما‌ها اصولا از اکسید‌های مختلف تشکیل شده‌اند، اما بسته به نوع ماگما درصد هر اکسید متفاوت است. اکسید‌ها عمده سازنده ماگما‌ها عبارتند از:

    Si O۲ , Al۲ O۳ , Fe O , Fe۲ O۳ , Ca O , Mg O , Na۲ O , K۲ O , Ti O۲ , Mn O , P۲ O۵ , H۲ O , C O۲

    علاوه بر اکسید‌ها فوق، ترکیبات زیر نیز در ماگما‌ها دیده شده‌اند:

    Fe Cl۳ , Al cl۳ , B O۳ , H F , H CL , C O , S O۲ , S H۲ , H۲ , N H۳ , C H۴

    چگونگی تشکیل ماگما

    درون زمین بسیار گرم است. گرمای شدید، بعضی از مواد سنگی مرکز کرهٔ زمین را ذوب می‌کند و به حالت «مایع» در می‌آورد.

    سنگ (یا چینهٔ مذاب) در محفظه‌های بزرگ زیر زمینی جمع می‌شود. این چینهٔ مایع زیر زمینی «ماگما» می‌نامند.

    وزن ماگما از وزن سنگ‌های سرد و سفت مجاور خودش کمتر است و به همین جهت است که به تدریج در اثر فشار سنگ‌های اطرافش به بالا رانده می‌شود.

    در بسیاری از جا‌ها «ماگما» هیچ وقت به سطح زمین نمی‌رسد بلکه به آرامی در همان زیر زمین سرد و سفت می‌شود.

    هزاران هزار سال طول می‌کشد تا ماگما به سنگ تبدیل شود. در جا عهای دیگر، سنگ‌های سرد و سفت مجاور سطح زمین نمی‌توانند در برابر فشار ماگما (که از زیر به آن‌ها وارد می‌آید) ایستادگی کنند.

    این قبیل سنگ‌ها اندکی شکاف بر می‌دارند و ماگما در امتداد شکاف‌های به وجود آمدهٔ آن‌ها بالا می‌آید.

    گاهی ماگما حالت مایعش را (در اثر از دست دادن حرارت) حفظ می‌کند و به سطح زمین می‌رسد. سپس لابه‌لای شکاف‌ها را پر می‌کند و بر روی زمین جاری می‌شود. ماگمایی که به سطح زمین برسد، «گذازهٔ آتشفشانی» نامیده می‌شود.

    ماگما معمولاً در جریان بالا آمدن به سوی سطح زمین، رو به سردی می‌گذارد. همزمان با بالا آمدن تدریج ماگما، برخی از کانی‌های موجود در آن زودتر از بقیهٔ کانی‌ها به بلور‌های بزرگ تبدیل می‌شوند.

    بلور‌ها در داخل ماگما شناور هستند. وقتی چنین ماگمایی به سطح زمین می‌رسد، چینهٔ مایع در مدتی بسیار کوتاه به حالت جامد در می‌آید.

    بلور‌های بزرگ شناور در مایع، «منجمد» می‌شوند و به صورت سنگ‌های آتشفشانی با دانه‌های ریزی در می‌آیند.

    منبع : www.yjc.news

    مواد مذاب کوه آتشفشان چیست؟

    مواد مذاب کوه آتشفشان به موادی گفته می شود که در هنگام فعالیت های آتشفشانی از دهانه آن ها به همراه خاکستر، بخارآب و گازها خارج می شود.

    مواد مذاب کوه آتشفشان به موادی گفته می شود که در هنگام فعالیت های آتشفشانی از دهانه آن ها به همراه خاکستر، بخارآب، مواد جامد و گازها خارج می شود. مواد مذاب یا به صورت فوران های ناگهانی و انفجاری و یا به شکل تدریجی از دهانه کوه های آتشفشانی خارج می شود. به عبارتی دیگر سنگ ها با گرمایی که داخل زمین وجود دارد، ذوب شده و مواد مذاب را تشکیل می دهند که به آن ها ماگما و گدازه می گویند. کتاب علوم پایه ششم منبعی است که با مواد مذاب کوه آتشفشان برای اولین بار آشنا می شویم. با ماگما و مواد مذاب کوه آتشفشان و چگونگی تشکیل آن ها و همچنین ویژگی های آن در این مقاله نشریه جهان شیمی فیزیک بیشتر آشنا می شویم.

    فهرست مطالب

    آتشفشان چیست؟

    از پدیده های طبیعی زمین که نقش مهمی در تغییر و تحول مربوط به گوشته و پوسته زمین را دارد، به نام آتشفشان است. نکته ای که اهمیت دارد این است که عواملی که باعث تولید آتشفشان می شود و نوع مواد آتشفشانی از گذشته تا به امروز تغییر چندانی نکرده است. علاوه بر زمین در کرات دیگی مانند سیاره مریخ و کره ماه نیز آتشفشان رخ می دهد. بعد از این که یک آتشفشان اتفاق می افتد، سنگ ها و مواد درونی زمین که در دمای بالا به شکل مذاب هستند، به صورت گدازه های آتشفشانی، گازها و خاکستر بیرون و به سطح زمین می رسند. این مواد روی سطح زمین به شکل های مختلفی سرد می شوند.

    هر آتشفشانی بعد از مرحله ی فعال، دارای مرحله آرام و خاموشی است که فعالیت آن به شکل خفیف ادامه می یابد. مرحله خاموشی طولانی بوده و حتی ممکن است به صورت دایمی باشد.

