این سایت سعی دارد سایت های برتر سراسر ایران را معرفی کند ما با نمایش دادن پیش نمایشی از سایت، کاربران را به دیدن کامل مطالب سایت های معرفی شده دعوت میکنیم فلذا هیچ لینک، عکس، و متنی از سایت های معرفی شده کپی نمیشود.

    السلام علیک یا اهل بیت النبوه

    دسته بندی :
    1. پشتوک
    2. مطالب سایت

    السلام علیک یا اهل بیت النبوه را از سایت پشتوک دریافت کنید.

    1 ـ السَّلامُ عَلَیْکُمْ یا أهلَ بَیْتِ النُّبُوَّةِ

    السَّلامُ عَلَیْکُمْ یا أهلَ بَیْتِ النُّبُوَّةِ !

    سلام بر شما ، ای خاندان نبوّت !

    توضیح واژه ها

    السَّلام : سالم بودن ، بی عیب بودن ، صلح و دوستی ، دور بودن از آفات باطنی و ظاهری ، دعا کردن برای سلامت . [1]

    أهْل : بنا بر مضافٌ إلیه این واژه ، معنایش متفاوت می شود : خویشاوندان ، ایل و تبار ، پیروان ، وابستگان ، ویژگان . [2]

    بَیْت : خانه ، خانواده . [3]

    النُبُوَّة : رفعت ، برتری ، خبر دادن ، پیامبری . [4]

    شرح

    نخستین عبارت زیارت نورانی «جامعه کبیره» ، با سلام بر خاندان نبوّت ، آغاز می شود و پس از آن ، با چهار سلام دیگر ، جایگاه امامت را بیان می کند . برخی ، سلام زائر را ادب برخورد دانسته اند و گروهی ، آن را دعا می دانند .

    پیشینه «سلام»

    انسان ، موجودی اجتماعی است و در هنگام دیدار با همنوعان خود ، آداب اجتماعی را رعایت می کند ؛ امّا آداب برخورد در همه جوامع ، یکسان نیست . کلاه از سر برداشتن ، دست بر سینه گذاشتن ، خم شدن و استفاده از جملات و اصطلاحاتی مانند : «سلام !» ، «زنده باشی ! » ، «دست مریزاد !» و ... ، در میان اقوام مختلف ، مرسوم بوده و هست .

    پیش از اسلام و در زمان جاهلیت ، جملاتی مانند : «أَبَیْتَ اللَّعْنَ ؛ از نفرین ، در امان باشی» ، «أَنْعِمْ صَباحا ؛ صبح تو نیکو باد !» و یا «تَعیشُ أَلفَ سَنَةً ؛ هزار سال ، زنده باشی ! » ، به عنوان تحیّت [5] بر پادشاهان و بزرگان ، مرسوم بوده است . [6]

    با پیدایش اسلام ، پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله ، سلام کردن را به عنوان تحیّتِ مسلمانان برگزید و فرمود :

    السَّلامُ تَحِیَّةٌ لِمِلَّتِنا . [7] سلام ، درود ملّتِ ماست .

    ایشان ، همچنین چگونگی دیدار با هم و سلام کردن به یکدیگر را آموخت و از مسلمانان خواست تا به گاه وداع و خداحافظی ، برای یکدیگر از خداوند ، طلب آمرزش کنند :

    إذا تَلاقَیتُم فَتَلاقُوا بالتَّسلِیمِ و التَّصافُحِ وَ إذا تَفَرَّقتُم فَتَفَرَّقوا بالإسْتِغفارِ . [8] هر گاه به هم رسیدید ، سلام گویید و با هم دست دهید ، و چون از هم جدا شدید ، با آمرزش خواهی ، یکدیگر را ترک کنید .

    تکرار واژه «سلام» در قرآن و رفتار پیامبر صلی الله علیه و آله و تأکید فراوان ایشان ، «سلام گفتن» را مستحبّی مؤکّد در میان مسلمانان شناسانْد و از آنان خواست به کسی که پیش از سلام گفتن ، سخن بگوید ، پاسخ ندهند :

    مَن بَدَأَ بالکَلامِ قَبلَ السَّلامِ فَلا تُجِیبوهُ . [9] هر که پیش از سلام گفتن ، آغاز به سخن کند ، پاسخش را ندهید .

