این سایت سعی دارد سایت های برتر سراسر ایران را معرفی کند ما با نمایش دادن پیش نمایشی از سایت، کاربران را به دیدن کامل مطالب سایت های معرفی شده دعوت میکنیم فلذا هیچ لینک، عکس، و متنی از سایت های معرفی شده کپی نمیشود.

    به پیامبران بزرگی که صاحب شریعت بوده و دارای کتاب آسمانی هستند در اصطلاح چه می گویند

    دسته بندی :
    1. پشتوک
    2. مطالب سایت

    مهدی

    بچه ها کسی جواب رو میدونه ؟

    به پیامبران بزرگی که صاحب شریعت بوده و دارای کتاب آسمانی هستند در اصطلاح چه می گویند را از سایت تکست لس دریافت کنید.

    پیامبران صاحب شریعت

    پیامبران صاحب شریعت

    ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف

    در طول تاریخ دین ، شریعت های گوناگونی از جانب خداوند نازل گردیده است و شریعت هر پیغمبری بر حسب مقتضیات زمان و مکان و امت و قوم او با شریعت دیگری فرق می‌کند.

    فهرست مندرجات

    ۱ - پیامبران صاحب شریعت

    ۱.۱ - شریعت نوح ۱.۲ - شریعت ابراهیم ۱.۳ - شریعت موسی ۱.۴ - شریعت عیسی ۲ - پانویس ۳ - منبع

    ۱ - پیامبران صاحب شریعت

    [ویرایش]

    اگرچه پیشینه‌ی دین و یکتاپرستی در زمین ، به اولین پیامبر الهی، حضرت آدم علیه‌السّلام می‌رسد لکن جریان شرایع الهی از زمان نوح علیه‌السّلام آغاز گردید. («شرع لکم من الدین ما وصی به نوحا و الذی اوحینا الیک و ما وصینا به ابراهیم و موسی و عیسی ان اقیموا الدین...» .[۱] ترجمه‌ی تفسیر المیزان، ذیل همین آیه رجوع کنید. [۲] نوح علیه‌السّلام ، اولین پیامبر صاحب شریعت است و پس از او، ابراهیم علیه‌السّلام شریعتی کاملتر از شریعت نوح را از طرف خداوند به مردم هدیه کرد. اینک به بررسی اجمالی شرایع الهی می‌پردازیم تا زمینه‌ی مناسبی برای تبیین جامعیت اسلام در تحقق هدف دین فراهم آید.

    ۱.۱ - شریعت نوح

    درباره‌ی شریعت نوح علیه‌السّلام جز آنچه از طریق نقل به ما رسیده است اطلاعات دیگری در دست نیست. در روایتی از از امام باقر علیه‌السّلام شریعت نوح این گونه بیان شده است:

    «کانت شریعه نوح علیه‌السّلام ان یعبدالله بالتوحید و الاخلاص و خلع الانداد و هی الفطره التی فطر الناس علیها و اخذ الله میثاقه علی نوح و علی النبیین علیه‌السّلام ان یعبدوا الله تبارک و تعالی و لا یشرکوا به شیئا و امر بالصلاه و الامر بالمعروف و النهی عن المنکر و الحلال و الحرام و لم یفرض علیه احکام حدود و لا فرض مواریث فهذه شریعته...» ؛[۳] شریعت و آیین نوح علیه‌السّلام این بود که خداوند به یگانگی و اخلاص و بی‌شریکی پرستش شود و این همان فطرتی است که مردم بر آن سرشته شده‌اند و از نوح و پیامبران پیمان گرفت که خدا را بپرستند و چیزی شریک او نگردانند و او را به نماز و امر به معروف و نهی از منکر و حرام و حلال مکلف و مامور کرد و احکام حدود و ارث را بر او فرض نکرد. این شریعت نوح بود.[۴]

