این سایت سعی دارد سایت های برتر سراسر ایران را معرفی کند ما با نمایش دادن پیش نمایشی از سایت، کاربران را به دیدن کامل مطالب سایت های معرفی شده دعوت میکنیم فلذا هیچ لینک، عکس، و متنی از سایت های معرفی شده کپی نمیشود.

    اول اسم آن نوعی بیماری که اکثر مردم گرفتار آن میشوند

    دسته بندی :
    1. پشتوک
    2. مطالب سایت

    مهدی

    بچه ها کسی جواب رو میدونه ؟

    اول اسم آن نوعی بیماری که اکثر مردم گرفتار آن میشوند را از این سایت دریافت کنید.

    ۲ نوع اختلال شخصیت مهم که بهتر است بشناسید!!

    اختلالات شخصیتی انواع مختلفی دارند و بر اساس علائم و ویژگی‌هایی که دارند به اشکال متفاوتی طبقه بندی می‌شوند.

    ۲۹ دی ۱۴۰۰ - ۰۸:۳۰

    رپورتاژ آگهی

    ۲ نوع اختلال شخصیت مهم که بهتر است بشناسید!!

    اختلالات شخصیتی انواع مختلفی دارند و بر اساس علائم و ویژگی‌هایی که دارند به اشکال متفاوتی طبقه بندی می‌شوند.

    در اینجا ما قصد داریم به ۲ مورد از رایج‌ترین و در عین حال مهمترین اختلالات شخصیتی اشاره کنیم. این دو اختلال ، عبارتند از: اختلال شخصیت مرزی و افسردگی که عمده ترین تأثیرات را در زندگی فردی و اجتماعی شخص بجا می‌گذارند. بوردرلاین یا اختلال شخصیت مرزی، بیماری‌ای است جدی که با تکانه‌ها، احساسات ناپایدار و مشکلات در روابط بین فردی نمود پیدا می‌کند. افراد دارای اختلال شخصیت مرزی(borderline personality disorder)، در یک لحظه شاد و خوشحال و لحظه دیگر افسرده و منزوی می‌شوند. این نوع از اختلال شخصیت اگر درمان نشود، منجر به افسردگی و در نهایت با رفتارهایی مانند خودکشی و خودویرانگری همراه خواهد بود.

    اختلال شخصیت چه نوع اختلالی است؟

    در ابتدا مقاله نیاز است بدانیم اصلاً اختلال شخصیت به چه معناست! اختلال شخصیت اختلالی روانی است که فکر، رفتار و کارکرد فرد تحت شعاع این بیماری قرار می‌گیرد؛ به عبارتی چنین فردی، در درک و فهم موقعیت اطراف و اشخاصی که در کنار وی هستند، دچار چالش می‌شود که همین موضوع موجب می‌شود وی دچار مشکلات جدی‌ای در روابط و فعالیت‌های اجتماعی اش شود.

    اختلال شخصیتی، الگوهای رفتاری طولانی‌مدت و تجربیات درونی ناسازگار هر فرد با جامعه ایست که در آن زندگی می‌کند.

    گاهی ممکن است حتی فرد متوجه نشود که دچار اختلال شخصیت است. در واقع، بیماری Personality Disorder (اختلال شخصیت)، نوع خاصی از بیماری‌هاست که افراد زیادی در دنیا درگیر آن هستند اما با توجه به نداشتن علائم غیرطبیعی، بسیاری از مبتلایان از بیماری خود مطلع نمی‌شوند. جمع گریزی، خودپسندی، عدم توانایی ارتباط با دیگران و وابستگی شدید، اصلی ترین علائم این بیماری هستند.

    افرادی که به اختلال شخصیتی مبتلا هستند، شخصیتی ناسازگار دارند و این صفت آنها بارز و عمیق است که در برابر هرگونه تغییری از خود مقاومت نشان می‌دهند. در اکثر مواقع چنین افرادری بر این باورند این دیگران هستند که باید تغییر کنند نه آنها!

    اگر به صورت تیتروار بخواهیم با انواع مختلف اختلال شخصیت آشنا شویم، می‌توان به اختلال شخصیت مرزی، پارونئید، اسکیزوئید، اسکیزوتایپی، نمایشی و خودشیفته از مهم‌ترین موارد اختلال شخصیت اشاره کنیم.

    اختلال شخصیت مرزی، یکی از مهم‌ترین نوع اختلالات است که عدم رسیدگی به این مسئله و درمان آن می‌تواند موجب مختل شدن زندگی فرد و حتی اطرافیان شود.