    رایج شدن «سلام» و کنار نهادن واژه هایی نظیر : «حیّاک ! »، «أنعم صباحا !» و ... ، تنها جا به جایی الفاظ نبود ؛ بلکه فرهنگ جدیدی را پی نهاد که ذلّت و خواری فروهِشته در واژگان پیش از اسلام را که فرودستان ، نثار بزرگان و پادشاهان می کردند ، از میان برداشت . فرهنگ سلام ، پیام سالم سازی جامعه را نوید می دهد و در قالب دعا ، فراگیر می شود ؛ زیرا سلام ، از ریشه «سلْم» و «سلامت» است و گوینده سلام ، باید خود را از آفات ظاهری و باطنی ، پاک سازد و در حقیقت ، به مخاطب می گوید : تو از دست و زبان من ، در امان هستی و برای تو هم آرزوی سلامت می کنم .

    بنا بر این ، سلام را می توان جامع ترین دعا برای سلامت جامعه دانست که اگر به مضمون آن توجّه شود ، فردسازی و جامعه سازی ، تحقّق می یابد .

    آداب سلام گفتن

    در گذر زمان ، سلام کردن به عنوان آیین برخورد با هم در دین اسلام ، شناخته شد که برای آن ، آدابی نیز برشمردند . سلام کردن کوچک بر بزرگ ، ره گذر بر نشسته ، و گروه اندک بر جماعت انبوه تر ، از جمله آداب سلام است که بر پایه روایتی امام صادق علیه السلام ، بر آن تأکید کرده و می فرماید :

    یُسَلِّمُ الصَّغِیرُ عَلَی الکَبیرِ ، وَ المارُّ عَلَی القاعِد ، وَ القَلِیلُ عَلَی الکَثِیرِ . [10] کوچک به بزرگ ، سلام کند و ره گذر ، به نشسته و عدّه کمتر ، به عدّه بیشتر .

    در پاره ای از روایات نیز به سلام گفتن سواره بر پیاده و یا ایستاده بر نشسته ، سفارش شده است . [11]

    و در حدیث دیگری ، امام صادق علیه السلام ، آغاز به سلام کردن را نشانه فروتنی می داند و می فرماید :

    مِنَ التَّواضُعِ أن تُسَلِّمَ عَلی مَن لَقِیتَ . [12] از فروتنی است که به هر که برخوردی ، سلام کنی .

    این سخن ، در کنار روایتی که از کسی که بر مَرکبی رهوار نشسته است ، می خواهد تا بر شخصی که بر مَرکبی ناتوان سوار است ، سلام کند ، [13] نشان دهنده آن است که هدف در «سلام» ، افزون بر احترام ، آموزش نوعی فروتنی و تواضع است . پیامبر اکرم ، خود نیز همواره بر کودکان ، سلام می کرد تا به عنوان سنّتِ پس از خویش ، پایدار بماند و در روایتی آمده که فرمود :

    خَمسٌ لا أدَعُهُنَّ حَتَّی المَماتِ : الأکلُ عَلَی الحَضِیضِ مَعَ العَبید ، و رُکوبی الحِمارَ مؤکَفا ، وَ حَلبُ العَنز بیَدی ، وَ لُبسُ الصّوفِ ، وَ التَّسلِیمُ عَلی الصِّبیانِ لِتَکونَ سُنَّةً مِن بَعدی . [14] پنج چیز است که تا زنده ام ، آنها را ترک نمی کنم : غذا خوردن روی زمین با بردگان ، سوار شدن بر الاغ برهنه ، دوشیدن بز با دست خودم ، پوشیدن پشمینه ، و سلام کردن به کودکان تا بعد از من ، سنّت شود .

    انواع سلام

    بنا بر آنچه گذشت ، سلام ، بهترین تحیّتی است که در آن ، آموزش، همنشین پرورش شده است و اختصاص به دنیا ندارد ؛ بلکه بندگان در ملاقات با خدا ، در قیامت نیز سلام می گویند :

    «تَحِیَّتُهُمْ یَوْمَ یَلْقَوْنَهُ سَلَـمٌ. [15] درودشان ، آن روز که با او دیدار کنند ، سلام است» . امّا این که مخاطب سلام ، چه رتبه ای دارد ، می توان آن را به سه گروه ، تقسیم کرد :

    1 . سلام برابر . سلام آنانی که در یکی رتبه و جایگاه قرار دارند ، مانند دو دوست که در برخورد با یکدیگر ، محبّت و برادری خود را با سلام کردن ، نشان می دهند و دوستی شان را استوار می کنند و در بهشت نیز بهشتیان ، دوستان خود را این گونه خطاب می کنند :

    «وَ تَحِیَّتُهُمْ فِیهَا سَلَـمٌ . [16] و درودشان در آن جا سلام است» .