    ۱.۲ - شریعت ابراهیم

    درباره‌ی شریعت ابراهیم علیه‌السّلام نیز اطلاعات دقیقی در دست نیست. گزارش نقل نیز درباره‌ی شریعت ابراهیم علیه‌السّلام بسیار اندک و ناچیز است. صحف ابراهیم نیز که مجموعا به بیست صحیفه اطلاق می‌شده علاوه بر آن که امروز در دست نیست، بیشتر جنبه‌ی امثال و مواعظ داشته است. (صاحب تفسیر اطیب‌البیان می‌گوید: «در مجمع‌البیان از ابیذر رحمة‌الله‌علیه روایت کرده که کتب انبیاء سلف صد و بیست و چهار کتاب بوده و مرحوم مجلسی در خاتمه‌ی کتاب دعاء حدیث مفصلی راجع به صحف ادریس روایت کرده و حدیثی راجع به صحف ابراهیم نقل فرموده که آنها بیست صحیفه است و از ابیذر روایت نموده که گفت از رسول خدا پرسیدم صحف ابراهیم چیست؟ فرمود تمامش امثال است، و امثال به مواعظ تفسیر شده...».[۵]

    شهرستانی در ملل و نحل خویش به نحو مبهم و گزارش گونه‌ای به توصیف محتوای صحف ابراهیم می‌پردازد و می‌گوید: «... و جماعتی که خود را به ابراهیم علیه‌السّلام منسوب می‌دارند ایشان را شبه کتابی است چه ایشان گویند صحف کتاب ماست و در آن صحف راه‌های علمی و عملی است...». [۶]

    با توجه به آنچه ذکر شد بدیهی است که دو شریعت نوح و ابراهیم علیه‌السّلام نمی‌توانند به عنوان شرایع و ادیانی مطرح شوند که پاسخگوی جامع نیازهای بشری باشند. دلیل این امر آن است که اولا منابع وحیانی این دو شریعت بزرگ در طول تاریخ اندک اندک محو و در نتیجه دور از دسترس بشریت قرار گرفته است. ثانیا این دو شریعت مانند شریعت موسی و عیسی علیه‌السّلام فاقد جامعیت لازم برای نیازهای متنوع و گوناگون انسان در مسیر کمال می‌باشند.

    ۱.۳ - شریعت موسی

    موسی علیه‌السّلام سومین پیامبر اولوالعزم الهی است. در قرآن کریم به مناسبت‌های مختلف از او و قوم بنی‌اسرائیل یاد شده است. در قرآن کریم، نام موسی ۱۲۹ بار و بنی‌اسرائیل ۴۱ بار ذکر شده است. ذکر داستان موسی و بنی‌اسرائیل داستان تحقق وعده‌ها و وعیدها و سنت‌های الهی درباره‌ی قومی است که به تعبیر قرآن در آغاز، برگزیده‌ی خداوند بودند «و لقد ءاتینا بنی اسر ءیل الکتاب و الحکم و النبوه و رزقناهم من الطیبات و فضلناهم علی العالمین»[۷] اما به جهت فقدان معرفت کافی در دین، بی‌صبری و بی‌بصیرتی در عمل به شدیدترین سرزنش‌ها و عذاب‌های خداوند گرفتار شدند. «... و ضربت علیهم الذله و المسکنه و باءو بغضب من الله ذالک بانهم کانوا یکفرون بایات الله و یقتلون النبین بغیر الحق ذالک بما عصوا و کانوا یعتدون»[۸].

    ۱.۴ - شریعت عیسی

    حضرت عیسی علیه‌السّلام نیز از جمله پیامبران اولوالعزمی می‌باشند که برای قوم بنی اسرائیل مبعوث شد و قرآن نیز از مشکلات و سختی‌های این پیامبر الهی مکرر سخن گفته است. فارغ از این نکته‌ی کلامی که شرایع لاحق موجب نسخ شرایع سابق می‌شوند و لذا اعتبار خود را جهت پیروی و مرجعیت از دست می‌دهند[۹] و علیرغم ادعای پیروان این دو شریعت که خود را پیرو کتاب مقدس می‌دانند، متون مقدس و منابع وحیانی این دو شریعت نیز فاقد جامعیت لازم برای پاسخگویی به نیازهای بشری می‌باشند.