    بارها دیده ایم که با بیمار شدن یکی از عضو های بدن چگونه کارکرد سایر اعضا نیز مختل می‌شود، اختلالات شخصیتی نیز موجب شکل گیری چنین رویکردی در بدن می‌شود.

    نگاهی گذرا به بیماری اختلال شخصیت مرزی

    اختلال شخصیت مرزی معمولاً در دوران نوجوانی یا اوایل بزرگسالی ظاهر می‌شود. افراد مبتلا به BPD دارای نوسانات خلقی شدید، روابط ناپایدار بین فردی و مشکل در کنترل احساسات خود هستند.

    چنین فردی دچار علائمی چون رفتارهای تکانشی و بی ثباتی در روابط می‌شود که ممکن است حتی دوره‌های شدید افسردگی را نیز تجربه کند. این دوره می‌تواند از چند ساعت تا چند روز در وی ظهور کند

    عدم ثبات در روابط اجتماعی و میان فردی و احساسات و عواطف، روابط متزلزل، رفتارهای تکانشی و پرخطر همچون خودکشی، همچنین خشم بیجا، احساس پوچی و ترس از تنهایی از علائم خفیف تا شدید اختلال شخصیت مرزی محسوب می‌شوند.

    افراد مبتلا به بوردرلاین به دلیل برخورداری از رفتارها و عواطف ناپایدار، در زمره افراد روان‌پریش جای می‌گیرند.

    زنان بیشتر از مردان به اختلال شخصیت مرزی (BPD) مبتلا می‌شوند. در عوض مردان اغلب بیماری شأن به اشتباه، افسردگی یا اختلال استرس پس از سانحه (PTSD) تشخیص داده می‌شوند.

    علت BPD هنوز مشخص نیست، اما مطالعات نشان داده است ژنتیک، ساختار و عملکرد مغز، عوامل محیطی، فرهنگی و اجتماعی در ابتلاء به این بیماری می‌توانند نقش داشته باشند.

    علل و ریشه‌های بیماری شخصیت مرزی:

    ۱. سابقه خانوادگی، عوامل محیطی، فرهنگی و اجتماعی:

    مبتلایانی که یکی از اطرافیان درجه یک آنها مانند والدین یا خواهر و یا برادر آنها، مبتلا به این اختلال هستند امکان دارد در معرض خطر بیشتری برای ابتلاء به BPD باشند. همچنین، بسیاری از افراد مبتلا به این نوع از اختلال گزارش داده‌اند اتفاقات آسیب‌زایی، همچون تجاوز، طرد شدن، یا برخی سو رفتارهای در در دوران کودکی را در زندگی تجربه کرده‌اند.

    ۲. عوامل مغزی:

    محققین بر این باورند افراد مبتلا به اختلال شخصیت مرزی، تغییرات ساختاری و عملکردی در مغز به ویژه در مناطقی که تکانه‌ها و تنظیم هیجانی را کنترل می‌کنند، دارند. اما مشخص نیست که آیا این تغییرات پس از ابتلا رخ داده است یا این بیماری ناشی از این اشکالات ساختاری است!

    ۳. ابتلا به سایر بیماری‌ها:

    افراد مبتلا به سایر اختلالات سلامت روان (مانند اضطراب، افسردگی یا اختلالات خوردن) در معرض خطر بیشتری هستند. از سوی دیگر، گفته شده این اختلال در کنار دیگر اختلالات روانی همچون افسردگی و اضطراب خود را نمایان می‌کند. به همین علت، پزشک ممکن است در ابتدا نتواند علائم این اختلال را به درستی تشحیص دهد چرا که تحت تأثیر علائم دیگر اختلالات قرار می‌گیرند. پیشنهاد می‌کنیم برای آگاهی بیشتر از نحوه‌ی پیدایش اختلالات شخصیت مرزی و شناخت روش‌های درمان آن به آدرس (https://therapia.institute/borderline-personality-disorder/) مراجعه کنید.

    آیا به راستی ارتباطی میان اختلال شخصیت مرزی ( BPD) و افسردگی وجود دارد؟

    تاکنون مطالعه‌ای قطعی نشان نداده است که اختلال شخصیت مرزی نشأت گرفته از چه بیماری یا فاکتوری است. اما مطالعات زیادی دلالت بر آن دارد که یک تا دو درصد از جمعیت جهان درگیر آن‌اند.

