این سایت سعی دارد سایت های برتر سراسر ایران را معرفی کند ما با نمایش دادن پیش نمایشی از سایت، کاربران را به دیدن کامل مطالب سایت های معرفی شده دعوت میکنیم فلذا هیچ لینک، عکس، و متنی از سایت های معرفی شده کپی نمیشود.

    حادثه ای که در ششم بهمن ماه اتفاق افتاد و نام این شهر در شمال کشور در تاریخ ثبت گردید

    دسته بندی :
    1. پشتوک
    2. مطالب سایت

    مهدی

    بچه ها کسی جواب رو میدونه ؟

    حادثه ای که در ششم بهمن ماه اتفاق افتاد و نام این شهر در شمال کشور در تاریخ ثبت گردید را از این سایت دریافت کنید.

    حادثه ای که در ششم بهمن ماه اتفاق افتاد

    حادثه ای که در ششم بهمن ماه اتفاق افتاد/ این درگیری در شهر آمل اتفاق افتاد، واقعه سال ۱۳۶۰ شهر آمل که منافقان از آن به قیام آمل نامیده

    حادثه ای که در ششم بهمن ماه اتفاق افتاد

    دسته بندی: تحقیق فارسی, مقالات

    بازدید

    حادثه ای که در ششم بهمن ماه اتفاق افتاد

    حادثه ای که در ششم بهمن ماه اتفاق افتاد و نام این شهر در شمال کشور در تاریخ ثبت گردید

    مقدمه:

    واقعه سال ۱۳۶۰ شهر آمل که منافقان از آن به قیام آمل نامیده می‌شود، به مبارزه مسلحانه حدود صد نفر از گروهی مارکسیست به نام اتحادیه کمونیست‌های ایران علیه نظام جمهوری اسلامی ایران در شهر و جنگل‌های اطراف شهر آمل در شمال ایران اشاره دارد.

    شروع حمله

    این حمله که در چهارم و پنجم بهمن ماه سال ۱۳۶۰ آغاز شد، پس از ۴۸ ساعت درگیری سرانجام در تاریخ ۶ بهمن با تمرکز قوای نیروهای سپاه پاسداران، پلیس و بسیجیان خنثی شد و شهر باز پس گرفته شد.

    حماسه مرم آمل:

    نیروهای مردمی در این درگیری‌ها و خنثی نمودن آن نقشی فزاینده داشته‌اند و این رویداد را حماسه مردم آمل می‌نامند.

    حادثه ای که در ششم بهمن ماه اتفاق افتاد

    چطور هویت آنها شناسایی شدند :

    پس از علنی شدن مشی مسلحانه‌ی ضدانقلاب، منافقین، اتحادیه‌ی کمونیست‌ها و… آن‌ها برنامه‌ها و طراحی مبارزاتی خود را در خانه‌های تیمی و مخفیانه انجام می‌دادند و به‌اصطلاح، از روی زمین به زیر زمین رفتند.

    پس از حادثه‌ی 30 تیر و فرار بنی‌صدر و افزایش ترورها، طرحی به‌نام مالک و مستأجر از سوی نظام اسلامی اجرا شد که در پی آن، هر مالکی موظف بود که هویت مستأجر خود را با ارائه‌ی شناسنامه نشان دهد.

    چرا درگیری شروع شد ؟

    جرای این طرح باعث لو رفتن و شناسایی آن‌ها شد. از طرفی هم پس از خروج رجوی و بنی‌صدر از کشور، هنوز خط خروج برای آن‌ها آماده نبود. بنابراین بهترین مکان برای آن‌ها جنگل‌های شمال کشور بود.

    دلیل دیگر، تشکیل جبهه‌ سوم بر ضد جمهوری اسلامی بود.

    ناصر میرریاحی از رهبران اتحادیه‌ی کمونیست‌ها مبدع این تز بود.