    2 . سلام بزرگ تر بر کوچک تر . خداوند ، آغاز کننده چنین سلامی است و بندگان صالح خود را با سلام ، مخاطب می سازد و می فرماید :

    «سَلَـمٌ عَلَی نُوحٍ فِی الْعَــلَمِینَ . [17] سلام بر نوح در میان جهانیان!» «سَلَـمٌ عَلَی إِبْرَ هِیمَ ! [18] سلام بر ابراهیم ! » .

    آری ! پیام چنین سلامی ، رأفت و مهربانی است .

    3 . سلام کوچک تر بر بزرگ تر . سلام کردن کوچک تر بر بزرگ تر ، از آداب دینی است و شرط ادب ، آن است که کوچک تر در سلام گفتن ، پیشی گیرد . سلام گفتن بر بزرگان دین نیز در همین گروه ، جای دارد .

    سلام بر پیشوایان دین

    آغازین جملات زیارت نامه ها و از جمله «زیارت جامعه» ، سلام دادن بر پیشوایان دین است که در این زیارت نامه ، با ترکیب «السَّلام علیکم» ، آمده است . حرف «علی» که با ضمیر مخاطب «کُم» همراه شده ، اظهار اعتقاد به حضور زنده آنان و شنوا بودنشان است .

    بدون تردید ، مفهوم سلام بر معصومان علیهم السلام ، اظهار ادب ، تواضع ، عشق ، محبّت و ارادت به آنان است . امّا فراتر از مفاهیم یاد شده ، معانی دیگری نیز برای سلام بر اهل بیت علیهم السلام ذکر کرده اند :

    1 . تجلّی نام خداوند

    در قرآن کریم ، یک بار از خداوند با نام «سلام» یاد شده است :

    «هُوَ اللَّهُ الَّذی لَا إِلَـهَ إِلَا هُوَ الْمَلِکُ الْقُدُّوسُ السَّلَـمُ الْمُؤْمِنُ الْمُهَیْمِنُ الْعَزیزُ الْجَبَّارُ الْمُتَکَبّرُ . [19] اوست خدای یکتا که جز او خدایی نیست ؛ پادشاه [ سزاوار و راستین ] ، پاک از هر عیب ، ایمنی بخش ، نگاهبان [ بر همه چیز ] ، توانای بی همتا ، بر همه چیره ، و در خور بزرگی» .

    سلام ، در این آیه ، به معنای بر کنار بودن خداوند از عیب ها و کاستی هاست و این که ممکن نیست نقصی بدو راه یابد [20] و بهشت نیز ، از آن رو «دار السَّلام» خوانده شده است که به خداوند ، نسبت داده می شود و یا آن که ساکنان آن ، از اندوه و مرگ ، در سلامت هستند .

    بنا بر آن که از واژه «السَّلام» در آغاز زیارت ، نام خداوند اراده شود ، معنای جمله «السَّلام علیکم» ، خطاب به امامان معصوم علیهم السلام ، یعنی : شما ، مظهر کامل اسم «سلام» خداوند باشید و آثار این نام منوّر ـ که رحمت و سلامت است ـ ، بر شما باد ! [21]

    2 . دعا

    زیارت کننده ، در هر زیارتی از خداوند می خواهد تا فضل و احسان خود را بر معصومان علیهم السلام ، همیشگی سازد و آنان را از تمام آفات و بلایای جسمانی و نفسانی ، بر حذر دارد ، همچنان که ایشان را از همه پَستی ها ، دور داشته و آنان را معصوم ، آفریده است . پُر واضح است چنین دعایی برای زائر ، نتیجه بخش خواهد بود ؛ زیرا پاسخ سلام معصومان علیهم السلام ، آثاری دارد که بر اساس مراتب سلام ، به زیارت کنندگان ، خواهد رسید .

    خاطره ای از آیة اللّه بهاء الدینی

    شنیدن پاسخ از معصومان علیهم السلام ، هم سنخ شدن با ایشان را می طلبد و تا زمانی که دغدغه های ما با آنان تفاوت دارد ، پاسخ ایشان را نمی شنویم. امّا برخی بزرگان ، ظاهر و باطن خود را اُخروی کرده اند و در همین دنیا نیز تواناییِ شنیدن نداهای آسمانی را دارند . از جمله این بزرگان ، فقیه بزرگوار آیة اللّه سیّد رضا بهاء الدینی رحمه الله بود . آن بزرگوار ، وقتی به زیارت امام رضا علیه السلام مشرّف می شد ، گاه توقّف کوتاهی می کرد و برمی گشت و برخی اوقات ، وارد حرم مطهّر هم نمی شد . یکی از دوستان ، راز این توقّف کوتاه در حرم را از ایشان پرسیده بود . در پاسخ ، فرموده بود : «آقا ! ما سلام کردیم ، جواب شنیدیم و برگشتیم» .

