در حال پالایش مطالب میباشیم تا اطلاع ثانوی مطلب قرار نخواهد گرفت.
    توجه : تمامی مطالب این سایت از سایت های دیگر جمع آوری شده است. در صورت مشاهده مطالب مغایر قوانین جمهوری اسلامی ایران یا عدم رضایت مدیر سایت مطالب کپی شده توسط ایدی موجود در بخش تماس با ما بالای سایت یا ساماندهی به ما اطلاع داده تا مطلب و سایت شما کاملا از لیست و سایت حذف شود. به امید ظهور مهدی (ع).

    تغییر معنی جملات با ویرگول کلاس چهارم

    1 بازدید

    تغییر معنی جملات با ویرگول کلاس چهارم را از سایت پشتوک دریافت کنید.

    « یادگیری علائم نگارشی و کاربرد آن در کتاب فارسی بنویسیم پایه چهارم دبستان »

    ا- ویرگول (،)

    به ویرگول «کاما »و «درنگ نما» نیز  گفته می شود که نشانه مکث یا وقفی کوتاه است و آن را اغلب در موارد زیر به کار می برند:

    الف) در بین عبارت ها و جمله های غیر مستقلی که با هم در حکم یک جمله کامل باشد، چنانکه : آن را که حساب پاک است ، از محاسبه چه باک است.

    ب) در موردی که چند کلمه دارای اسناد واحدی باشد. چنانکه :فردوسی ، مولوی ، سعدی و حافظ از بزرگترین سخنوران ایران هستند.

    ج) در میان دو کلمه احتمال داده شود خواننده آنها را با کسره اضافه بخواند یا نبودن ویرگول موجب غلط خوانی گردد ؛ چنانکه :پدر ، قلی آمد

    د) به منظور جدا کردن بخشهای مختلف یک نشانی یا مرجع یا ماخذ یک نوشته ؛ چنانکه : تهران ، خیابان دکتر علی شریعتی ، کد پستی 19395، کوچه ناهید ، شماره 87.

    2- نقطه بند یا نقطه ویرگول (؛)

    نقطه ویرگول ، نشانه وقف یا درنگ و مکثی است طولانی تر از ویرگول و کمتر از نقطه ؛ و بیشتر در موارد زیر به کار می رود :

    الف) برای جدا کردن جمله ها و عبارت های متعدد یک کلام طولانی که به ظاهر مستقل اما در معنی به یکدیگر وابسته و مربوط باشند ؛ چنانکه : قطره اشک گفت: نخستین بار تبسمی بودم ؛ مدتی دوستی نام داشتم ؛ اکنون اشک نامیده می شوم .

    ب) در جمله های توضیحی ، پیش از کلمات یا عباراتی چون « اما » ، « زیرا» ، « چراکه » ، « یعنی » ، « به عبارت دیگر » ، « برای مثال » و مانند آنها ؛ به شرط آنکه در جمله های پیش از آنها کامل و غالبا طولانی باشد ؛ برای نمونه : مال و جاه هیچ گاه نمی توانند آرام بخش روان انسان باشند ؛ چراکه تنها با یاد خدا دل ها آرام می یابد .

    3-  نقطه ( . )

    مهمترین کاربرد نقطه بدین قرار است :

    الف) در پایان جمله های کامل خبری و برخی از جمله های انشایی ؛ چنانکه : شاید این کار به نفع تو باشد.

    ب) بعد از حرفی که به عنوان نشانه یا علامت اختصاری به کار رفته باشد ؛ چنانکه : خواجه نصیر الدین طوسی متوفی به سال 672 ه . ق( هجری قمری )  ت . ت . ب ( تاکسی تلفنی بستک )

    ج) بعد از شماره ردیف یا حروف؛ چنانکه : 1.2.3. یا الف . ب . ج . ( در این مورد از خط فاصله (- ) یا هلال (( )) نیز استفاده می شود .) در صورتی که دو جمله کامل با «واو» به یکدیگر معطوف می شوند ، نقطه فقط در پایان جمله دوم آورده می شود ، چنانکه : دست و پایم سخت گم کرده بودم و خود را در دریایی از یأس و نومیدی غوطه ور می دیدم .

