این سایت سعی دارد سایت های برتر سراسر ایران را معرفی کند ما با نمایش دادن پیش نمایشی از سایت، کاربران را به دیدن کامل مطالب سایت های معرفی شده دعوت میکنیم فلذا هیچ لینک، عکس، و متنی از سایت های معرفی شده کپی نمیشود.

    به مجموعه ای از پدیده های فیزیکی گفته میشود که به وجود و حرکت بار الکتریکی مرتبط هستند

    دسته بندی :
    1. پشتوک
    2. مطالب سایت

    مهدی

    بچه ها کسی جواب رو میدونه ؟

    به مجموعه ای از پدیده های فیزیکی گفته میشود که به وجود و حرکت بار الکتریکی مرتبط هستند را از این سایت دریافت کنید.

    بار الکتریکی

    بار الکتریکی

    از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

    بار الکتریکی

    میدان الکتریکی ناشی از بار نقاط مثبت و منفی

    نمادهای رایج

    دستگاه بین‌المللی یکاها کولُن

    یکاهای دیگر بار الکترون فارادی آمپر-ساعت

    یکای اصلی اس‌آی C = A.s

    خواص شدتی و مقداری بله

    Conserved? بله تحلیل ابعادی T I مقالات در مورد الکترومغناطیس

    برق مغناطیس تاریخچه الکترومغناطیس Textbooks

    گسترش الکترواستاتیک گسترش مغناطیس ساکن گسترش

    الکترومغناطیس کلاسیک

    گسترش مدار الکتریکی گسترش فرمول‌بندی هم‌وردا گسترش دانشمندان نبو

    بار الکتریکی (به انگلیسی: Electric charge) خاصیت فیزیکی ماده است و زمانی که در میدان الکتریکی قرار می‌گیرد به آن نیرو وارد می‌شود. بار الکتریکی، دو نوع است: بار مثبت و بار منفی. بار مثبت دربردارندهٔ پروتون‌ها و بار منفی دربردارندهٔ الکترون‌ها می‌باشد. بارهای هم‌نام یکدیگر را دفع و بارهای ناهمنام یکدیگر را جذب می‌کنند. ماده ای که هیچ بار خالصی ندارد، از لحاظ الکتریکی خنثی است. در سامانهٔ استاندارد بین‌المللی یکاها واحد بار الکتریکی کولُن (C) است. البته در مهندسی برق از یکای آمپر ساعت (Ah) نیز استفاده می‌کنند. در کنش میان اجسام باردار، دانش الکترومغناطیس کلاسیک کافی است و از اثرهای کوانتومی صرف نظر می‌شود.

    بار الکتریکی یک خاصیت پایستگی در ماده است که به آن اصل پایستگی بار هم اطلاق می‌شود که می‌گوید «مجموع جبری همه بارهای الکتریکی در یک دستگاه منزوی ثابت است» یا به عبارتی دیگر یعنی هرگز امکان تولید یا نابودی یک بار خالص وجود ندارد و بار فقط از جسمی به جسم دیگر منتقل می‌شود؛ بار الکتریکی از ذرات زیراتمی ماده که تعیین‌کنندهٔ خواص الکترومغناطیس ماده‌اند، ناشی می‌شود. یک مادهٔ باردار الکتریکی، تولیدکنندهٔ میدان‌های الکترومغناطیسی است و خود از آن‌ها تأثیر می‌گیرد. اندرکنشی میان یک بار متحرک و یک میدان الکترومغناطیسی عامل ایجاد نیروهای الکترومغناطیسی است. این نیرو خود یکی از چهار نیروی بنیادی است.[۱]

    آزمایش‌ها[۲] در قرن بیستم، توضیحی کوانتومی از بار الکتریکی ارائه کرده‌اند (این عمل را کوانتومی‌کردن می‌نامند)، به عبارت دیگر دانشمندان دریافته‌اند که بار الکتریکی خود از واحد کوچک‌تری با نام بار بنیادی تشکیل شده‌است. بار یک الکترون تقریباً برابر با

    {\displaystyle e=1.602\times 10^{-19}C}

    است. (البته ذراتی با نام کوارک وجود دارند که باری به اندازهٔ چند ⅓ دارند) پروتون باری به اندازهٔ و الکترون باری برابر با دارد. علم مطالعهٔ ذرات باردار و توضیح ارتباط آن‌ها با فوتون‌ها، الکترودینامیک کوانتومی نام دارد. تعداد الکترون‌ها یا پروتون‌های آزاد موجود در یک جسم را بار آن جسم گویند. تعریف اندازهٔ بار: اندازهٔ الکتریسیته موجود در الکترون یا پروتون

    {\displaystyle 1.6\times 10^{-19}C}

    است. اگر آن را در تعداد الکترون یا پروتون ضرب کنیم، نتیجه اندازهٔ بار جسم خواهد بود.