    چه خوش بی مهربونی ، هر دو سر بی

    که یک سر مهربونی ، دردسر بی .

    شناخت اهل بیت علیهم السلام

    اوّلین درس امام شناسی در «زیارت جامعه» ، شناختن اهل بیت پیامبر صلی الله علیه و آله است .

    «أهل» ، در قرآن

    در فرهنگ قرآنی ، «أهل» به افرادی گفته می شود که نوعی پیوند و وابستگی ، آنها را گِرد هم آورد ، مانند : «أهل الإنجیل» ، [22] «أهل القُری» ، [23] «أهل المدینة» ، [24] «أهل البیت» ، [25] «أهل الذّکر» ، [26] «أهل التقوی» [27] و ... . بنا بر فرهنگ قرآنی ، به کسانی اهل یا ذُرّیه پیامبر خدا گفته می شود که با او پیوند و بستگی داشته باشند و مهم ترین پیوند با پیامبر صلی الله علیه و آله ، هم عقیده بودن با اوست و کسی که از ایمان آوردن به پیامبر صلی الله علیه و آله سر باز بزند ، او را در زمره خاندان پیامبر صلی الله علیه و آله نمی داند، همچنان که خداوند در باره فرزند نوح علیه السلام می فرماید :

    «إِنَّهُ لَیْسَ مِنْ أَهْلِکَ . [28] او از خاندان تو (خاندان پیامبری) نیست» .

    «بیت» ، در قرآن

    واژه «بیت» ، چنانچه به اشخاص و افراد حقیقی اضافه شود ، معمولاً خانه مسکونی ایشان ، اراده می شود و در صورتی که به شخصیتی حقوقی و یا معانی دیگری افزوده شود ، حقیقت مضافٌ الیه را بیان می کند ؛ مانند : «بیت علم» ، که به معنای خاندانی است که به گونه ای با دانش ، در ارتباط هستند و یا «بیت مرجعیّت» ، یعنی خاندانی که با مرجع دینی مسلمانان ، به نوعی ارتباط دارند . در این جا «بیت نبوّت» ، به کسانی اطلاق می شود که با حقیقت نبوّت ، یعنی جایگاه تجلّی اسما و صفات الهی ، مرتبط هستند و ارتباط زمینیان با آسمانیان را فراهم می کنند .

    نکته دیگر آن که بیت ، به «نبوّت (پیامبری) » افزوده شده است و به «نبی (پیامبر) » افزوده نشده است و نمی توان هر آن کس را که در خانه پیامبر صلی الله علیه و آله زندگی می کرده ، در زمره بیتِ نبوّت دانست . این حقیقت ، زمانی آشکار می شود که آیات قرآن ، بررسی شود که از آنها چنین به دست می آید که هر گاه ، «بیت» را به شخصیتِ حقیقی پیامبر صلی الله علیه و آله نسبت می دهد ، صیغه جمع آن ، یعنی «بیوت» می آید [29] تا خانه تمام همسران پیامبر صلی الله علیه و آله را فرا گیرد :

    «یَـأَیُّهَا الَّذینَ ءَامَنُواْ لَا تَدْخُلُواْ بُیُوتَ النَّبیِّ إِلَا أَن یُؤْذَنَ لَکُمْ إلی طَعامٍ . [30] ای کسانی که ایمان آورده اید! به خانه های پیامبر درنیایید ، مگر آن که شما را به خوردن طعامی رُخصت دهند» .

    امام علی علیه السلام نیز بر اساس منطق قرآن ، در برابر برخی از بستگان پیامبر صلی الله علیه و آله فرمود :

    فَنَحنُ بَیتُ النُّبُوَّةِ وَ مَعدنُ الحِکمَةِ . [31] پس ما خاندان پیامبری و معدن حکمت هستیم .

    تا نشان دهد که ارتباط با «پیامبری» راه گشاست و رابطه داشتن با شخص پیامبر صلی الله علیه و آله ، به تنهایی ، کافی نیست .

    مفهوم «بیت» در احادیث

    ابوحمزه ثُمالی ، از شاگردان امام سجّاد و امام باقر علیهماالسلام ، راوی دعای معروف «سحر» ، برخوردی از قَتاده (از فقیهان شهر بصره و مورد اعتماد دربار اُموی) با امام باقر علیه السلام را گزارش می کند که در آن ، معنای حقیقی بیت نبوّت ، روشن می شود .