    منبع : www.imna.ir

    پارانویا

    پارانویا

    از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

    این مقاله نیازمند منابع پزشکی بیشتری برای اثبات‌پذیری است و یا بیش از اندازه بر مبنای منابع اولیه نگاشته شده‌است. لطفا محتوای این مقاله را بازبینی کنید و اگر می توانید، منابع مناسب را به آن اضافه کنید. مطالب بدون منبع یا دارای منابع ضعیف، ممکن است به چالش کشیده شده و حذف شوند.

    پارانویا

    نام‌های دیگر پارانوئید (صفت)

    طرز تلفظ ‎/ˌpærəˈnɔɪə/‎

    تخصص روان‌پزشکی، روان‌شناسی بالینی

    نشانه‌ها بی‌اعتمادی، اتهامات واهی به دیگران

    طبقه‌بندی و منابع بیرونی

    آی‌سی‌دی-۱۰ F20.0, F22.0, F22.8

    آی‌سی‌دی-۹-سی‌ام 295.3, 297.1, 297.2

    سمپ D010259

    [ویرایش در ویکی‌داده]

    بدگُمانی[۱] یا پارانویا (به انگلیسی: Paranoia) در تعریف عام آن، غریزه یا فرایندی از فکر است که تحت تأثیر اضطراب یا ترس به حالتی غیرمنطقی و وهم آلود در می‌آید.[۲] افراد پارانوئید معمولاً فکر می‌کنند که دیگران برای آزار و اذیت آن‌ها می‌کوشند یا فکر می‌کنند که دیگران به دنبال توطئه علیه آن‌ها هستند. توهم توطئه زیر شاخه پارانویا می باشد.[۳] پارانویا با فوبیا تفاوت دارد. افرادی که دچار فوبیا هستند ترس غیر منطقی دارند، اما به خاطر ترس و اضطرابشان دیگران را سرزنش نمی‌کنند.[۴] وارد کردن اتهامات غیرواقعی و عدم اعتماد معمولاً از دیگر نشانه‌های پارانویا است.[۵] به عنوان مثال، حادثه ای که اکثر مردم به عنوان یک حادثه یا تصادف تلقی می‌کنند، از منظر یک فرد پارانوئید ممکن است توطئه تصور شود.[۶]

    دو شاخصه شناسایی توهمات پارانوئید (۱) آمادگی ذهنی پذیرش سست‌ترین شواهد در حمایت از باورهای غیرواقعی و (۲) عدم توانایی در تشخیص شواهد و ادله مستحکمی است که افکار پارانوید را رد می‌کند.[۲]

    پژوهش‌ها نشان می‌دهد که پارانویا با اعتقاد به تئوری‌های توطئه ارتباط مستقیم دارد.[۷][۸][۹][۱۰]

    فهرست

    ۱ نشانگان روان گسیختگی پارانویا

    ۲ انواع پارانویا ۳ از منظر روانشناسی

    ۴ دیدگاه امیل کریپلین، روانپزشک آلمانی، دربارهٔ پارانویا

    ۵ مثالهایی از پارانویای بالینی

    ۶ درمان پارانویا ۷ گوشه‌گیری

    ۸ بروز پارانویا در فرهنگ عمومی

    ۹ پارانویا و روشنفکران

    ۱۰ پانویس ۱۱ منابع

    نشانگان روان گسیختگی پارانویا[ویرایش]

    بعضی از نشانگان روان گسیختگی پارانویا:[۱۱]

    به راحتی دلخور شدن

    به دشواری به دیگران اعتماد کردن

    با هر گونه انتقادی مقابله کردن

    به خود ربط دادن اظهارات دیگران

    همیشه در حالت تدافعی بودن

    خصمانه و تهاجمی برخورد کردن و بیهوده بحث کردن

    قادر به کوتاه آمدن نبودن و رئیس وار رفتار کردن

    عدم توانایی در بخشیدن و فراموش کردن

    تصور اینکه مردم پشت سرشان حرف می‌زنند

    شکاکیت بیش از حد داشتن. به عنوان مثال، فکر می‌کنند که افراد دیگر دروغ می‌گویند یا طرح‌هایی برای تقلب کردن علیه آن‌ها دارند.

    حس عدم اعتماد

    مشکل برقرار کردن روابط عادی یا صمیمی

    احساس آزار و شکنجه توسط دیگران

    باور نظریه‌های توطئه و بی اساس

    کژانگاری، مانند گمان به این که همکار شما می‌خواهد شما را مسموم یا صدای شما را ضبط کند.

    دشواری‌های گفتاری

    انواع پارانویا[ویرایش]

    پارانویا گونه‌های مختلفی دارد که بعضی از گونه‌های آن را می‌توان برشمرد.