    به مجموع کتب مقدس یهودیان و مسیحیان، عهدین گفته می‌شود. عهد عتیق یا پیمان کهن به وسیله‌ی پیامبران پیش از حضرت عیسی مسیح علیه‌السّلام و دیگری پیمان نو که توسط حضرت عیسی علیه‌السّلام به بشریت داده شده است.[۱۰] در پیمان کهن یا عهد عتیق مرتبه‌ای از نجات از طریق وعد، وعید، قانون و شریعت به دست می‌آید و مخاطب آن را بنی‌اسرائیل می‌دانند و در عهد جدید یا پیمان نو، نجات از طریق محبت حاصل می‌شود و مخاطب آن تمام انسان‌ها می‌باشند. [۱۱]

    ۲ - پانویس

    [ویرایش]

    منبع : fa.wikifeqh.ir

    پیامبران اولو العزم چه کسانی هستند؟ چرا اولو العزم نامیده شدند، و کتاب‌‌های آنها چه نام دارد؟ و چرا زرتشت و داوود(ع) اولو العزم نیستند؟

    پیامبران اولو العزم چه کسانی هستند؟ چرا اولو العزم نامیده شدند، و کتاب‌‌های آنها چه نام دارد؟ و چرا زرتشت و داوود(ع) اولو العزم نیستند؟ - گنجینه پاسخ هااسلام کوئست - مرجعی برای پاسخگویی به سوالات دینی، اعتقادی و شرعی پاسخگویی به سوالات دینی, پرسش و پاسخ اسلامی, پاسخ به سوالات شرعی, پرسش و پاسخ مسائل شرعی, شبهات دینی, پاسخ گویی به شبهات, احکام, احکام نماز, احکام صیغه, احکام ازدواج موقت, احکام ازدواج, احکام بانوان, احکام زنان واژۀ «اولو العزم» در آیۀ 35 سورۀ احقاف آمده است. عزم به معنای حکم و شریعت است، و اولو العزم یعنی پیامبرانی که دارای شریعت و دین مستقل و جدیدی بودند. در روایات برای پیامبران اولو العزم شرایطی ذکر شده است: داشتن دعوت جهان‌شمول، داشتن شریعت و دین، داشتن کتاب الهی، به طور خاص، فقط 5 نفر از پیامبران الاهی دارای چنین خصیصه‌هایی بوده‌اند؛ یعنی هم دعوت همگانی، هم شریعت و هم کتاب الاهی داشتند. آن پنج نفر، حضرت نوح، ابراهیم، موسی، عیسی(ع) و پیامبر اسلام حضرت محمد(ص) هستند. در روایات از کتاب حضرت نوح و حضرت ابراهیم (ع) به نام صحف یاد شده، و تورات کتاب حضرت موسی، انجیل کتاب حضرت عیسی(ع) و قرآن کتاب پیامبر اسلام (ص) است.

    بازدید

    788719

    آخرین بروزرسانی: 1399/10/23

    کد سایت fa495 کد بایگانی 460 نمایه پیامبران اولو العزم

    طبقه بندی موضوعی پیامبران و کتابهای آسمانی

    برچسب قرآنشریعتتوراتانجیلپیامبرانصحفاولو العزماوستا

    اشتراک گذاری خلاصه پرسش

    پیامبران اولو العزم چه کسانی هستند؟ چرا اولو العزم نامیده شدند، و کتاب‌‌های آنها چه نام دارد؟ و چرا زرتشت و داوود(ع) اولو العزم نیستند؟

    پرسش

    پیامبران اولو العزم کدام‌اند؟ و نام کتاب‌هایشان چیست؟ چرا اولو العزم نامیده شده‌اند، و چرا زرتشت و داوود(ع) با داشتن کتاب، اولو العزم نیستند؟

    پاسخ اجمالی

    واژۀ «اولو العزم» در آیۀ 35 سورۀ احقاف آمده است. عزم به معنای حکم و شریعت است، و اولو العزم یعنی پیامبرانی که دارای شریعت و دین مستقل و جدیدی بودند. در روایات برای پیامبران اولو العزم شرایطی ذکر شده است:

    داشتن دعوت جهان‌شمول،

    داشتن شریعت و دین، داشتن کتاب الهی،

    به طور خاص، فقط 5 نفر از پیامبران الاهی دارای چنین خصیصه‌هایی بوده‌اند؛ یعنی هم دعوت همگانی، هم شریعت و هم کتاب الاهی داشتند. آن پنج نفر، حضرت نوح، ابراهیم، موسی، عیسی(ع) و پیامبر اسلام حضرت محمد(ص) هستند. در روایات از کتاب حضرت نوح و حضرت ابراهیم (ع) به نام صحف یاد شده، و تورات کتاب حضرت موسی، انجیل کتاب حضرت عیسی(ع) و قرآن کتاب پیامبر اسلام (ص) است.