    ابوحمزه می گوید : در مسجد پیامبر صلی الله علیه و آله نشسته بودم که مردی پیش آمد و سلام کرد و پس از معرّفی خود ، به من گفت : ابوجعفر (امام باقر علیه السلام ) را می شناسی ؟

    گفتم : آری . با او چه کاری داری ؟

    پاسخ داد : چهل سؤال آماده کرده ام که از او بپرسم . اگر حق بود ، بپذیرم و اگر باطل بود ، او را وا گذارم .

    به او گفتم : آیا تفاوت حق و باطل را می شناسی ؟

    گفت : شما کوفیان ، جماعتی هستید که کسی در برابرتان ، یارای سخن گفتن ندارد . هر گاه ابو جعفر علیه السلام را دیدی ، مرا خبر کن .

    سخنم با او تمام نشده بود که امام باقر علیه السلام در حلقه ای از خراسانی ها و دیگر مردمانی که در باره مسائل حج از ایشان می پرسیدند ، وارد مسجد شد و در جایگاه خود نشست و مرد تازه وارد ، نزدیک ایشان نشست . من هم در مکانی نشستم که سخن او را بشنوم . هنگامی که اطرافیان امام علیه السلام پرسش های خود را پرسیدند و پاسخ گرفته ، رفتند ، امام علیه السلام به وی رو کرد و فرمود : «تو کیستی ؟» .

    گفت : من قتاده ، پسر دعامه بصری هستم .

    امام علیه السلام به او فرمود : «تو فقیه (دین شناس) بصره هستی ؟» .

    گفت : آری .

    امام باقر علیه السلام فرمود :

    وَیحَک یا قَتادَةُ ! إنَّ اللّهَ ـ جَلَّ و عَزَّ ـ خَلَقَ خَلقا مِن خَلقِهِ ، فَجَعَلَهُم حُجَجَا عَلی خَلقِهِ ، فَهُم أوتادٌ فی أرضِهِ ، قُوّامٌ بأمرِهِ ، نُجَباءُ فی عِلمِهِ ، اِصطَفاهُم قَبلَ خَلقِهِ أظِلَّةً عَن یَمِینِ عَرشهِ . وای بر تو ، ای قَتاده! خداوند عز و جل گروهی را آفرید و آنان را حجّت بر خلقش قرار داد . پس ایشان ، پایه های زمین هستند (مایه آرامش زمینیان اند) ، بر پا کنندگان امر الهی اند و ویژگان علم اویند . خداوند ، آنان را پیش از آن که آفریدگان را بیافریند ، به صورت سایه هایی در طرف راست عرش برگزید .

    قَتاده ، مدّتی طولانی سکوت کرد . سپس گفت : به خدا سوگند ، در برابر فقهای بسیاری نشسته ام و در برابر ابن عبّاس نیز زانو زده ام ؛ امّا در برابر هیچ کدام از ایشان ، آن چنان که در برابر تو دلم ناآرام شد ، مضطرب نشدم .

    وی ، با این سخن ، در حقیقت ، راز این پریشانی خود را از امام علیه السلام سؤال کرد . لذا ایشان به او فرمود : «وای بر تو ! آیا می دانی کجا نشسته ای؟ تو در برابر خانه هایی هستی که خداوند ، اجازه داده که قدر و منزلت آنها رفعت یابد و نامش در آنها ، یاد شود . در آن خانه ها ، هر بامداد و شامگاه ، مردانی که نه تجارت ، و نه داد و ستدی ، آنان را از یاد خدا و بر پا داشتن نماز و دادن زکات ، به خود مشغول نمی دارد ، او را نیایش می کنند» .

    سپس ، این آیه را قرائت کرد که :

    «فِی بُیُوتٍ أَذنَ اللَّهُ أَن تُرْفَعَ وَ یُذْکَرَ فِیهَا اسْمُهُ یُسَبّحُ لَهُ فِیهَا بالْغُدُوِّ وَ الْأَصَالِ * رِجَالٌ لَا تُلْهِیهِمْ تِجَـرَةٌ وَ لَا بَیْعٌ عَن ذکْرِ اللَّهِ وَ إِقَامِ الصَّلَوةِ وَ إِیتَآءِ الزَّکَوةِ . [32] [ آن چراغ ] در خانه هایی است که خداوند ، رخصت داده است که بالا برده و بزرگ داشته شوند و نام وی در آنها یاد شود و او را در آن جا ، بامدادان و شبانگاهان ، به پاکی بستایند ؛ مردانی که بازرگانی و خرید و فروش ، ایشان را از یاد خدا و خواندن نماز و دادن زکات ، باز ندارد» .

    آن گاه ، افزود : «تو ، آن جا نشسته ای و ما ، آن خانه ها هستیم» .