    4- دو نقطه (: )

    از این نشانه ، بیشتر در موارد زیر استفاده می شود :

    الف) پیش از نقل قول مستقیم ؛ چنانکه : رسول اکرم (ص) می فرماید : مسلمان کسی است که مسلمانان از دست و زبان وی در امان باشند .

    ب) پیش از بیان تفصیل مطلبی که به اجمال بدان اشاره شده است ؛ چنانکه : لقمان را گفتند : ادب از که آموختی ؟ گفت : از بی ادبان : هرچه از ایشان در نظرم ناپسند آمد ، از فعل آن پرهیز کردم .

    ج) بعد از واژه یا لغتی که معنی ان در برابرش نوشته می شود ؛ چنانکه :            برد :  سرما                صیف : تابستان

    د) بعد از کلمات تفسیر کننده از قبیل « یعنی » ، « چنانکه » ، « برای مثال » ، «عبارتند از» و نظایر آنها ؛ چنانکه : برخی از عوامل موفقیت عبارتند از : 1) توکل به خدا 2) اعتماد به نفس 3) تلاش و کوشش .

    5- گیومه (« » )

    این نشانه ، در اکثر موارد برای نشان دادن آغاز و پایان سخن کسی غیر از نویسنده است که در اثنای نوشته وی آمده؛ یا برای مشخص تر کردن و برجسته نشان دادن کلمه یا اصطلاحی خاص به کار می رود و موارد مهم استفاده از آن به شرح زیر است :

    الف) وقتی که عین گفته و نوشته کسی را در ضمن نوشته و مطلب خود می اوریم ؛ چنانکه : سعدی می گوید: « هرکه سخن نسنجد ، از جوابش برنجد »

    ب) در آغاز و پایان کلمات و اصطلاحات علمی و یا هر کلمه و عبارتی که می خواهیم آن را مشخص و ممتاز از دیگر نشان دهیم ؛ چنانکه : کلمه «کالچر » انگلیسی را در فارسی ، معدل «فرهنگ » دانسته اند .

    ج) در ذکر عنوان مقاله ها ، رساله ها ، اشعار ، روزنامه ها ، آثار هنری و فصل ها و بخش های مختلف یک کتاب یا نوشته ؛ چنانکه : باب هشتم گلستان سعدی ، « در آداب صحبت » است .

    6- سه نقطه ( ... )

    این علامت برای نشان دادن کلمه یا کلمات یا عبارات یا جمله های حذف شده و یا افتادگیها به کار می رود ، خواه در اول مطلب باشد یا وسط یا آخر ؛ چنانکه: چیز هایی نظیر قلم ، مداد ، پاکن و ... را لوازم التحریر می گویند .

    7- نشانه تعجب ( ! )

    علامت تعجب ، تنها نشانه تعجب و شگفتی نیست ، بلکه بیشتر در پایان جمله هایی می آید که یبان کننده یکی از حالات خاص و شدید عاطفی یا نفسانی است ؛ از قبیل «تعجب » ، « تاکید » ، « تحسین » ، « تحقیر » ، « تنفر » ، « ترحم » ، « استهزا » ، « شک و تردید » ، « امر و نهی » ، « تهدید » ، « حسرت » ، « آرزو » ، « درد و الم » ، « دعا » ، « تنبیه » ، «تأسف » ، « ندا و خطاب » و جز آنها ؛ چنانکه : چه عجب ! عجب آدم ریاکاری ! آفرین بر این همه ذوق و سلیقه ! دست مریزاد ! دریغ است ایران که ویران شود ! آقا هنر کرده ! جایزه هم می خواهد !

    8- نشانه ی سوال ( ؟ )

    موارد استفاده از این نشانه به قرار زیر است :

    الف) در آخر جملات و عبارات پرسشی مستقیم ؛ چنانکه : کدام را می پسندی؟ سبز یا آبی ؟

    ب) گاه علامت سوال را برای نشان دادن تردید و ابهام در داخل پرانتز می آورند؛ چنانکه : برخی تاریخ وفات سنایی را سال 525 (؟) نوشته اند . در پایان جمله های پرسشی غیر مستقیم از علامت سوال استفاده نمی شود بلکه نقطه می گذارند ؛ چنانکه : استاد از دانشجو پرسید که آیا کتاب را خوانده است .