    پاسخ تفصیلی

    کلمۀ «اولو العزم» یک‌بار در قرآن آمده است. خداوند می‌فرماید: «فَاصْبِرْ کَما صَبَرَ أُولُوا الْعَزْمِ مِنَ الرُّسُل...»؛[1] مانند رسولان اولو العزم صبر کن و...".

    عزم به معناى ارادۀ محکم و استوار است. راغب در مفردات می‌گوید: عزم به معناى تصمیم گرفتن بر انجام کارى است.[2]

    در لغت‌نامه لسان العرب آمده است: رسولان اولو العزم کسانی هستند که تصمیم بر انجام امر خدا که بر آن متعهد َشده‌اند گرفته‌اند.[3] در قرآن مجید، عزم گاهى به معنای صبر به کار رفته، [4]و گاه به معناى وفاى به عهد.[5]

    در کتاب‌های تفسیری آمده است: با توجه به این‌که پیامبران صاحب شریعت جدید و آیین تازه با مشکلات و گرفتاری‌هاى بیشترى روبرو بودند، و براى مقابله با آن، عزم و ارادۀ محکم‏‌ترى لازم داشتند، به این دسته از پیامبران، اولو العزم اطلاق شده است و اگر بعضى، عزم و عزیمت را به معناى حکم و شریعت تفسیر کرده‏‌اند،[6] به همین مناسبت است، و گرنه عزم در لغت به معناى شریعت نیامده است.[7]

    اولو العزم بودن پیامبر، نشانۀ صاحب شریعت بودن آن پیامبر است. به عبارت دیگر، آن پیامبر، دارای دینی خاص است که پیامبران هم‌زمان او، یا بعد از او باید دین او را ترویج دهند،[8] تا زمانی که پیامبری با آیین جدید و شریعت تازه ظهور کند.

    خداوند هم در قرآن به تشریع دین و ابلاغ آن توسط پیامبران اشاره می‌کند و نام چهار پیامبر - غیر از پیامبر اسلام که آخرین دین الاهی توسط وی آورده شد، و در این آیه مورد خطاب است - را که دارای دین و شریعتی خاص بودند، می‌آورد: "برایتان از دین همان را تشریع کرد که نوح(ع) را بدان توصیه فرمود، و آنچه ما به تو وحی کردیم و به ابراهیم و موسی و عیسی(ع) توصیه نمودیم این بود که دین را بپا دارید و در آن تفرقه نیندازید".[9]

    پیامبران اولوالعزم در روایات

    اگر چه بعضی از مفسّران - عموماً غیر شیعه - قرون اولیّۀ اسلام، پیامبران اولو العزم را کسانی دانستند که مأمور به جهاد بودند و یا مکاشفات‌شان را اظهار کرده‌اند، و در تعیین مصداق هم از نوح، ابراهیم، اسحاق، یعقوب، یوسف، ایّوب، یا ابراهیم، نوح، هود(ع) و محمد(ص) نام برده‌اند،[10] ولی روایات ائمه(ع)، هم به وجه تسمیۀ اولو العزم صراحت دارد و هم به بیان صفات اولو العزم و تعیین مصداق.

    صفات اولو العزم در روایات این چنین بیان شده است:

    دارای دعوت همگانی و جهان‌شمول برای انس و جنّ بوده‌اند.[11]

    شریعت و دین مستقل و تازه‌ای داشتند.[12]

    کتاب آسمانی داشتند.[13]

    در این سه مورد، به سه خصوصیت بارز این پیامبران اشاره شده است؛ یعنی دعوت جهان‌شمول، دین و کتاب الاهی. در روایتی از امام صادق(ع) شرط دوم و سوم کنار هم آمده است که برای جواب به قسمت بعدی سؤال(چرا بعضی از انبیا با این‌که کتاب داشتند، ولی اولو العزم نبودند؟) کفایت می‌کند.