    مقدمه[ویرایش]

    میدان الکتریکی ایجاد شده توسط بار مثبت

    میدان الکتریکی ایجاد شده توسط بار منفی

    بار یک ویژگی بنیادی در انواع ماده است که به صورت ربایش یا رانش الکتروستاتیکی در حضور ماده‌ای دیگر نمود پیدا می‌کند. بار الکتریکی ویژگی است که سرچشمهٔ آن به بسیاری از ذرات زیراتمی ماده برمی‌گردد. بارِ ذراتی که به صورت آزاد یافت می‌شوند به اندازهٔ ضریب صحیحی از بار بنیادی (بار یک الکترون) است، در این حالت می‌گوییم بار الکتریکی یک کمیت است. مایکل فارادی در آزمایش‌های برق‌کافت خود دریافت که بار الکتریکی کمیتی گسسته‌است. رابرت میلیکان نیز در آزمایش‌های خود به این حقیقت می‌رسد و مقدار بار یک پروتون را نیز اندازه می‌گیرد.

    بنابراین به صورت کمیت‌های گسسته می‌گوییم که بار یک الکترون ۱- و بار یک پروتون ۱+ است. ذرات بارداری که بار آن‌ها هم‌نام باشد یکدیگر را می‌رانند و ذراتی که بارهای ناهم‌نام دارند یک دیگر را می‌ربایند. قانون کولن مقدار عددی نیروی الکتروستاتیک بین دو ذرهٔ باردار را بدست می‌آورد و بیان می‌دارد که مقدار این نیرو با اندازهٔ بار ذرات رابطهٔ مستقیم و با مربع فاصلهٔ بین دو ذره رابطهٔ وارون دارد.

    مقدار بار یک پادذره دقیقاً برابر با بار ذرهٔ متناظر با آن است؛ ولی به صورت ناهم‌نام. کوارک‌ها هم باری برابر با 1⁄3- یا 2⁄3+ بار بنیادی دارند که البته هیچ کوارکی تاکنون به صورت آزاد یافت نشده‌است (دلیل نظری این مطلب در بحث آزادی مجانبی یافت می‌شود).

    بار الکتریکی یک جسم برابر با مجموع بارهای الکتریکی ذرات سازندهٔ آن است. این بار به‌طور معمول کوچک است چون ماده از اتم ساخته شده و اتم‌ها به تعداد مساوی از پروتون و الکترون در هستهٔ خود دارند، در نتیجه از نظر الکتریکی خنثی‌اند. یک یون، اتمی (یا دسته‌ای از اتم‌ها) است که یک یا چند الکترون ازدست داده‌است یا به‌دست آورده‌است. اتمی که الکترون از دست دهد بار خالص آن مثبت می‌شود که آن را کاتیون می‌نامیم و اتمی که الکترون بدست آورد بار خالص آن منفی می‌شود و آن را آنیون می‌نامیم.

    در هنگام تشکیل یک جسم (ماکروسکوپیک) اتم‌ها و یون‌های تشکیل دهندهٔ آن به گونه‌ای با هم ترکیب می‌شوند که جسم از نظر الکتریکی خنثی باشد یا اینکه همیشه تمایل به ازدست دادن یا گرفتن الکترون و در نتیجه خنثی بودن دارند اما به‌ندرت جسمی پیدا می‌شود که به‌طور خالص بی‌بار (خنثی) باشد.

    گاهی یون‌ها در سراسر مادهٔ تشکیل دهندهٔ جسم پخش شده‌است و به آن جسم بار مثبت یا منفی داده‌است. هم‌چنین اجسام رسانای جریان الکتریسیته گاهی آسان‌تر یا راحت‌تر (بسته به نوع ماده) الکترون بدست می‌آورند یا از دست می‌دهند و بار خالص مثبت یا منفی پیدا می‌کنند. به این پدیده که جسمی دارای بار غیر صفر ساکن باشد الکتریسیتهٔ ساکن می‌گوییم. به راحتی با بر روی هم مالیدن دو مادهٔ ناهمسان، مانند کهربا روی یکپارچه خزدار یا شیشه روی ابریشم می‌توانیم الکتریسیتهٔ ساکن تولید کنیم. با این روش اجسام نارسانا می‌توانند مقدار قابل توجهی بار الکتریکی بدست آورند یا ازدست دهند. واضح است که وقتی یکی از این اجسام بار الکتریکی بدست می‌آورد دیگری دقیقاً به همان اندازه بار الکتریکی از دست می‌دهد و این به دلیل قانون پایستگی بار الکتریکی است که همواره برقرار است.