    تهیه و تنظیم

    حسن احمدزاده سرگروه آموزشی پایه چهارم ابتدایی شهرستان بستک   

    منبع مطلب : khaneyetalash.blogfa.com

    مدیر محترم سایت khaneyetalash.blogfa.com لطفا اعلامیه سیاه بالای سایت را مطالعه کنید.

    گروه آموزشي پايه چهارم شهرستان نهاوند

    ا- ویرگول (،)

    به ویرگول «کاما »و «درنگ نما» نیز  گفته می شود که نشانه مکث یا وقفی کوتاه است و آن را اغلب در موارد زیر به کار می برند:

    الف) در بین عبارت ها و جمله های غیر مستقلی که با هم در حکم یک جمله کامل باشد، چنانکه : آن را که حساب پاک است ، از محاسبه چه باک است.

    ب) در موردی که چند کلمه دارای اسناد واحدی باشد. چنانکه :فردوسی ، مولوی ، سعدی و حافظ از بزرگترین سخنوران ایران هستند.

    ج) در میان دو کلمه احتمال داده شود خواننده آنها را با کسره اضافه بخواند یا نبودن ویرگول موجب غلط خوانی گردد ؛ چنانکه :پدر ، قلی آمد

    د) به منظور جدا کردن بخشهای مختلف یک نشانی یا مرجع یا ماخذ یک نوشته ؛ چنانکه : تهران ، خیابان دکتر علی شریعتی ، کد پستی 19395، کوچه ناهید ، شماره 87.

    2- نقطه بند یا نقطه ویرگول (؛)

    نقطه ویرگول ، نشانه وقف یا درنگ و مکثی است طولانی تر از ویرگول و کمتر از نقطه ؛ و بیشتر در موارد زیر به کار می رود :

    الف) برای جدا کردن جمله ها و عبارت های متعدد یک کلام طولانی که به ظاهر مستقل اما در معنی به یکدیگر وابسته و مربوط باشند ؛ چنانکه : قطره اشک گفت: نخستین بار تبسمی بودم ؛ مدتی دوستی نام داشتم ؛ اکنون اشک نامیده می شوم .

    ب) در جمله های توضیحی ، پیش از کلمات یا عباراتی چون « اما » ، « زیرا» ، « چراکه » ، « یعنی » ، « به عبارت دیگر » ، « برای مثال » و مانند آنها ؛ به شرط آنکه در جمله های پیش از آنها کامل و غالبا طولانی باشد ؛ برای نمونه : مال و جاه هیچ گاه نمی توانند آرام بخش روان انسان باشند ؛ چراکه تنها با یاد خدا دل ها آرام می یابد .

    3-  نقطه ( . )

    مهمترین کاربرد نقطه بدین قرار است :

    الف) در پایان جمله های کامل خبری و برخی از جمله های انشایی ؛ چنانکه : شاید این کار به نفع تو باشد.

    ب) بعد از حرفی که به عنوان نشانه یا علامت اختصاری به کار رفته باشد ؛ چنانکه : خواجه نصیر الدین طوسی متوفی به سال 672 ه . ق( هجری قمری )  ت . ت . ب ( تاکسی تلفنی بستک )

    ج) بعد از شماره ردیف یا حروف؛ چنانکه : 1.2.3. یا الف . ب . ج . ( در این مورد از خط فاصله (- ) یا هلال (( )) نیز استفاده می شود .) در صورتی که دو جمله کامل با «واو» به یکدیگر معطوف می شوند ، نقطه فقط در پایان جمله دوم آورده می شود ، چنانکه : دست و پایم سخت گم کرده بودم و خود را در دریایی از یأس و نومیدی غوطه ور می دیدم .

    4- دو نقطه (: )

    از این نشانه ، بیشتر در موارد زیر استفاده می شود :

    الف) پیش از نقل قول مستقیم ؛ چنانکه : رسول اکرم (ص) می فرماید : مسلمان کسی است که مسلمانان از دست و زبان وی در امان باشند .

    ب) پیش از بیان تفصیل مطلبی که به اجمال بدان اشاره شده است ؛ چنانکه : لقمان را گفتند : ادب از که آموختی ؟ گفت : از بی ادبان : هرچه از ایشان در نظرم ناپسند آمد ، از فعل آن پرهیز کردم .