    امام رضا(ع) در جواب کسی که از ایشان می‌پرسد این پیامبران چگونه اولو العزم شدند؟ می‌­فرماید: «چون که برانگیخته شدند(نوح و ابراهیم و ...) به کتاب و شریعتی خاص".[14]

    پس داشتن کتاب یکی از شرایط پیامبران اولوالعزم است. امّا دو شرط مهم دیگر نیز در این‌جا وجود دارد که یکی داشتن دعوت جهان‌شمول برای همۀ انسان‌ها و جنّیان، و دیگری داشتن شریعتی مستقل و تازه است.

    باید توجه داشت معنای شریعت مستقل این نیست که با شریعت پیامبران قبل کاملا متفاوت باشد و با آن سازگاری نداشته باشد، بلکه معنایش این است که بنابر مقتضیات زمان، شریعت‌ها هم متفاوت می‌­شد که این امری طبیعی است.

    حضرت داوود(ع) اگر چه دارای کتاب آسمانی است، ولی کتاب او، کتاب احکام و شریعت مستقل و تازه نبود، چنان‌که حضرت آدم، شیث و ادریس(ع) هم دارای کتاب بودند، ولی اولو العزم نبودند.[15]

    در روایات، به صراحت اسامی پیامبران اولو العزم بیان شده است. از امام علی بن الحسین(ع) نقل شده است: اولو العزم پنج نفرند: حضرت نوح، ابراهیم، موسی، عیسی(ع) و حضرت محمد(ص).[16] هم‌چنین این معنا از امام صادق[17] و امام رضا(ع)[18] نیز رسیده است. در روایات، از کتب نوح و ابراهیم(ع) به نام «صحف» یاد شده است، اگر چه در قرآن از کتاب موسی(ع) نیز به نام صحف نام برده شده است،[19] ولی به مجموع آن صحیفه‌­ها تورات می‌گویند. کتاب حضرت عیسی(ع) انجیل و کتاب حضرت محمد(ص) هم قرآن است.

    امّا «اوستا» که کتاب زرتشتیان است، آیا همان کتاب آسمانی زرتشت باشد، جای تأمل است. در قسمت‌های مختلف اوستا نقل قول‌های وی و یا صحبت‌هایی که او با خدا یا مردم می‌کند بیان شده است.[20] اگرچه بر طبق روایات، وی پیامبر الاهی و صاحب کتاب بود.[21]

    [1]. احقاف، 35.

    [2]. راغب اصفهانی، مفردات الفاظ قرآن، واژه «عزم».

    [3]. «و أُولُو العَزْمِ من الرُّسُلِ: الذینَ عَزَمُوا على أَمرِ الله فیما عَهِدَ إلیهم». ابن منظور، لسان ‏العرب، ج 12، ص 399.

    [4]. شورى، 43 . [5]. طه، 115  .

    [6]. علامه طباطبائی می‌گوید: این‌که عزم به معنای «عزیمت» یعنی حکم و شریعت باشد، توسط روایات اهل‌بیت(ع) تأیید شده است. طباطبائی، سید محمد حسین‏، المیزان فی تفسیر القرآن، ج 19، ص 219، قم، دفتر انتشارات اسلامی‏، چاپ پنجم‏، 1417ق.

    منبع : www.islamquest.net

    پیامبران اولوالعزم چه کسانی هستند و نام کتابهایشان چیست ؟

    در روایات، به صراحت اسامی پیامبران اولوالعزم بیان شده است. از امام علی بن الحسین (ع) نقل شده که فرمودند: "اولوالعزم پنج نفرند: حضرت نوح، ابراهیم، موسی، عیسی (ع) و حضرت محمد (ص).

    پیامبران اولوالعزم چه کسانی هستند و نام کتابهایشان چیست ؟

    در روایات، به صراحت اسامی پیامبران اولوالعزم بیان شده است. از امام علی بن الحسین (ع) نقل شده که فرمودند: "اولوالعزم پنج نفرند: حضرت نوح، ابراهیم، موسی، عیسی (ع) و حضرت محمد (ص).