    امام علیه السلام ، جایگاه امامت را بیان فرمود و راز عظمت خویش را باز گفت و با تلاوت این آیه قرآن ، تنها نقطه ای را که اجازه رفعت یافتن و برتری دارد ، معرّفی کرد . قَتاده نیز به خوبی ، مراد امام علیه السلام را فهمید و گفت : به خدا سوگند ، راست گفتی ، فدایت شوم ! به خدا سوگند ، این خانه ، خانه سنگی و گِلی نیست !

    سپس از امام علیه السلام درباره حکم پنیر پرسید . امام باقر علیه السلام ، تبسّمی کرد و فرمود : «همه پرسش هایت به پنیر بازگشت ؟!» .

    قَتاده ، پاسخ داد : فراموش کردم !

    امام علیه السلام فرمود : «اشکالی ندارد» . سپس ، پاسخ سؤال قَتاده را داد . [33]

    در بیشتر متون حدیثی و کلامی ، از «أهل بیت النُّبُوَّة» ، به اختصار ، با «اهل بیت» یاد شده است . شاید بازگشت چنین اطلاقی ، به آیه 33 سوره احزاب باشد که می فرماید :

    «إِنَّمَا یُرِیدُ اللَّهُ لِیُذْهِبَ عَنکُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَیْتِ وَ یُطَهِّرَکُمْ تَطْهِیرًا . [34] همانا خداوند ، می خواهد تا از شما خاندان پیامبر، پلیدی را ببَرَد و شما را کاملاً پاک کند » .

    و بنا بر روایات فراوانی ، پیامبر خدا صلی الله علیه و آله ، پس از نزول آیه «وَ أْمُرْ أَهْلَکَ بالصَّلَوةِ ؛ [35] کسان خود را به نماز ، فرمان ده» ، هر بامداد ، به درِ خانه علی علیه السلام می آمد و می فرمود : «السَّلام علیکم أهل البیت ! » و آنان را به نماز ، دعوت می کرد . [36]

    پیام ها

    1 . آغاز زیارت با عبارت «السَّلام علیکم» ، نشانه حاضر بودن اهل بیت علیهم السلام به گاهِ خواندن زیارت نامه است . پس آنان را حاضر بدانیم و ادب ایستادن ، سخن گفتن و نگاه کردن را رعایت کنیم .

    2 . عبارت زیبایِ «السَّلام علیکم» ، هدیه ای الهی است که حتّی خاندان نبوّت را با آن می خوانیم . شایسته است که قدر این هدیه باارزش را بدانیم و در سلام گفتن ، به یکدیگر بخل نورزیم .

    3 . اوّلین کسی که اهل بیت علیهم السلام را با عبارت «السَّلام علیکم» مخاطب قرار داد ، پیامبر صلی الله علیه و آله بود .

    4 . عظمت امامان علیهم السلام ، به میزان وابستگی آنان به شخص پیامبر صلی الله علیه و آله نیست ؛ بلکه میزان ، شایستگی آنان در ارتباط داشتن با مبدأ وحی و آینه عظمت الهی بودن است . افرادی مانند سلمان ، ابو ذر و ... را در زمره اهل بیت علیهم السلام برشمرده اند و برخی از نزدیکان پیامبر صلی الله علیه و آله از این نعمت ، محروم اند .

    [1] «السَّلام بمعنی السَّلامة ، و قول النّاس : السَّلام علیکم ! أی السَّلامة من اللّه علیکم» (العین : ج 7 ص 265) . «السَّلام : العافیة ، التحیَّة» (لسان العرب ، ج 12 ، ص 289) .

    [2] «أهل الرَّجل : زوجه و أخصّ النّاس به» (العین ، ج 4 ، ص 89) .

    [3] «البیت : واحد البیوت التی تسکن» (مجمع البحرین ، ج 2 ، ص 193) .

    [4] «به اعتبار اشتقاق آن از «نبأ» ، یعنی کسی که از جانب خدا خبر می آورد و به اعتبار اشتقاق آن از «نَبوة» ، به معنای بلندی رتبه و منزلت او برسایر آفریدگان است» (لسان العرب ، ج 15 ، ص 302) .

    [5] به معنای طلب حیات و زندگی کردن .

    [6] النهایة ، ج 1 ، ص 183 .

    [7] مستدرک الوسائل ، ج 8 ، ص 360 ، ح 9670 .

    [8] الأمالی ، طوسی ، ص 215 ، ح 374 .

    [9] الکافی ، ج 2 ، ص 644 ، ح 2 .

    [10] همان ، ص 646 ، ح 1 .

    [11] همان ، ح 4 .

    [12] همان ، ح 12 .

    [13] همان ، ح 2 .

    [14] الخصال ، ص 271 ، ح 12 .