    ج) بعد از واژه یا لغتی که معنی ان در برابرش نوشته می شود ؛ چنانکه :            برد :  سرما                صیف : تابستان

    د) بعد از کلمات تفسیر کننده از قبیل « یعنی » ، « چنانکه » ، « برای مثال » ، «عبارتند از» و نظایر آنها ؛ چنانکه : برخی از عوامل موفقیت عبارتند از : 1) توکل به خدا 2) اعتماد به نفس 3) تلاش و کوشش .

    5- گیومه (« » )

    این نشانه ، در اکثر موارد برای نشان دادن آغاز و پایان سخن کسی غیر از نویسنده است که در اثنای نوشته وی آمده؛ یا برای مشخص تر کردن و برجسته نشان دادن کلمه یا اصطلاحی خاص به کار می رود و موارد مهم استفاده از آن به شرح زیر است :

    الف) وقتی که عین گفته و نوشته کسی را در ضمن نوشته و مطلب خود می اوریم ؛ چنانکه : سعدی می گوید: « هرکه سخن نسنجد ، از جوابش برنجد »

    ب) در آغاز و پایان کلمات و اصطلاحات علمی و یا هر کلمه و عبارتی که می خواهیم آن را مشخص و ممتاز از دیگر نشان دهیم ؛ چنانکه : کلمه «کالچر » انگلیسی را در فارسی ، معدل «فرهنگ » دانسته اند .

    ج) در ذکر عنوان مقاله ها ، رساله ها ، اشعار ، روزنامه ها ، آثار هنری و فصل ها و بخش های مختلف یک کتاب یا نوشته ؛ چنانکه : باب هشتم گلستان سعدی ، « در آداب صحبت » است .

    6- سه نقطه ( ... )

    این علامت برای نشان دادن کلمه یا کلمات یا عبارات یا جمله های حذف شده و یا افتادگیها به کار می رود ، خواه در اول مطلب باشد یا وسط یا آخر ؛ چنانکه: چیز هایی نظیر قلم ، مداد ، پاکن و ... را لوازم التحریر می گویند .

    7- نشانه تعجب ( ! )

    علامت تعجب ، تنها نشانه تعجب و شگفتی نیست ، بلکه بیشتر در پایان جمله هایی می آید که یبان کننده یکی از حالات خاص و شدید عاطفی یا نفسانی است ؛ از قبیل «تعجب » ، « تاکید » ، « تحسین » ، « تحقیر » ، « تنفر » ، « ترحم » ، « استهزا » ، « شک و تردید » ، « امر و نهی » ، « تهدید » ، « حسرت » ، « آرزو » ، « درد و الم » ، « دعا » ، « تنبیه » ، «تأسف » ، « ندا و خطاب » و جز آنها ؛ چنانکه : چه عجب ! عجب آدم ریاکاری ! آفرین بر این همه ذوق و سلیقه ! دست مریزاد ! دریغ است ایران که ویران شود ! آقا هنر کرده ! جایزه هم می خواهد !

    8- نشانه ی سوال ( ؟ )

    موارد استفاده از این نشانه به قرار زیر است :

    الف) در آخر جملات و عبارات پرسشی مستقیم ؛ چنانکه : کدام را می پسندی؟ سبز یا آبی ؟

    ب) گاه علامت سوال را برای نشان دادن تردید و ابهام در داخل پرانتز می آورند؛ چنانکه : برخی تاریخ وفات سنایی را سال 525 (؟) نوشته اند . در پایان جمله های پرسشی غیر مستقیم از علامت سوال استفاده نمی شود بلکه نقطه می گذارند ؛ چنانکه : استاد از دانشجو پرسید که آیا کتاب را خوانده است .

    تهیه و تنظیم

    حسن احمدزاده سرگروه آموزشی پایه چهارم ابتدایی شهرستان بستک   

    منبع مطلب : khaneyetalash.blogfa.com

    مدیر محترم سایت khaneyetalash.blogfa.com لطفا اعلامیه سیاه بالای سایت را مطالعه کنید.