    توهم خیانت توهم خیانت جنسی

    توهم خودبزرگ بینی Megalomania

    توهم شکنجه

    توهم جسمی somatic hypochondriasis delusions

    توهم اورتومانیا

    در روان گسیختگی پارانویا به نظر می‌رسد که شخص بیشتر گرفتار حالت‌های بد رفتاری یا اندیشه‌های بد مانند دشواری در اندیشیدن، تمرکز، یا توجه می‌باشد.

    از منظر روانشناسی[ویرایش]

    داده‌های ذهنی افرادی که دچار پارانویا هستند و افکارشان بر اساس توهم آزاربینی (persecutory delusions) و باورهای غلط شکل می‌گیرد این افراد را به سلسله ای از تصورات باطل سوق می‌دهد. آن‌ها تصور می‌کنند که مورد آزار و اذیت دیگران قرار می‌گیرند، تهدید می‌شوند، صدمه می‌بینند، تحت تعقیب قرار می‌گیرند، متهم می‌شوند، با آن‌ها بدرفتاری می‌شود، از آن‌ها سوءاستفاده می‌شود، با عصبانیت با آن‌ها برخورد می‌شود، بازی داده می‌شوند و فریب می‌خورند، افراد پارانوید تصور می‌کنند این اعمال به وسیلهٔ افراد خاص یا گروه‌های خاصی از افراد یا دشمنان فرضی انجام می‌شود (کلبی (۱۹۸۱)، ص ۵۱۸). سه مؤلفه شناخت پارانویا عبارتند از الف) سوءظن بی‌پایه و بر اساس این فرض که دیگران می‌خواهند از آن‌ها سوء استفاده کنند، به آن‌ها آسیب برسانند یا در پی فریب آن‌ها را هستند؛ ب) درگیری ذهنی توأم با شک و تردید نسبت به دوستان یا وابستگان و تردید نسبت به وفاداری یا صداقت آنها؛ ج) عدم اعتماد به دیگران به خاطر ترس بی‌پایه و تصور اینکه دیگران قصد دارند از اطلاعات خصوصی در مورد زندگی آن‌ها سوءاستفاده کنند (رابینز ۱۹۹۷، ص ۳).

    دیدگاه امیل کریپلین، روانپزشک آلمانی، دربارهٔ پارانویا[ویرایش]

    امیل کریپلین در تلاش اولیه خود برای دسته‌بندی بیماری‌های روانی، از اصطلاح پارانویای مطلق برای شرح حالت روانی استفاده کرد که توهم، موضوع اصلی آن است اما این توهم هیچ صدمه و زوال آشکاری به سلامت عقل شخص وارد نکند و نشانه بیماری‌های دیگری چون جنون زودرس (یا dementia praecox)، که اصطلاح قدیمی بیماری شیزوفرنی است، در آن نباشد. پارانویا، در معنای اصیل یونانی خود، به معنای دیوانگی است (پارا para = خارج و نوس nous = عقل). بر این اساس هنوز هم روانشناسان بر سر این موضوع به دو گروه تقسیم می‌شوند. گروه اول که عقیده دارند پارانویا قسمتی از یک بیماری روانی مانند بیماری اسکیزوفرنی است و گروه دوم که معتقدند پارانویا به خودی خود قسمتی از یک بیماری نیست و تنها در صورت استمرار تبدیل به بیماری مانند بیماری اختلال شخصیت پارانوئید Paranoid personality disorder می‌شود و در غیر این صورت اگر مستمر نباشد درمان آن آسان‌تر و امکان کنترل و بهبود آن بیشتر است. پارانویا زمانی تبدیل به توهم می‌شود که افکار و عقاید غیر منطقی در ذهن فرد ثابت شوند و هیچ چیز از جمله شواهد و ادله نتوانند فرد را متقاعد کند که آنچه که فکر می‌کند یا احساس می‌کند، درست نیست.[۱۲]

    کریپلین با استفاده از این ریشه لغوی این بیماری، نامی جهت تشخیص افکار توهمی به وجود آورد. بنا به تعریف او هرگونه افکار توهمی، بدون احساسات خودآزارانه، در این دسته می‌گنجند. برای مثال کسی که دچار این توهم شده‌است که یک شخصیت مهم سیاسی یا ادبی است، می‌تواند در دسته مبتلایان به پارانویای مطلق بگنجد.

    منبع : fa.wikipedia.org

    میخواهید جواب یا ادامه مطلب را ببینید ؟
    مهدی 13 روز قبل
    4

    بچه ها کسی جواب رو میدونه ؟

    برای پاسخ کلیک کنید