    [15] سوره احزاب ، آیه 44 .

    [16] سوره یونس ، آیه 10 .

    [17] سوره صافات ، آیه 79 .

    [18] همان ، آیه 109 .

    [19] سوره حشر ، آیه 23 .

    [20] الأسماء و الصفات ، ص 53 .

    [21] ر . ک : روضة المتقین ، ج 5 ، ص 454 .

    [22] سوره مائده ، آیه 47 .

    [23] سوره اعراف ، آیه 96 ؛ سوره یوسف ، آیه 109 .

    [24] سوره توبه ، آیه 101 ؛ سوره حجر ، آیه 67 .

    [25] سوره هود ، آیه 73 ؛ سوره احزاب ، آیه 33 .

    [26] سوره نحل ، آیه 43 ؛ سوره انبیا ، آیه 7 .

    [27] سوره مدثر ، آیه 56 .

    [28] سوره هود ، آیه 46 .

    [29] ر . ک : ادب فنای مقرّبان ، ج 1 ، ص 110 .

    [30] سوره احزاب ، آیه 53 .

    [31] غریب الحدیث ، ابن قتیبه ، ج 1 ، ص 370 .

    [32] سوره نور ، آیه 36 ـ 37 .

    [33] الکافی ، ج 6 ، ص 256 ـ 257 ، ح 1 .

    [34] سوره احزاب ، آیه 33 .

    [35] سوره طه ، آیه 132 .

    [36] ر . ک : اهل بیت علیهم السلام در قرآن و حدیث ، ج 1 ، ص 82 ـ 89 .

    منبع مطلب : www.reyshahri.ir

    مدیر محترم سایت www.reyshahri.ir لطفا اعلامیه سیاه بالای سایت را مطالعه کنید.

    السلام علیکم یا اهل بیت النبوه

    روز بیست‏ وهشتم:سال یازدهم روز وفات حضرت خاتم انبیا(صلوات اللّه و سلامه علیه)است،و روز وفات به اتّفاق‏ همه علما روز دوشنبه بوده،و هنگام وفات شصت‏ وسه سال داشتند.در چهل سالگی مبعوث به رسالت شد،سیزده سال‏ در شهر مکّه مردم را به خداپرستی خواند،در سنّ پنجاه‏ وسه سالگی به مدینه هجرت کرد،و در سال دهم هجری از دنیا رفت،غسل‏ و حنوطش را امیر المؤمنین عهده‏ دار بود،و پس از غسل و کفن بر بدن مطهّرش نماز گذارد،آنگه اصحاب دسته‏ دسته‏ و بدون امام بر ان حضرت نماز خواندند،سپس امیر مؤمنان علیه السّلام آن حضرت را در حجره طاهره،در همان نقطه‏ای که از دنیا رفته بود دفن کرد. از انس بن مالک روایت شده:زمانی‏که از دفن پیامبر فارغ شدیم،حضرت فاطمه علیها السّلام به سوی من آمد و گفت: چگونه جان‏وروان شما همراهی کرد بر چهره پیامبر خدا خاک فرو ریزید،سپس گریست و فرمود:
    یَا أَبَتَاهْ أَجَابَ رَبّا دَعَاهُ        یَا أَبَتَاهْ مِن رَبِّهِ مَا أَدْنَاهُ
    پدرم،پروردگارت را که تو را فرا خواند پاسخ دادی       پدرم،چقدر به پروردگارت نزدیکی

    چه زیبا سروده شده:
    ای دو جهان زیر زمین از چه‏ ای       خاک نه ‏ای خاک‏نشین از چه‏ ای

    به روایت معتبر،آن بانوی بانوان،مشتی از خاک پاک آن مرقد مطهّر را بر گرفت،و بر دیدگان نهاد و فرمود:
    مَا ذَا عَلَی الْمُشْتَمِّ تُرْبَةَ أَحْمَدَ        أَنْ لا یَشَمَّ مَدَی الزَّمَانِ غَوَالِیَا
    بر بوینده خاک احمد چیست؟       اینکه تا پابان زمان عطرها را نبوید
    صُبَّتْ عَلَیَّ مَصَائِبُ لَوْ أَنَّهَا        صُبَّتْ عَلَی الْأَیَّامِ صِرْنَ لَیَالِیَا
    بر من مصائبی فرود آمد که اگر آنها       بر روزها آمده بود شب می‏شدند

