این سایت سعی دارد سایت های برتر سراسر ایران را معرفی کند ما با نمایش دادن پیش نمایشی از سایت، کاربران را به دیدن کامل مطالب سایت های معرفی شده دعوت میکنیم فلذا هیچ لینک، عکس، و متنی از سایت های معرفی شده کپی نمیشود.

    این مراسم ایرانی سالی یکبار در اول فروردین دیده میشود که اگر خانه ای پاکیزه باشد شهربانو

    دسته بندی :
    1. پشتوک
    2. مطالب سایت

    مهدی

    بچه ها کسی جواب رو میدونه ؟

    این مراسم ایرانی سالی یکبار در اول فروردین دیده میشود که اگر خانه ای پاکیزه باشد شهربانو را از این سایت دریافت کنید.

    این مراسم ایرانی سالی یکبار در اول فروردین دیده میشود • ❤️ ملوپست

    این مراسم ایرانی سالی یکبار در اول فروردین دیده میشود دانلود و دریافت کنید با لینک مستیم به صورت کامل و اصلی از سایت ملوپست.

    این مراسم ایرانی سالی یکبار در اول فروردین دیده میشود

    این مراسم ایرانی سالی یکبار در اول فروردین دیده میشود

    بهار آغازی دوباره برای زمین است که با جشن و سرور همراه می شود و رنگی تازه به شهرها، روستاها و خانه ها می دهد. آداب و رسوم نوروز، آیین استقبال از این فصل سبز اس.

    کارناوال

    نویسنده ارشد کارناوال

    انتشار ۰۱ فروردین ۱۳۹۹ به روز رسانی ۰۱ فروردین ۱۳۹۹ کارناوال بلاگ

    رویدادها و مناسبت های ملی و جهانی

    آداب و رسوم جشن نوروز | میراث جهانی ارزشمند

    بهار آغازی دوباره برای زمین است که با جشن و سرور همراه می شود و رنگی تازه به شهرها، روستاها و خانه ها می دهد. آداب و رسوم نوروز، آیین استقبال از این فصل سبز است؛ فصلی که آمدنش بهانه خوبی به دست مان داده تا به تکاپو بیفتیم و سنت هایی کهن را به جا بیاوریم. حالا وقت آن است که از نوروز و رسم و رسومش بیشتر بدانید و این کهن‌جشنِ گره خورده با فرهنگ ایرانی را بیشتر بشناسید. می خواهیم برای تان از تاریخچه نوروز بگوییم و نگاهی به آداب و رسوم نوروز در گذشته بیندازیم و نگاهی نزدیک تر به این جشن بزرگ داشته باشیم.

    با کارناوال همراه باشید …

    پیش از این برای تان از مقدمات این جشن بزرگ نیز گفتیم و در مطلبی جداگانه به آداب و رسوم پیش از نوروز در ایران پرداختیم. با کلیک بر روی دکمه زیر می توانید این مطلب، و سایر مطالب نوروزی کارناوال را بخوانید:

    ورود به صفحه اختصاصی مطالب نوروزی کارناوال

    نوروز از کجا آمده است؟

    تا به حال از خود پرسیده اید که چرا نوروز را جشن می گیریم؟ اصلا این جشن کهن از کجا پیدایش شده و در فرهنگ ما ماندگار شده است؟

    برای دانستن چگونگی پیدایش نوروز می توانیم از چند جنبه آن را مورد بررسی قرار دهیم:

    * از نگاه اساطیری و شاهنامه فردوسی

    بر اساس آنچه در داستان های اساطیری ایران زمین از جمله شاهنامه فردوسی و تاریخ طبری آمده، پیشینه نوروز به زمان جمشید، نخستین پادشاه بر روی زمین، باز می گردد. بر اساس روایات تاریخی، وی به هر مناسبتی بر روی تخت می نشست و با انجام کارهای نیک، جشنی را برپا می ساخته است. در یکی از آن مراسم که به صورت اتفاقی با روز اول فروردین متقارن شده بود، تابیدن نور خورشید در تاج این پادشاه، شور و غوغایی در میان مردم برپا کرد و همه فریاد زدند: جمشید یعنی بزرگی درخشید و این نام بر وی نهاده شد. نام او از ترکیب جم به معنای بزرگی و شید مترادف با درخشیدن تشکیل شده است.