    او معتقد بود که عراق در جنگ تحمیلی، بخش عمده‌ای از امکانات و نیروی نظامی ایران را در جبهه‌ی اول به خود مشغول کرده است.

    مبارزات کردها در کردستان، جبهه‌ی دوم علیه نظام اسلامی می‌باشد.

    اتحادیه کمونیست‌ها در جبهه سوم

    بنابراین با ایجاد جبهه‌ی سوم، “اتحادیه کمونیست‌ها” می‌تواند در یک جنگ بدون مقاومت، نظام نوپای سیاسی را به ورطه‌ی سقوط بکشاند.

    به همین خاطر رهبران شورش‌گر اتحادیه‌ی کمونیست ها، جنگل‌های منطقه‌ی عمومی جنوب غربی شهر آمل را انتخاب کرده و به جولان در آن پرداختند.

    حادثه ای که در ششم بهمن ماه اتفاق افتاد

    دلیل انتخاب شهرستان آمل و جنگل‌های آن؟

    الگوگیری از واقعه سیاهکل.

    همسایگی استان‌های شمالی ایران با کشورهای شوروی سابق به عنوان قطب اصلی کمونیسم جهانی.

    استتار مناسب جنگل آمل به دلیل داشتن پوشش مناسب، غارها و پستی و بلندی‌های بسیار.

    وجود راه‌های بسیار و متفاوت که افراد ناآشنا را با مشکل مواجه می‌کرد.

    وجود عناصر بومی مثل رانندگان معدن که از مشکوک شدن به تحرکات زیاد جلوگیری می‌کرد.

    خبرگیری و استفاده از چوپانان.

    تأمین آذوقه از روستاهای مجاور.

    ارتباط و نزدیکی با شهر آمل و تهران.

    استقرار در حاشیه جاده بین‌المللی هراز که گذرگاه چند استان و شهر مهم کشور بود.

    امکان بستن راه هراز به گونه‌ای که امکان ارتباط با پایتخت و نیروهای اعزامی را کاهش دهند و هم‌چنین تبلیغات در این جاده.

    فاصله مناسب بین جنگل و دریا جهت ایجاد عملیات جنگ و گریز.

    نزدیکی به تهران.

    وجود جنگل در دوسوی جاده هراز و موقعیت مناسب آن.

    دسترسی به آب رودخانه هراز.

    وجود خوراکی‌های درختی و زمینی

    اهداف :

    تصرف یک شهر مهم و توسعه عملیات‌های بعدی،

    جلب نظر افکار عمومی و گروه‌های سیاسی داخل کشور

    حفظ حضور سیاسی خود در عرصه سیاسی کشور

    قوی‌تر نشان دادن خود در مقایسه با دیگر گروه‌های سیاسی

    فراهم کردن زمینه برای جلب حمایت خارجی

    تقویت جبهه هواداران

    ایجاد رعب و دلهره در نیروهای هوادار نظام

    و سهم‌خواهی برای آینده یا سقوط نظام جمهوری اسلامی.

    مبارزه با ولایت فقیه و ایجاد جامعه‌ای کمونیستی بر اساس سکولاریسم

    تأمین مالی

    بنابر اعتراف‌های سیامک زعیم (از اعضای اتحادیه) که در منابع جمهوری اسلامی منعکس شده، تأمین مالی سربداران این‌گونه بود:

    پرداخت حق عضویت اعضا

    سرقت از منازل و بانکها

    خرید و فروش (بعنوان نمونه، یک باغ میوه خریداری نموده و میوه‌های آن را چیدند و فروختند)

    جمع‌آوری کمک از برخی هواداران

    حادثه ای که در ششم بهمن ماه اتفاق افتاد

    چه زمانی شهر پاک‌سازی شد؟

    حدود ساعت 4 بود که بسیاری از آن‌ها، کشته، مجروح و اسیر شده بودند.

    آن‌ها قصد فرار داشتند و از مواضع خود عب‌نشینی می‌کردند.