    بازدید : 281112

    زمان تقریبی مطالعه : 6 دقیقه

    تاریخ : سه شنبه 1397/09/27

    پرسش

    پیامبران اولی العزم کدام پیامبرانند؟ چرا اولی العزم‌اند؟اسم کتابشان چیست؟ چرا زرتشت با داشتن کتاب و یا داوود با داشن کتاب اولی العزم نیستند؟

    پاسخ اجمالی

    واژه اولوالعزم در آیه 35 سوره احقاف آمده است. عزم به معنای حکم و شریعت است و اولوالعزم یعنی پیامبرانی که دارای شریعت و دین مستقل و جدیدی بوده اند. در روایات برای پیامبران اولوالعزم شرایطی ذکر شده است:

    1. داشتن دعوت جهان شمول

    2. داشتن شریعت و دین

    3. داشتن کتاب الهی

    به طور خاص، فقط 5 تن از پیامبران الهی دارای چنین خصیصه هایی بوده اند؛ یعنی هم دعوت همگانی، هم شریعت و هم کتاب الاهی داشته اند. آن پنج تن، حضرت نوح، ابراهیم، موسی، عیسی(ع) و پیامبر اسلام حضرت محمد (ص) هستند. در روایات از کتاب حضرت نوح و حضرت ابراهیم (ع) به نام صحف یاد شده و تورات کتاب حضرت موسی، انجیل کتاب حضرت عیسی (ع) و قرآن کتاب پیامبر اسلام (ص) است.

    پاسخ تفصیلی

    کلمه "اولوالعزم" یک بار در قرآن آمده است. خداوند می­فرماید: "مانند رسولان اولوالعزم صبر کن و...".[1]

    عزم به معناى اراده محکم و استوار است. راغب در مفردات می گوید: عزم به معناى تصمیم گرفتن بر انجام کارى است.[2]

    در لغت نامه لسان العرب آمده است: رسولان اولوالعزم کسانی هستند که تصمیم بر انجام امر خدا که بر آن متعهد َشده اند گرفته اند.[3] در قرآن مجید، عزم گاهى به معنای صبر به کار رفته [4]و گاه به معناى وفاى به عهد.[5]

    در کتاب های تفسیری آمده است: با توجه به این که پیامبران صاحب شریعت جدید و آیین تازه با مشکلات و گرفتارى‏هاى بیشترى روبرو بودند، و براى مقابله با آن، عزم و اراده محکم‏ترى لازم داشتند، به این دسته از پیامبران، اولوالعزم اطلاق شده استو اگر بعضى، عزم و عزیمت را به معناى حکم و شریعت تفسیر کرده‏اند،[6] به همین مناسبت است، و گرنه عزم در لغت به معناى شریعت نیامده است.[7]

    اولوالعزم بودن پیامبر، نشانه صاحب شریعت بودن آن پیامبر است. به عبارت دیگر، آن پیامبر، دارای دینی خاص است که پیامبران هم زمان او یا متأخر از او باید دین او را ترویج دهند،[8] تا زمانی که پیامبری با آیین جدید و شریعت تازه ظهور کند.

    خداوند هم در قرآن به تشریع دین و ابلاغ آن توسط پیامبران اشاره می کند و نام چهار پیامبر - غیر از پیامبر اسلام که آخرین دین الاهی توسط وی آورده شده و در این آیه مورد خطاب است - را که دارای دین و شریعتی خاص بودند، می­آورد: "برایتان از دین همان را تشریع کرد که نوح (ع) را بدان توصیه فرمود، و آنچه ما به تو وحی کردیم و به ابراهیم (ع) و موسی (ع) و عیسی (ع) توصیه نمودیم این بود که دین را بپا دارید و در آن تفرقه نیندازید".[9]

    پیامبران اولوالعزم در روایات:

    اگر چه بعضی از مفسّران ـ عموماً غیر شیعه ـ قرون اولیّه اسلام، پیامبران اولوالعزم را کسانی دانسته اند که مأمور به جهاد بودند و یا مکاشفات شان را اظهار کرده اند، و در تعیین مصداق هم از نوح، ابراهیم، اسحاق، یعقوب، یوسف، ایّوب، یا ابراهیم، نوح، هود (ع) و محمد (ص) نام برده اند،[10] ولی روایات ائمه (ع)، هم به وجه تسمیه اولوالعزم صراحت دارد و هم به بیان صفات اولوالعزم و تعیین مصداق.