    جمشید این روز را به خاطر این اتفاق و تعریف و تکریم خود جوش مردم از خودش، روزی نو و مبارک پنداشت و از آن پس، در هر سال، این روز را به عنوان نوروز گرامی داشت. برخی دیگر از متن‌ها، کیومرث را پایه‌گذار نوروز می دانند و وی را به عنوان نخستین انسان روی زمین معرفی کرده اند.

    نوروز

    * از نگاه دینی و مذهبی

    در دین و مذهب نیز روایاتی از نوروز وجود دارد که برگزاری این مراسم را در سال های بسیار دور تایید می کند. در اوستا، زرتشت پیامبر به عنوان کسی که تقویم خورشیدی را به مردم معرفی کرد، یاد شده است. گفته می شود وی اولین روز سال یعنی برابری روز و شب را به عنوان اعتدالین نوروز نامگذاری کرد و جشن گرفت. البته روایات دیگر حاکی از آن هستند که جشن نوروز پیش از زرتشت هم در ایران برگزار می شده است.

    * از نگاه علمی و پدیده های نجومی

    از نظر علمی و نجومی، نوروز، روزی است که آفتاب در برج حمل (نیمکره شمالی) می تابد و خورشید روی مدار استوا قرار می گیرد. در نتیجه این اتفاق روز و شب با هم برابر می شوند و طول آنها در تمام نقاط جهان برابر به ۱۲ ساعت می رسد. اینها نشانه روز اول فروردین است؛ روزی که طبیعت از خواب زمستانی بیدار و زندگی نو در زمین آغاز می شود.

    نوروز

    * نوروز | کهن جشن ایرانی

    اگر به دل تاریخ و ایران باستان سفر کنیم، خواهیم دید که ایرانیان اقوام سرزنده ای بودند و از هر مناسبتی استفاده می کردند که جشن بگیرند، در کنار هم باشند و شکر خداوند را به جای بیاورند.

    از میان جشن های متعددی که در مناسبت های گوناگون برگزار می شد، ۷ جشن جزو جشن های واجب محسوب می شدند و گرامی داشت آن ها اجتناب ناپذیر بود؛ ۶ جشن، جشن‌های گاهانبار یا سالگرد آفرینش‌های شش گانه بودند با نام های:

    مید یوزرم گاه – جشن میانه بهار

    مید یوشم گاه – جشن نیمه تابستان

    پیتی شهیم گاه – سالگرد آفرینش زمین و فصل گردآوری غله

    ایا سرم گاه – سالگرد آفرینش گیاه

    مید یاریم گاه – سالگرد آفرینش چارپای مفید

    همسپد میدم گاه – سالگرد آفرینش انسان

    و اما جشن هفتم از اعیاد واجب در ایران باستان، نوروز نام داشت. جشنی که پس از هزاران سال هنوز به قوت خود باقی است و در ایران امروز هم از اعیاد واجب به حساب می آید. در برگزاری این جشن آداب رسوم خاصی رعایت می شد که برخی از آن ها امروز هم به جا آورده می شوند. البته که دست خوش تغییراتی شده اند اما هنوز اصالت خود را حفظ کرده اند.

    نوروز

    جشن نوروز در طول تاریخ

    در هر یک از ادوار تاریخی نوروز به شکلی خاص جشن گرفته می شد و پس از تغییرات بسیار به شکل امروزی خود در آمده است.

    نوروز در دوره ساسانیان

    مراسم نوروز در دربار پادشاهان ساسانی و اشکانی با شکوه و جلال خاصی برگزار می شد. پادشاه در ایام نوروز امر و نهی نمی کرد تا شفقت به خرج دهد و در آن ایام مبارک کسی را از خود نرنجاند.

    در زمان ساسانیان این مراسم حداقل ۶ روز به طول می انجامید و شامل دو دوره نوروز کوچک یا عامه و نوروز بزرگ یا خاصه بود. نوروز کوچک از اول تا پنجم فروردین برگزار و نوروز بزرگ در ششمین روز فروردین برپا می شد. در مراسم نوروز کوچک، هر روز به یکی از طبقات مردم تعلق داشت که باید برای دیدار شاه به نزد او می رفتند:

    روز اول فروردین: عامه مردم

    روز دوم فروردین: دهقانان، خدمتگزاران آتشکده ها

    روز سوم فروردین: روحانیان و موبدان

    روز چهارم فروردین: اعضای خاندان سلطنت، رجال، مردم کشور و فرماندهان ارتش

    روز پنجم فروردین: اشراف

    روز ششم فروردین: ندیمان و مشاوران

    شاه به سخنان هر یک از آنها گوش فرا می داد و اگر مشکلی داشتند، دستور حل آن را صادر می کرد. نوروز بزرگ نیز متعلق به نزدیکان شاه بود و فقط آنان به حضور وی می رسیدند.