    احساس می شد که ممکن است در حال عقب‌نشینی به سمت دادگاه بروند و آن‌جا را بزنند و زندانی‌ها را آزاد کنند.

    در زندان 45، 46 نفر منافق مهم بود،  که با صدای تیراندازی به ‌وجد آمده بودند.

    اما بعدا معلوم شد که آن‌ها می‌خواستند فرار کنند.

    سرانجام نیز از 95 نفری که به شهر حمله کردند، تقریباً 86، 87 نفر جنازه و اسیر و مجروح شدند  و 7 نفر از آن‌ها توانستند فرار کنند که البته حدود دو هفته‌ی بعد، دستگیر شدند.

    نقشه مناطق درگیری :

    منابع:

    ویکی پدیا http://zums.ac.ir

    مطالب دیگر:

    انقلاب اسلامی ایران به زبان ساده

    تحقیق درباره پدافند پرتوی شیمیایی

    پاورپوینت درس 8 آمادگی دفاعی نهم

    تحقیق در مورد خطرات مناطق آلوده به مین

    تحقیق درباره شهید بهشتی

    تحقیق در مورد آسیب های جنگ در جامعه امروزی

    تحقیق درباره سیاره نپتون

    متن انگلیسی در مورد کانگورو با ترجمه

    منبع : KelaseDarsi.ir

    منبع : kelasedarsi.ir

    واقعه ۱۳۶۰ آمل

    واقعه ۱۳۶۰ آمل

    از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

    درگیری‌های ۱۳۶۰ آمل

    آثار گلوله‌های درگیری ۶ بهمن

    تاریخ از ۱۸ آبان ۱۳۶۰ تا ۶ بهمن ۱۳۶۰

    با شکست و سرکوب سربداران درگیری پایان یافت.

    موقعیت

    شهر و جنگل‌های اطراف شهر آمل

    نتایج شکست و سرکوب سربداران

    طرف‌های درگیر

    جمهوری اسلامی ایران اتحادیه کمونیست‌های ایران با نام عملیاتی «سربداران»

    فرماندهان و رهبران

    فرمانده وقت سپاه شهرستان آمل:ناصر شعبانی[۱] کاک اسماعیل (فرمانده جنگل)

    حسین تاجمیر ریاحی (مسئول کل تشکیلات)[۲]

    قوا

    جمهوری اسلامی ایران:

    نامشخص اتحادیه کمونیست‌های ایران:

    ~۱۰۰ (تخمین اتحادیه کمونیست‌ها)[۳]

    ~۱۱۰ (تخمین جمهوری اسلامی)[۴]

    تلفات و ضایعات

    جمهوری اسلامی ایران:کشته

    ۴۰ (جمهوری اسلامی ایران)[۵]

    ≤۲۰۰ (تخمین اتحادیه کمونیست‌های ایران)[۶]

    زخمی

    ~۱۲۰ (تخمین جمهوری اسلامی ایران)[۷]

    ~۵۰۰ (تخمین اتحادیه کمونیست‌های ایران)[۶] اتحادیه کمونیست‌های ایران:

    کشته

    ۱۰۲~ (جمهوری اسلامی ایران با محاسبه اعدامی‌ها)[۸]

    ≤۴۴ (تخمین اتحادیه کمونیست‌های ایران)[۶]

    شهروندان جمهوری اسلامی ایران:

    جمهوری اسلامی ایران ادعا می‌کند که بیشتر کشته‌شدگان و زخمی‌های آن از غیرنظامیان و مردم بومی می‌باشند.[۹]

    نهفتن نبو تحکیم انقلاب ایران

    کردستان خوزستان خراسان آذربایجان بلوچستان تهران سفارت ایالات متحده کودتای نوژه گنبد کاووس آمل جنگ ایران و عراق