    شیخ یوسف شامی در کتاب«درّ العظیم»نقل کرده است که فاطمه زهرا علیها السّلام این اشعار را در مرثیه پدر فرمود:
    قُلْ لِلْمُغَیَّب تَحْتَ أَطْبَاقِ الثَّرَی        إِنْ کُنْتَ تَسْمَعُ صَرْخَتِی وَ نِدَائِیَا
    به آن‏که در زیر توده‏های خاک پنهان شده بگو       اگر فریاد و صدای مرا می‏شنیدی
    صُبَّتْ عَلَیَّ مَصَائِبُ لَوْ أَنَّهَا        صُبَّتْ عَلَی الْأَیَّامِ صِرْنَ لَیَالِیَا
    بر من مصائبی فرو ریخت که اگر آنها       بر روزها فرو ریخته بود شب می‏شدند
    قَدْ کُنْتُ ذَاتَ حِمًی بظِلِّ مُحَمَّدٍ        لا أَخْشَ مِنْ ضَیْمٍ وَ کَانَ حِمَیً لِیَا
    همانا من در سایه محمّد حمایتی داشتم       که از ستم نمی‏ترسیدم و او جورکش من بود
    فَالْیَوْمَ أَخْضَعُ لِلذَّلِیلِ وَ أَتَّقِی        ضَیْمِی وَ أَدْفَعُ ظَالِمِی برِدَائِیَا
    اما امروز برای شخص پست تواضع کنم و از ستم       بر خود می‏پرهیزم و ستمگرم را با جامه‏ام دفع کنم
    فَإِذَا بَکَتْ قُمْرِیَّةٌ فِی لَیْلِهَا        شَجَنا عَلَی غُصْنٍ بَکَیْتُ صَبَاحِیَا
    اگر قمری به شبانگاهش گریه کند       من در روز از غصّه بر شاخساری بگریم
    فَلَأَجْعَلَنَّ الْحُزْنَ بَعْدَکَ مُونِسی        وَ لَأَجْعَلَنَّ الدَّمْعَ فِیکَ وِشَاحِیَا
    اندوه را پس از تو مونسم قرار می‏دهم       و دانه‏ های اشک را در حجر تو گرد نبندم

    روز آخر ماه:سال دویست‏ وسه به قول شیخ طبرسی و ابن اثیر،شهادت حضرت رضا علیه السّلام به سبب انگور زهرآلود واقع شد. در آن وقت سن مبارکش پنجاه‏ وپنج سال بود،و قبر شریفش در خانه حمید بن قحطبه در قریه سناباد در سرزمین طوس قرار گرفت،که قبر هارون الرشید هم در آن خانه است.

    منبع مطلب : farsi.al-shia.org

    مدیر محترم سایت farsi.al-shia.org لطفا اعلامیه سیاه بالای سایت را مطالعه کنید.

    تصویر: السَّلامُ عَلَیْکُمْ یا اَهْلَ بَیْتِ النُّبُوَّةِ

    http://files.afghanpaper.com/newsfiles/201312/201312301946584335.jpg

    http://files.afghanpaper.com/newsfiles/201312/201312301946582363.jpg

    http://files.afghanpaper.com/newsfiles/201312/201312301946584066.jpg

    http://files.afghanpaper.com/newsfiles/201312/201312301946584988.jpg

    http://files.afghanpaper.com/newsfiles/201312/201312301946582505.jpg

    http://files.afghanpaper.com/newsfiles/201312/201312301946584068.jpg

    http://files.afghanpaper.com/newsfiles/201312/201312301946581908.jpg

    http://files.afghanpaper.com/newsfiles/201312/201312301946582317.jpg

    http://files.afghanpaper.com/newsfiles/201312/201312301946584746.jpg

    http://files.afghanpaper.com/newsfiles/201312/201312301946584627.jpg

    http://files.afghanpaper.com/newsfiles/201312/201312301946581628.jpg

    http://files.afghanpaper.com/newsfiles/201312/201312301946584804.jpg

    http://files.afghanpaper.com/newsfiles/201312/201312301946584470.jpg

    http://files.afghanpaper.com/newsfiles/201312/201312301946582931.jpg

    http://files.afghanpaper.com/newsfiles/201312/201312301946583358.jpg

    http://files.afghanpaper.com/newsfiles/201312/201312301946582934.jpg

    منبع مطلب : www.afghanpaper.com

    مدیر محترم سایت www.afghanpaper.com لطفا اعلامیه سیاه بالای سایت را مطالعه کنید.

    جواب کاربران در نظرات پایین سایت

    مهدی : نمیدونم, کاش دوستان در نظرات جواب رو بفرستن.

    میخواهید جواب یا ادامه مطلب را ببینید ؟
    مهدی 2 سال قبل
    0

    نمیدونم, کاش دوستان در نظرات جواب رو بفرستن.

    برای پاسخ کلیک کنید