    مواد مذاب کوه آتشفشان

    از خواص مواد مذاب که با ذوب شدن سنگ ها توسط گرمای درونی زمین تشکیل می شوند، داشتن چگالی کم، داغ و متحرک بودن را می توان نام برد. در پایین سطح زمین، در جایی که دما بالاست و فشار کمی وجود دارد، سنگ های مذابی است که به شکل مایع و یا نیمه جامد هستند. دمای این مواد بین ۱۲۰۰ تا ۱۸۰۰ درجه سانتی گراد است. به مواد و سنگ های داخل زمین ماگما و مواد مذابی که به بیرون می ریزند، گدازه می گویند. سنگ های آذرین بعد از رسیدن این مواد به سطح زمین و در نتیجه سرد شدن، تشکیل می شوند. ماگما با ترکیبات سیلیکاتی خود دارای فراریت بیشتری نسبت به گدازه است. نقطه ذوب و یا نقطه انجماد کانی های موجود در گدازه بالاست.

    مواد مذاب کوه اتشفشان

    چگونگی تشکیل ماگما و لایه های زمین

    همان طور که می دانیم زمین دارای سه لایه اصلی پوسته، گوشته و هسته است. خارجی ترین لایه، پوسته است که روی آن زندگی می کنیم و دارای ضخامتی بین ۳۲ تا ۷۰ کیلومتر است. لایه زیر پوسته، گوشته است که با این که داغ است اما به دلیل تحمل فشار بالا، به شکل جامد است.

    سنگ کره به مجموع پوسته بیرونی و قسمت سخت گوشته می گویند که خود از هفت لایه تشکیل شده است. لایه نرمی به نام سست کره بر روی این لایه ها وجود دارد که فعالیت مرزهای آن ها می تواند مقدمه ای برای تشکیل ماگما باشد. با دور شدن لایه ها از هم و جدا شدن آن ها، فضای بین آن ها را، سنگ های گوشته سست کره و با نفوذ به آن ها پر می کند. ماگما در نتیجه ذوب شدن سنگ گوشته به علت فشار کم ایجاد می شود. با خروج ماگما، پوسته جدید در این قسمت تشکیل می شود.

    نکته

    با برخورد دو لبه لایه ها به همدیگر و نفوذ یکی به زیر دیگری، گودال بزرگی در اقیانوس ها تشکیل می شود. مواد داخل سنگ کره با نفوذ به داخل گوشته داغ، تحت فشار، ذوب می شود. تحت همین فشار و گرما، آب بیرون رفته و به گوشته نفوذ می کند و نقطه ذوب را در آن جا کم می کند. این دلایل باعث زودتر ذوب شدن گوشته می شوند.

    دسته های مواد مذاب کوه آتشفشان

    مواد مذابی که از کوه های آتشفشانی خارج می شود به سه دسته جامد، مایع و گاز تقسیم می شوند.

    دسته های مواد مذاب کوه آتشفشان

    مواد جامد

    با این که بیشتر موادی که از یک کوه اتشفشانی خارج می شود به شکل گدازه و ماگما خواهد بود، ولی مواد جامدی با شکل و اندازه های مختلف نیز از آن خارج می شود. این مواد در نتیجه انفجار به یک دفعه از دودکش آتشفشان جدا و به بیرون پرتاب می شوند. بمب های آتشفشانی، لاپیلی، شن ها و خاکسترها از مواد جامدی هستند که از یک کوه آتشفشان خارج می شود.

    بمب های آتشفشانی نتیجه چرخش مواد خمیری خارج شده از آتشفشان هاست که به شکل دوکی هستند. لاپیلی ها لایه هایی به ابعاد یک تا سه سانتی متر و یا بیشتر در دامنه کوه های آتشفشانی قرار می گیرند. شن ها و خاکسترها (مواد پودری) از اجسام مختلفی چون فلدسپات، منیتیت و اوژیت تشکیل شده اند. توفان ها از رسوب خاکسترهایی که توسط باد جابجا می شود، به وجود می آیند.

    مواد مایع

    مواد مایع یا گدازه، همان مواد مذاب کوه آتشفشان و بقایای ماگما است که بیشترین درصد آن را سیلیکات های مختلف تشکیل می دهند. اما گدازه نسبت به ماگمای داخلی دارای میزان کمتری از گاز و بخار آب است. مواد تشکیل دهنده گدازه ها که دمای آن ها مختلف بوده و حتی به ۱۲۰۰ درجه سانتی گراد نیز می رسد، دارای ترکیب یکنواختی نسبت به ماگما هستند. بازالت، آندزیت و تراکیت از جمله سنگ هایی هستند که در نتیجه سرد شدن گدازه ها به صورت های لایه ای یا ورقه ای تشکیل می شوند. گدازه ها می توانند به سه شکل اسیدی، خنثی و یا بازی باشند.

    مواد گازی

    بخارات و گازها موادی هستند که در تمام مرحله های فعالیت یک آتشفشان از دهانه کوه ها خارج می شوند. به طوری که حتی بعد از خاموش شدن آن ها نیز، خروج این گازها ادامه خواهد داشت. از بیشترین میزان گازهایی که از دهانه آتشفشان خارج می شود، بخار آب است که به اندازه ۶۰ تا ۹۰ درصد حجم این گازها را تشکیل می دهد. سه نوع گاز با دماهای مختلف در ترکیب بخارات خارج شده از آتشفشان ها وجود دارد. فومارول ها با دمای بیشتر از ۱۸۰ درجه، سولفاتارها با دمای بین ۱۰۰ تا ۱۸۰ درجه و موفت ها با دمای کمتر از ۱۰۰ درجه سانتی گراد این سه دسته را تشکیل می دهند.

    منبع : www.jahaneshimi.com

    میخواهید جواب یا ادامه مطلب را ببینید ؟
    مهدی 10 روز قبل
    4

    بچه ها کسی جواب رو میدونه ؟

    برای پاسخ کلیک کنید