    صفات اولوالعزم در روایات این چنین بیان شده است:

    1. دارای دعوت همگانی و جهان شمول برای انس و جنّ بوده اند.[11]

    2. دارای شریعت و دین مستقل و تازه ای بوده­اند.[12]

    3. دارای کتاب آسمانی بوده­اند.[13]

    در این سه مورد، به سه خصوصیت بارز این پیامبران اشاره شده است؛ یعنی دعوت جهان شمول، دین و کتاب الاهی. در روایتی از امام صادق (ع) شرط دوم و سوم کنار هم آمده است که برای جواب به قسمت بعدی سؤال (چرا بعضی از انبیا با این که کتاب داشته اند، ولی اولوالعزم نبوده اند؟) کفایت می­کند.

    امام رضا (ع) در جواب کسی که از ایشان می­پرسد این پیامبران چگونه اولوالعزم شدند؟ می­فرمایند: "چون که برانگیخته شدند (نوح و ابراهیم و ...) به کتاب و شریعتی خاص".[14]

    پس داشتن کتاب یکی از شرایط پیامبران اولوالعزم است. امّا دو شرط مهم دیگر نیز در این جا وجود دارد که یکی داشتن دعوتی جهان شمول برای همه انسان ها و جنّیان و دیگری داشتن شریعتی مستقل و تازه است.

    باید توجه داشت معنای شریعت مستقل این نیست که با شریعت پیامبران قبل کاملا متفاوت باشد و با آن سازگاری نداشته باشد، بلکه معنایش این است که بنابر مقتضیات زمان شریعت ها هم متفاوت می ­شد که این امری طبیعی است.

    حضرت داود (ع) اگر چه دارای کتاب آسمانی است، ولی کتاب او، کتاب احکام و شریعت مستقل و تازه نبود، چنان که حضرت آدم، شیث و ادریس (ع) هم دارای کتاب بودند، ولی اولوالعزم نبودند.[15]

    در روایات، به صراحت اسامی پیامبران اولوالعزم بیان شده است. از امام علی بن الحسین (ع) نقل شده که فرمودند: "اولوالعزم پنج نفرند: حضرت نوح، ابراهیم، موسی، عیسی (ع) و حضرت محمد (ص).[16] همچنین این معنا از امام صادق[17] و امام رضا (ع)[18] نیز رسیده است. در روایات، از کتب نوح و ابراهیم (ع) به نام "صحف" یاد شده است، گر چه در قرآن از کتاب موسی (ع) نیز به نام صحف نام برده شده است،[19] ولی به مجموع آن صحیفه­ها تورات می گویند. کتاب حضرت عیسی (ع) انجیل و کتاب حضرت محمد (ص) هم قرآن است.

    امّا "اوستا" که کتاب زرتشتیان است، آیا همان کتاب آسمانی زرتشت باشد، جای تأمل است. در قسمت های مختلف اوستا نقل قول های وی و یا صحبت هایی که او با خدا یا مردم می­کند بیان شده است.[20] (برای توضیح بیشتر به "یسنا" (قدیمی ترین و مهم ترین بخش اوستا)، فصل 46 بندهای 2 ـ 1، رجوع شود. گرچه بر طبق روایات، وی پیامبر الاهی و صاحب کتاب بوده است.[21]

    پی نوشت : [1] . احقاف، 35.

    [2] . مفردات راغب، واژه عزم.

    [3] . "و أُولُو العَزْمِ من الرُّسُلِ: الذینَ عَزَمُوا على أَمرِ الله فیما عَهِدَ إلیهم، لسان‏العرب، ج 12، ص 399.

    منبع : article.tebyan.net

    میخواهید جواب یا ادامه مطلب را ببینید ؟
    مهدی 16 روز قبل
    4

    بچه ها کسی جواب رو میدونه ؟

    برای پاسخ کلیک کنید