    گاهی مجموع بارهای الکتریکی یک جسم صفر است اما بار آن به صورت غیریکنواخت پخش شده‌است (مثلاً به دلیل حضور یک میدان الکترومغناطیسی یا دوقطبی‌های موجود در ماده) در این حالت می‌گوییم جسم شده‌است. بار الکتریکی بدست آمده از قطبی‌شدن ماده را ، بار تولید شده بر روی یک جسم که ناشی از بار گرفته‌شده یا داده‌شده به جسمی دیگر است را و حرکت الکترون‌ها را در یک جهت خاص در فلزات رسانا، می‌نامیم.

    منبع مطلب : fa.wikipedia.org

    بار الکتریکی چیست؟ — به زبان ساده – فرادرس

    بار الکتریکی (Electric Charge) یکی از خواص ماده است. در حقیقت، وقتی دو ماده باردار در مجاورت هم قرار می‌گیرند، به یکدیگر نیرو وارد می‌کنند.

    بار الکتریکی چیست؟ — به زبان ساده

    آخرین به‌روزرسانی: ۲۹ دی ۱۳۹۸ زمان مطالعه: ۸ دقیقه

    علوم پایه، فیزیک ۵۵۹۹۲ بازدید

    بار الکتریکی (Electric Charge) یکی از خواص ماده است. در حقیقت، وقتی دو ماده باردار در مجاورت هم قرار می‌گیرند، به یکدیگر نیرو وارد می‌کنند. در این آموزش، با بار الکتریکی آشنا می‌شویم.

    فهرست مطالب این نوشته

    بار الکتریکی چیست؟

    ویژگی‌‌های بار الکتریکی

    ساختار اتم

    بار الکتریکی چیست؟

    حتماً تا به حال با پدیده‌‌های بسیاری که ناشی از الکتریسیته ساکن هستند، مواجه شده‌‌اید. به عنوان مثال، هنگامی که لباس‌‌های خود را از خشک‌‌کن بیرون می‌‌آورید، مشاهده می‌‌کنید که بیشتر آن‌‌ها به یکدیگر می‌‌چسبند و حتی بعضی از آن‌‌ها خیلی سخت از هم جدا می‌‌شوند. همچنین، زمانی که لباس پشمی خود را به سرعت از تن در می‌‌آورید، می‌بینید که به موی سر شما می‌‌چسبد و حتی گاهی اوقات صدایی از آن شنیده می‌‌شود. اگر موی خود را در یک روز خشک شانه کنید و سپس شانه را نزدیک باریکه آبی که از شیر آب بیرون می‌‌آید قرار دهید، مشاهده خواهید کرد که جریان آب به سمت شانه منحرف می‌‌شود.

    تصویر ۱: یک شانه با بار الکتریکی از فاصله دور، جریان آب را جذب می‌کند. توجه کنید که آب شانه را لمس نمی‌کند.

    همچنین، اگر این شانه را به چند تکه کاغذ نزدیک کنید، تکه‌‌های کاغذ به سمت شانه کشیده خواهند شد. مثال دیگری که می‌‌توان به آن اشاره کرد، مالش دادن بادکنک روی دیوار و چسبیدن آن به دیوار است. شاید آزاردهنده‌‌ترین اثر الکتریسیته ساکن برای شما دریافت شوکی است که به دلیل دست زدن به دستگیره در یا حتی دوست خود بعد از راه رفتن روی بعضی از فرش‌‌ها ایجاد می‌‌شود.

    تصویر ۲: شانه پس از شانه زدن مو، نوارهای کوچکی از کاغذ را از فاصله دور و بدون تماس جذب می‌کند. بررسی این رفتار به مفهوم نیروی الکتریکی منجر شد.

    بسیاری از این پدیده‌‌ها از قرن‌‌ها پیش شناخته شده بودند. تالس، فیلسوف یونان باستان، در نوشته‌‌های خود یادداشت کرده بود که در اثر مالش شدید کهربا (صمغ فسیل‌ شده سفت و معمولاً شفاف که از درختان به دست می‌‌آید) با پارچه پشمی، نیرویی به وجود آمده است که باعث شده پارچه پشمی و کهربا به سمت هم جذب شوند. علاوه بر این، او پی برد که نه تنها کهربای مالش‌‌ داده‌‌ شده و پارچه پشمی به سمت هم کشیده می‌‌شوند، بلکه هر دوی آن‌‌ها می‌‌توانند روی سایر اشیاء (غیرفلزی) نیز تأثیر بگذارند، حتی اگر با آن اشیاء در تماس نباشند.