    نشانه هاي نگارشی فارسی پایه چهارم ابتدایی

    مهم ترین نشانه هاي نگارشی که براي پیوند یا جدایی واژه ها و عبارات به کار برده می شود عبارت است از:

    نقطه (.)، نشانه ي پرسش (؟)، نشانه ي تعجب (!)، ویرگول (،)، نقطه ویرگول (؛)، دو نقطه (:)، نشانه ي تعلیق (…)، نشانه ي
    نقل قول (” “) و خط تیره (-)

    افزون بر این نشانه هاي اصلی، نشانه هاي دیگري نیز در نوشته ها به کار میرود که داراي معانی معینی است. از جمله: پرانتز
    ( ) و قلاب [ ]

    ما در آغاز، با کارکرد و موارد کاربرد این نشانه ها و سپس با چگونگی به کارگیري و نوشتن درست آن ها آشنا می شویم.

    1.نقطه (.)

    نقطه در موارد زیر به کار میرود:
    در پایان جمله ي خبري. مانند: کار امروز را به فردا میفکن.

    در کوتاه نویسی نام ها و عناوین، مانند: ع. اقبال آشتیانی (عباس اقبال آشتیانی)

    توجه : در موارد زیر به افزودن نقطه نیازي نیست:
    – پس از ص (صفحه)، قس (قیاس کنید)، نگ (نگاه کنید)، رك (رجوع کنید)؛
    – پس از پانوشت هایی که به صورت جمله نیست.

    2.نشانه ي پرسشی (؟)

    نشانه ي پرسشی در موارد زیر به کار می رود:

    پس از جمله ي پرسشی. مانند: از معده ي خالی چه قوت آید و از دست تهی چه مروت؟

    توجه: در نقل قول مستقیم، نشانه ي پرسش نوشته می شود.

    گفت: ” اي برادران، چه توان کرد؟ مرا روزي نبود و ماهی را هم چنان روزي مانده بود”.

    اما، در نقل قول غیر مستقیم، در پایان جمله ي پرسشی به جاي نشانه ي پرسش، نقطه گذاشته میشود.
    ریشی درون جامه داشتم و شیخ هر روز بپرسیدي که چون است و نپرسیدي کجاست.

    براي نشان دادن گمان و تردید (درون پرانتز)

    تلفات این زلزله 3500 نفر (؟) گزارش شده است.

    3.نشانه ي تعجب (!)

    نشانه ي تعجب در موارد زیر به کار میرود

    پس از اصوات. مانند: حاشا! ، آفرین! ، زهی! .

    در پایان جمله ي تعجبی. همچنین براي نشان دادن تحسین، تحقیر، استهزا و عواطفی نظیر آنها. مانند:

    به به از آفتاب عالم تاب! ، چه هواي خوشی! .

    براي برحذرداشتن یا تاکید، مانند: به هوش باش! ، زود باش! .

    4.ویرگول یا کاما (،)

    براي کاربرد ویرگول قواعد بسیاري نهاده شده است، لیکن در یک قاعده ي کلی می توان گفت که هر آن جا که گوینده یا نویسنده در گفتار یا نوشتار خود (با هر نیتی که دارد) مکث می کند

    و بدین سان جزئی از اجزاي جمله را از اجزاي دیگر آن جدا می سازد، ویرگول نهاده می شود.

    پس از این قاعده ي کلی می توان گفت که ویرگول در موارد زیر به کار میرود:

    پس از منادا، مانند: گفت: ” اي پسر، خیال محال از سر به در کن”.

    براي جدا کردن و در عین حال ایجاد ارتباط میان اجزاي همپایه در یک جمله، مانند:

    اجزاي اسمی: سرداران، برادران، خواهران، به شهر ما خوش آمدید.

    اجزاي وصفی: مردي آزموده، جهان دیده، تلخ و شیرین روزگار چشیده.

    اجزاي قیدي: شب و روز، تنها یا در جمع، آشکارا و نهانی، یاد خدا میکرد.

    پس از قید (در آغاز جمله) و پیش و پس از آن (در میان جمله).

    پس از وقوع زلزله، سازمانهاي امدادي دست به کار شدند.

    براي جدا کردن بدل و جملات معترضه. مانند:

    سعدي، شاعر شیرین سخن شیراز، در نظامیه ي بغداد درس خواند.

    براي جدا کردن عبارت توضیحی. مانند:

    در این ناحیه، انواع غلات، به ویژه گندم، کشت میشود.

    معلمی، که شغلی شریف است.

    دکتر هوشمند، که همسایه ي ماست، دیروز به عیادت من آمد.