    منبع مطلب : melopostss.ir

    نوروز

    نوروز

    از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

    برای دیگر کاربردها نوروز (ابهام‌زدایی) را ببینید.

    نوروز

    از بالا طبق عقربه‌های ساعت:

    یک دختر کرد در حال برگزاری مراسم نوروز

    نمادی از نوروز در معماری کهن هخامنشی[note ۱]

    میز هفت‌سین ۲۰۰۸ در کاخ سفید

    دیوار نگاره‌های نوروز در دوران شاه عباس دوم

    رقص چوپانان آذربایجانی به مناسبت نوروز

    برپایی توسط

    نوروز توسط اقوام ایرانی برگزار می‌شود نقشه بالا گستره نوروز را نشان می‌دهد

    افغانستان

    آلبانی (توسط مسلمانان آلبانی)[۱][۲]

    ارمنستان (توسط ایرانیان ارمنی‌تبار)

    جمهوری آذربایجان بنگلادش[۳]

    چین (توسط تاجیک‌های چین)[۴]

    ایالت جورجیای آمریکا[۵]

    هند (توسط پارسیان هند)[۶]

    ایران

    عراق (توسط ترکمن‌ها و کردهای عراق)[۷]

    قزاقستان[۸] کوزوو قرقیزستان[۸] مقدونیه شمالی مغولستان[۹] پاکستان[۱۰][۱۱] روسیه[۱۲]

    سوریه (توسط کردها)[۱۳][۱۴]

    تاجیکستان[۱۵] ترکیه[۱۶][۱۷] ترکمنستان[۱۸] اوکراین ازبکستان

    نوع جشن ملی، قومی، بین‌المللی

    اهمیت جشن سال نو

    تاریخ ۱ فروردین، اعتدال بهاری، ۲۱ مارس، اعتدال بهاری

    تناوب سالانه نوروز

    میراث فرهنگی ناملموس یونسکو

    کشور افغانستان، آذربایجان، هند، ایران، عراق، قزاقستان، قرقیزستان، پاکستان، تاجیکستان، ترکیه، ترکمنستان و ازبکستان

    منبع ۱۱۶۱

    منطقه آسیا و اقیانوسیه

    اطلاعات ثبت ثبت ۲۰۱۶ (4th فصل)

    نوروز نخستین روز سال خورشیدی ایرانی برابر با یکم فروردین ماه، جشن آغاز سال نوی ایرانی و یکی از کهن‌ترین جشن‌های به جا مانده از دوران ایران باستان است. خاستگاه نوروز در ایران باستان است و هنوز هم مردم مناطق گوناگون فلات ایران، نوروز را جشن می‌گیرند. زمان برگزاری نوروز، در آغاز فصل بهار است که امروزه به آن برابری بهاری گویند.

    نوروز در ایران و افغانستان آغاز سال نو محسوب می‌شود و در برخی دیگر از کشورها یعنی تاجیکستان، روسیه، قرقیزستان، قزاقستان، سوریه، عراق، گرجستان، جمهوری آذربایجان، آلبانی، چین، ترکمنستان، هند، پاکستان و ازبکستان تعطیل رسمی است و مردمان آن جشن را برپا می‌کنند.[۱۹]

    نوروز به عنوان یک جشن قدیمی و کهن از اقوام متعددی در منطقه به ارث رسیده‌است و با رنگ و انگ ویژه، شناسنامه ایرانی به خود گرفته و از آن به عنوان نماد پیوند دهنده افراد و اقوام ایرانی و ملت ایران یاد می‌شود. ایرانیان نوروز را آغازگر رستاخیز طبیعت، گاه رویش و زایش باغ و بوستان می‌دانند و بر این باور هستند که در نوروز، همزمان با طبیعت، باید روزگار نو و جدیدی را با روان و نگرش نو، در تن‌پوش تازه ای آغاز کنند.[۲۰]

    نوروز، با عنوان رسمی «روز بین‌المللی نوروز»، توسط یونسکو به عنوان میراث فرهنگی و معنوی بشر به ثبت جهانی رسیده‌است.[۲۱] این روز همچنین یکی از روزهای مقدس و اعیاد مذهبی زرتشتیان و بهاییان نیز به‌شمار می‌رود.