    شکل ۳: کهربای عنبر جزیره صباحِ مالزی، از رگه‌های شِیل-ماسه‌سنگ-گِل‌ماسه استخراج شده است. هنگامی که یک تکه کهربا را به یک تکه پارچه پشمی مالش دهیم، کهربا الکترون‌های بیشتری به دست می‌آورد و بار منفی خالص به آن می‌دهد. همزمان، پارچه پشمی با از دست دادن الکترون‌ها، دارای بار مثبت می‌شود.

    هنگامی که کهربا و پارچه پشمی به همدیگر مالش داده می‌‌شوند، کهربا الکترون‌‌های بیشتری دریافت می‌‌کند و بار خالص منفی بدست می‌‌آورد. به طور همزمان، پارچه نیز الکترون از دست داده و بار خالص آن مثبت می‌‌شود.

    فیزیک‌‌دان انگلیسی، ویلیام گیلبرت (1544-1603) با استفاده از مواد گوناگون، در مورد نیروی جاذبه حاصل از مالش دو جسم به یکدیگر تحقیق کرد. او علاوه بر کهربا، سنگ بلور و سنگ‌‌های قیمتی و نیمه قیمتی گوناگونی را نیز مورد بررسی قرار داد. همچنین، چندین فلز را نیز امتحان کرد و دریافت که برخلاف کانی‌‌ها، فلزات هرگز این نیرو را بروز نمی‌‌دهند.

    اگرچه یک قطعه کهربای باردار، پارچه پشمی را جذب می‌‌کند، اما یک قطعه کهربای باردار دیگر را دفع خواهد کرد؛ به طور مشابه، دو تکه پارچه پشمی باردار نیز همدیگر را دفع می‌‌کنند.

    شکل ۴: هنگامی که دو جسم به یکدیگر مالش داده می‌‌شوند، بارها از یک جسم جدا شده و به جسم دیگری که قدرت جذب الکترون در آن بیشتر است، منتقل می‌‌شوند.

    در شکل ۴ (الف) پارچه و کهربا هر دو با داشتن بارهای مثبت و منفی یکسان در ابتدا خنثی هستند و هنگام مالش، تنها کسر کوچکی از بارها درگیر می‌‌شوند که در اینجا فقط تعداد کمی از آن‌‌ها نشان داده شده است. در شکل ۴ (ب) هنگامی که پارچه و کهربا را به هم مالش می‌‌دهیم، تعدادی بار منفی از پارچه به کهربا منتقل شده و بار خالص پارچه، مثبت می‌‌شود. در شکل ۴ (ج) با جدا کردن کهربا و پارچه از یکدیگر، هر دوی آن‌‌ها بارهای خالصی خواهند داشت که قدر مطلق آن‌‌ها با هم برابر است.

    در حقیقت، مالش اجسام به یکدیگر نشان می‌‌دهد که دو نوع ویژگی الکتریکی می‌‌تواند در اجسام وجود داشته باشد. این ویژگی، بار الکتریکی نامیده می‌‌شود. یکای بار الکتریکی در دستگاه SI به افتخار فیزیک‌‌دان فرانسوی، چارلز آگوستین دو کولن (Charles Augustine de Coulomb) کولن (C) نامیده شده است. تفاوت این دو نوع بار الکتریکی مربوط به جهت نیروهای الکتریکی است که هر کدام از آن‌‌ها ایجاد می‌‌کنند. در واقع، اگر دو جسمی که برهم‌‌کنش دارند، دارای بار مشابهی باشند، نیروی بین آن‌‌ها دافعه است و درصورتی که بار آن‌‌ها مخالف هم باشد، این نیرو جاذبه خواهد بود. ویژگی جالب این نیرو این است که برای ایجاد شتاب، نیازی به تماس فیزیکی بین دو جسم ندارد. این نیرو نمونه‌‌ای از نیروی «دوربرد» است که بعدها آلبرت انیشتین آن را به عنوان «کنش از راه دور» بیان کرد.

    فیزیک‌‌دان و سیاست‌‌مدار آمریکایی، بنجامین فرانکلین (Benjamin Franklin) دریافت که می‌‌تواند با استفاده از وسیله‌‌ای به نام بطری لیدن (Leyden Jar) بار الکتریکی را جمع‌‌آوری کند. این بطری شیشه‌‌ای به وسیله دو ورقه فلزی که یکی از آن‌‌ها در داخل و دیگری در بیرون شیشه قرار دارد، می‌‌تواند یک نیروی الکتریکی بزرگ بین ورقه‌‌ها ایجاد کند.

    شکل ۵: بطری لیدن

    منبع مطلب : blog.faradars.org

    میخواهید جواب یا ادامه مطلب را ببینید ؟
    مهدی 19 روز قبل
    4

    بچه ها کسی جواب رو میدونه ؟

    برای پاسخ کلیک کنید