    به جاي حرف عطف، میان جمله هاي هم پایه. مانند:

    میآیند، میروند، حوایجی دارند، با ما کاري ندارند.

    بد مکن که بد افتی، چه مکَن که خود افتی.

    براي جدا کردن اجزاي جملات شرطی :

    هرکه سخن ناصحان، اگر چه درشت و بی محابا گویند، استماع ننماید، عواقب کارهاي او از پشیمانی خالی نماند.

    اگر شبها همه قدر بودي، شب قدر بیقدر بودي.
    اگر از مهرویان به سلامت بماند، از بدگویان نماند.
    به جانشینیِ بخش هاي حذف شده در جمله. مانند:

    سرداران بهرام چوبین رفتند تا کار دشمن بسازند، سرداران خسرو، تا به باده گساري پردازند.
    (ویرگول به جاي “رفتند” در جمله ي دوم نشسته است)

    براي جدا کردن اجزاي تاریخ یا نشانی. مانند:

    پنجشنبه، 14 مهر. نشانی: شماره ي 15 ، خیابان انقلاب، تهران (ایران)

    5.نقطه ویرگول (؛)

    نقط ویرگول در موارد زیر به کار می رود:
    براي جداکردن و در عین حال ایجاد ارتباط میان جمله هاي همپایه اي که در درون خود آن ها نشانه هاي دیگري مثلا ویرگول به کار رفته است. مانند:

    تا بیمار را صحتی کامل پدید نیاید، از خوردنی مزه نیابد؛ و حمال، تا بارگران ننهاد، نیاساید؛ و مردم هزار سال، تا از دشمن مستولی ایمن نگردید، گرمی سینه ي او نیارامد.

    در پایان جمله ي نخست به جاي نقطه، پیش از جمله ي هم پایه ي دومی که با واو عطف آغاز شده و یا این واو عطف به  قرینه حذف شده باشد. مانند:

    سوز فراق، اگر آتش در قعر دریا زند، خاك از او برآورد؛ و اگر دود به آسمان رساند، رخسار سپید روز سیاه گردد.

    تهران قدیم شهري بود آبادان؛ قنات هاي متعدد داشت.

    در پایان هر شاهد از یک مجموعه ي شواهد، اگر به صورت جمله نیامده باشد.

    چارکس از چارکس به رنجاند: حرماي از سلطان؛ دزد از پاسبان؛ فاسق از غماز؛

    6.دو نقطه (:)

    دو نقطه در موارد زیر به کار می رود:

    پیش از مجموعه اي از شواهد، مثالها، اقسام و اجزا. مانند:

    و این شراب انواع دارد: شراب محبت، شراب عشق، شراب وصال، شراب جمال.

    پیش از عبارت توضیحی در بیان یا تایید مطلبی. مانند:

    نتیجه ي این حادثه دور از انتظار بود: دولت استعفا داد.

    پیش از نقل قول مستقیم، اگر با حرف ربط “که” آغاز نشده باشد. مانند:

    گفت: ” نماز را هم قضا کن که چیزي نکردي که به کار آید”.

    براي جدا کردن اجزاي ساعت. مانند: 1:35 بعد از ظهر.

    7.نشانه ي تعلیق (…)

    نشانه ي تعلیق براي نشان دادن ناتمام ماندن یا حذف پارهاي از سخن به کار می رود.

    حسنک، با عزمی راسخ و خاطري آزاد، زن و فرزند و جاه و مقام و … را بدرود گفت.

    8.نشانه ي نقل قول( ” ” )

    نشانه ي نقل قول در موارد زیر به کار میرود:
    براي نقل قول مستقیم.

    غزالی گوید: “بدان که هرچه در دست سلطانیان روزگار است، که از خراج مسلمانان ستدهاند یا از مصادره یا از رشوت، همه حرام است”.

    توجه: در نوشته ي بسیاري از نویسندگان به جاي نشانه ي فارسی (” “) نشانه ي انگلیسی ” – ” به کار برده می شود

    که البته به دلیل بهره گرفتن از خطوط کامپیوتري غیر فارسی می باشد. لیکن در آن جا که امکان نوشتن نشانه هاي فارسی وجود دارد، به کارگیري آن ها را سفارش می کنم.