    زمان نوروز

    وضعیت تابش خورشید و برابری روز و شب در اعتدال بهاری

    همچنین ببینید: مبنای محاسبه نوروز و اعتدال بهاری

    جشن نوروز با تحویل سال یا لحظهٔ برابری اعتدال بهاری آغاز می‌شود؛ لحظه‌ای که خورشید در سیر ظاهری خود در ابتدای برج حمل، از استوای زمین گذشته و برابری روز و شب رخ می‌دهد.[۲۲] در گاه‌شماری هجری خورشیدی، لحظهٔ تحویل سال، تعیین‌کنندهٔ نخستین روز ( یا ) از ماه فروردین است. چنانچه آغاز سال، قبل از ظهر و در نیمهٔ اول شبانه‌روز تحویل شود، همان‌روز نوروز است و اگر تحویل سال بعد از ظهر باشد، فردای آن روز، نوروز است. نوروز در تقویم میلادی در بیشتر سال‌ها با ۲۱ و گاه ۲۰ و به‌ندرت ۲۲ مارس مطابقت دارد.[۲۳]

    در کشورهایی مانند ایران و افغانستان که گاه‌شماری هجری خورشیدی به کار برده می‌شود، نوروز، روز آغاز سال نو است. اما در کشورهای آسیای میانه و قفقاز، تقویم میلادی متداول است و نوروز به عنوان آغاز فصل بهار جشن گرفته می‌شود و روز آغاز سال محسوب نمی‌شود.[۲۴]

    واژهٔ نوروز

    واژه نوروز، از فارسی میانه nwklwc (آوانویسی: nōgrōz) است که برگرفته از زبان اوستایی بوده. مورخان، معادل اوستایی آن را 𐬥𐬀𐬎𐬎𐬀𐬐𐬀 𐬭𐬀𐬊𐬗𐬀𐬵 navaka raocah حدس می‌زنند.[۲۵]

    امروزه این واژه به‌طور عام به اعتدال بهاری و آغاز سال نو اطلاق می‌شود اما در معنای خاص، برای ششمین روز فروردین (با نام «روز خرداد») به‌کار می‌رود.[۲۶]

    ایرانیان باستان از نوروز با عنوان «ناوا سرِدا» به معنی یاد می‌کردند. مردمان ایرانی آسیای میانه مانند سغدیان و خوارزمیان، نوروز را و ، به معنای می‌نامیدند.[۲۷]

    در متن‌های گوناگون لاتین، بخش نخست واژه نوروز با املای , , وNew و بخش دوم آن با املای , و نوشته شده‌است. در برخی از موارد، این دو بخش پشت سر هم و در برخی نیز با فاصله نوشته می‌شوند. در کشورهای مختلف تلفظ نوروز متفاوت است. در شهر لکنو هند که هر ساله نوروز برگزار می‌شود و هفته‌نامه‌ای هم با نام نوروز دارد آن را به صورت Nauroz تلفظ می‌کنند که به تلفظ لهجه دری نزدیک است. به باور احسان یارشاطر، بنیان‌گذار دانشنامه ایرانیکا، نگارش این واژه در الفبای لاتین با توجه به قواعد آواشناسی، به شکل توصیه می‌شود. (که البته وی تلفظ فارسی ایران را مبنا قرار داده‌است) این شکل از املای واژه نوروز، هم‌اکنون در نوشته‌های یونسکو و بسیاری از متون سیاسی به کار می‌رود.[۲۸]

    نوروز در فارسی میانه /no:g ro:z/ بوده‌است. در فارسی ایران این واژه به صورت [nou̯ɾu:z] (در گفتار عامیانه، [no:ɾu:z])، در فارسی افغانستان به صورت [næu̯ɾo:z] و در فارسی تاجیکی به صورت [næu̯ɾʉz] یا [næu̯ɾɵz] تلفظ می‌شود (تلفظ‌ها به آی‌پی‌ای هستند).

    منبع مطلب : fa.wikipedia.org

    میخواهید جواب یا ادامه مطلب را ببینید ؟
    مهدی 27 روز قبل
    4

    بچه ها کسی جواب رو میدونه ؟

    برای پاسخ کلیک کنید