    براي جاي دادن مواد زیر در درون آن:

    1) اصطلاحات علمی و فنی، عناوین، واژه ها و تعبیرات مهجور و نا آشنا. مانند:
    علم تحول واژه ها را ” سمانتیک” می نامند.

    2) کلمه یا عبارتی که لفظ آن مراد باشد نه معنی و مفهوم آن. مانند:
    “اقبال” مصدر باب افعال است، “انوشیروان” پنج هجا دارد.

    3) واژه یا عبارتی که کاربرد آن از خود نویسنده یا نظر او نیست. مانند:
    در قرار داد 1907 ، ایران به “مناطق نفوذ” روسیه و انگلستان تقسیم شد.

    دوستان او را “رشید السلطان” لقب داده بودند.
    توجه – هرگاه عبارت درون نشانه ي نقل قول، در پایان جمله ي اصلی باشد، نقطه ي پایان جمله بیرون از نشانه ي نقل قول قرار می گیرد.

    در تعریف اصطلاح عرفانیِ هیبت آوردهاند: “اثر، مشاهده ي جلال حق است در قلب؛ و آن درجه ي عارفان است”.

    9.خط تیره ( – )

    خط (-) در موارد زیر به کار میرود:
    براي جدا کردن عبارات معترضه (یعنی عبارتی خارج از موضوع که آن را میان کلام می آورند)؛

    یک روز تمام – اگر حاجت باشد، دو روز- براي انجام دادن این کار فرصت دارید.

    براي جدا کردن کلمه و عبارت توضیحی یا تاکیدي

    شهر و هرچه در آن بود ساکنان و چهارپایان و بناها- در آتش سوخت.
    به جاي تا و به در بیان فاصله هاي زمانی و مکانی و مقداري

    15 20 کیلو ، قطار تهران- مشهد،  1335 1386

    براي نوشتن فهرست انواع، اگر شماره گذاري آن ها لازم نباشد

    براي نشان دادن تغییر سخنگو، به ویژه در نمایشنامه یا بخش هاي مکالمه ايِ داستان.

    10.پرانتز ( ) (دو کمانک)

    پرانتز ( ) در موارد زیر به کار میرود:
    براي در بر گرفتن عبارتی توضیحی، تکمیلی، معترضه و عمومن فرعی که حذف آن به اصل مطلب صدم هاي نمی زند. مانند:

    اسیوط بزرگترین شهر مصر (مصر علیا) بود بر ساحل غربی رود نیل.
    براي در بر گرفتن موارد زیر:

    1) معرفی ماخذ. مانند: (لغت نامه ي دهخدا)
    2) سال هاي ولادت و وفات. مانند: ( 1335 1386)
    3) معنی واژه. مانند: ورد (گُل)

    11.قلاب [ ]

    قلاب براي در بر گرفتن موارد زیر به کار میرود:
    اضافات، تصحیحات و توضیحات نویسنده بر نقل قول هاي دیگران.

    ابوعلی رودباري گوید: “مردان چهار [تن] بودند [در روزگار خویش]. یکی از ایشان [آن بود که] نه از سلطان ستدي نه از رعیت [و آن] یوسف بن اسباط بود”.

    دستورهاي اجرایی در نمایش نامه

    بورکمن [با صدایی آرامتر] خب، البته در این چیزها خبره نیستم. فولدال [سرش را تکان میدهد] من دروغ نگفته ام، جان گابریل.

    مطلبی در حاشیه ي اصل سخن

    ناطق گفت: “با تصویب این لایحه، همه ي کارها اصلاح خواهد شد”. [خنده ي حضار]

    شاد وموفق باشید

    منبع مطلب : dabesto.ir

    مدیر محترم سایت dabesto.ir لطفا اعلامیه سیاه بالای سایت را مطالعه کنید.

    جواب کاربران در نظرات پایین سایت

    مهدی : نمیدونم, کاش دوستان در نظرات جواب رو بفرستن.

    میخواهید جواب یا ادامه مطلب را ببینید ؟
    - 13 روز قبل
    0

    آیناز 3 ماه قبل
    0

    نمیاد آن چیزی میخواستم حالا باید برم خودم فکر کنم

    مهدی 7 ماه قبل
    1

    نمیدونم, کاش دوستان در نظرات جواب رو بفرستن.

    برای ارسال نظر کلیک کنید