    واقعه سال ۱۳۶۰ شهر آمل که در منابع برخی گروه‌های اپوزیسیون جمهوری اسلامی به اختصار قیام آمل نامیده می‌شود، به مبارزه مسلحانه حدود صد نفر از گروهی مارکسیست به نام اتحادیه کمونیست‌های ایران علیه نظام جمهوری اسلامی ایران در شهر و جنگل‌های اطراف شهر آمل در شمال ایران اشاره دارد. این حمله که در چهارم و پنجم بهمن ماه سال ۱۳۶۰ آغاز شد، پس از ۴۸ ساعت درگیری سرانجام در تاریخ ۶ بهمن با تمرکز قوای نیروهای سپاه پاسداران، پلیس و بسیجیان سرکوب و شهر باز پس گرفته شد.[۱۰][۱۱] منابع جمهوری اسلامی ادعا می‌کنند که نیروهای مردمی[۱۲] در این درگیری‌ها و خنثی نمودن آن نقشی فزاینده داشته‌اند و این رویداد را حماسه مردم آمل می‌نامد، حال آن‌که به ادعای سربداران، تعدادی از مردم در این قیام به یاری آنان برخاسته‌اند[۱۳] و حکومت برای سرکوب از انبوه نیروهای مسلح بهره جسته‌است.[۱۴]

    فهرست

    ۱ پیشینه و اهداف

    ۲ دلایل انتخاب جنگل‌های آمل

    ۳ انتقال نیرو به جنگل و نحوه آرایش نظامی

    ۴ تجهیزات و مهمات سربداران

    ۵ تأمین مالی

    ۶ فعالیت‌های اطلاعاتی تبلیغاتی سربداران

    ۷ درگیری ۱۸ آبان ۸ درگیری ۲۲ آبان ۹ درگیری ۲۴ آبان ۱۰ درگیری ۳۰ آذر ۱۱ درگیری ۱۳ دی

    ۱۲ درگیری ۵ و ۶ بهمن

    ۱۳ تلفات نیروهای درگیر

    ۱۴ دلایل شکست ۱۵ پیامدها ۱۶ نگارخانه ۱۷ جستارهای وابسته ۱۸ پانویس ۱۹ منابع ۲۰ پیوند به بیرون

    پیشینه و اهداف[ویرایش]

    اتحادیه کمونیست‌های ایران پیش از انقلاب ایران از ادغام سازمان انقلابیون کمونیست که سازمانی مائوئیست در خارج از کشور بود و «گروه پویا» که اعضایش بعضاً برای آموزش جنگ چریکی به فلسطین رفته بودند، تشکیل شد و در بین جوانان تحصیلکرده در آمریکا و سایر کشورهای غربی به ویژه فعالان در کنفدراسیون دانشجویان ایرانی تأثیر قابل توجهی داشت.[۱۵] از جمله فعالان مبارز شناخته شده ضد حکومت شاه در خارج مانند سیامک زعیم، عبدالرحمان آزمایش، حسین ریاحی و فرید و وحید سریع القلم در این سازمان فعال بودند و در ابتدای انقلاب از مکتبی‌ها در مقابل لیبرال‌های اسلامی حمایت می‌کردند.[۱۱]

    اما در خردادماه سال ۱۳۶۰ خورشیدی و هم‌زمان با عزل بنی‌صدر و درگیری شدید اپوزیسیون و نیروهای مکتبی جمهوری اسلامی، اتحادیه به رهبری سیامک زعیم به این باور رسید که جمهوری اسلامی با به اجرا گذاشتن یک کودتا خواستار یک‌دست نمودن و تصفیه درونی حکومت[۱۱] از طریق بیرون راندن عناصری چون بنی‌صدر و سرکوب توده‌ها خصوصاً دگراندیشان چپ‌گرا هستند.[۱۶] از این رو آنان برای نجات انقلاب _ از مسیری که به ادعای آنان به انحراف کشیده شده بود _ به مبارزه مسلحانه توده‌ای[۱۷] روی آورده و اهداف خود را در شماره ۱۴۷ نشریه حقیقت که در آذرماه (سال ۶۰) انتشار یافت و در شهر آمل پخش شد، این‌گونه اعلام نمودند:

    ۱ - سرنگونی حکومت خمینی ۲ - دعوت مجلس مؤسسان ملی بر اساس انتخابات عمومی (که در این انتخابات طرفداران سلطنت پهلوی و ولایت خمینی و دسته‌جات جیره‌خوار و وابسته به قدرت‌های سلطه‌گر جهانی حق رأی نداشتند[۱۸]) ۳ - افشا و لغو کلیه قراردادهای سران جمهوری اسلامی با قدرت‌های امپریالیستی ۴ - لغو فوری کلیه حقوق بزرگ‌مالکی و فئودالی در سراسر ایران ۵ - تدوین فوری یک قانون کار مترقی و عادلانه ۶- تشکیل فوری دادگاه‌های فوق‌العاده توده‌ای برای محاکمه کلیه کارگزاران حکومت کنونی ۶ - به رسمیت شناختن کلیه آزادی‌ها و حقوق سیاسی و اجتماعی و آزادی‌های مردم ۷ - بسیج مردم و کلیه امکانات برای نجات خوزستان و بیرون ریختن تجاوزکاران بعثی عراق ۸ - اجرای یک طرح ضربتی اقتصادی برای خروج کشور از بحران اقتصادی ۹ - اعلام یک سیاست خارجی کاملاً مستقل و انقلابی در عرصه روابط خارجی ایران،[۱۹] مبارزه با ولایت فقیه و ایجاد جامعه‌ای کمونیستی بر اساس سکولاریسم.[۲۰]

    در اسناد منتشر شده از طرف نویسندگان جمهوری اسلامی ایران نیز این اهداف ذکر شده‌اند:

    تصرف یک شهر مهم و توسعه عملیات‌های بعدی،[۲۱][۲۲] جلب نظر افکار عمومی و گروه‌های سیاسی داخل کشور،[۲۲] حفظ حضور سیاسی خود در عرصه سیاسی کشور،[۲۲] قوی‌تر نشان دادن خود در مقایسه با دیگر گروه‌های سیاسی،[۲۲] فراهم کردن زمینه برای جلب حمایت خارجی،[۲۲] تقویت جبهه هواداران،[۲۲] ایجاد رعب و دلهره در نیروهای هوادار نظام[۲۲] و سهم‌خواهی برای آینده یا سقوط نظام جمهوری اسلامی.[۲۳]

    بنا بر اعتراف‌های برخی از اعضای دستگیرشده، اتحادیه در ۳۰ خرداد تصمیم به مقابله نظامی با حکومت گرفت.[۲۴] در تابستان ۱۳۶۰ نیز تصمیم به قیام شهری اتخاذ شد.[۲۵] سربداران این اقدام خود را تحت عنوان «قیام فوری» طراحی کردند.[۲۶] برخی از اعضای اتحادیه نیز معتقد بودند که باید در ۳۰ خرداد ۶۰ دست به قیام مسلحانه می‌زدند.[۲۵]

    منبع : fa.wikipedia.org

    در 6 بهمن سال 60 در آمل چه گذشت؟

    ناگفته‌های حادثه آمل از زبان فرمانده سپاه آمل در سال 60

    صفحه نخست » فرهنگی 94291 بازدید ۲۸ ‍ پ

    در 6 بهمن سال 60 در آمل چه گذشت؟

    ناگفته‌های حادثه آمل از زبان فرمانده سپاه آمل در سال 60

    کد خبر: ۸۳۲۳۴ تاریخ انتشار:

    ۱۶ بهمن ۱۳۹۷ - ۰۹:۲۴

    قدم‌زنان به همراه سردار ناصر شعبانی به طرف اتاق ایشان می‌رویم كه سر صحبت را باز می‌كند: "چند سال قبل وقتی برای پاسداشت شش بهمن به آمل رفته بودم، آن‌جا پیشنهاد دادم كه باید شش بهمن 60 آمل در تاریخ ماندگار شود. چه اشكالی دارد كه این حماسه را بچه‌های ما در كتب درسی مانند درس دهقان فداكار بخوانند." از قضا، موضوع پایان‌نامه‌ی دكتری ایشان، تبیین و تحلیل چگونگی پیدایی و سرانجام این حماسه است. فرمانده‌ی سپاه شهرستان آمل در سال 60، از مشاهدات عینی و اطلاعات دست اول خود برای ما می‌گوید.

    - شما در زمان واقعه‌ی شش بهمن سال 60 آمل، فرمانده‌ی سپاه آمل بودید. ابتدا از فضای سیاسی- اجتماعی كه این حادثه رخ داد، توضیح دهید.

    پس از پیروزی انقلاب اسلامی، یك صف‌بندی ملموسی بین گروه‌های سیاسی - كه قصد سهم‌خواهی داشتند - به‌وجود آمد. در این بستر كه تا حدودی ناشی از فضای اول انقلاب بود، گروه‌های سیاسی با گرایشات مختلف نظیر منافقین، كمونیست‌ها، لیبرال‌ها و... سعی داشتند تا سهم بیشتری از قدرت را تصاحب كنند. یكی از این جریان‌های چپ، - كه عامل اصلی حوادث آمل بود- "اتحادیه‌ی كمونیست‌های ایران" بود كه اعضای آن از لحاظ فكری، وامدار تفكر مائویستی بودند. مشی این گروه قبل از انقلاب، صرفا‍ً مشی سیاسی و فرهنگی بود كه فعالیت‌های‌شان نیز بر این مبنا تعریف می‌شد. اما پس از انقلاب و به‌خصوص پس از عزل بنی‌صدر سران این اتحادیه در اهداف و روش‌های خود تغییر ساختاری دادند و مشی مبارزات مخفی و مسلحانه را در پیش گرفتند. شاخصه‌ی مبارزاتی این اتحادیه - كه در ابتدا متشكل از 53 نفر بود- مبارزات فیدل كاسترو و چه‌گوارا در آمریكای لاتین بود. اما برای همراه كردن مردم، روش مائو در چین را برگزیده بودند.

    - به چه دلیل، شمال كشور را برای فعالیت‌های شورش‌گرانه‌ی خود انتخاب كردند؟

    پس از علنی شدن مشی مسلحانه‌ی ضدانقلاب، منافقین، اتحادیه‌ی كمونیست‌ها و... آن‌ها برنامه‌ها و طراحی مبارزاتی خود را در خانه‌های تیمی و مخفیانه انجام می‌دادند و به‌اصطلاح، از روی زمین به زیر زمین رفتند. پس از حادثه‌ی 30 تیر و فرار بنی‌صدر و افزایش ترورها، طرحی به‌نام مالك و مستأجر از سوی نظام اسلامی اجرا شد كه در پی آن، هر مالكی موظف بود كه هویت مستأجر خود را با ارائه‌ی شناسنامه نشان دهد. اجرای این طرح باعث لو رفتن و شناسایی آن‌ها شد. از طرفی هم پس از خروج رجوی و بنی‌صدر از كشور، هنوز خط خروج برای آن‌ها آماده نبود. بنابراین بهترین مكان برای آن‌ها جنگل‌های شمال كشور بود.

    دلیل دیگر، تشكیل جبهه‌  سوم بر ضد جمهوری اسلامی بود. ناصر میرریاحی از رهبران اتحادیه‌ی كمونیست‌ها مبدع این تز بود. او معتقد بود كه عراق در جنگ تحمیلی، بخش عمده‌ای از امكانات و نیروی نظامی ایران را در جبهه‌ی اول به خود مشغول كرده است. مبارزات كردها در كردستان، جبهه‌ی دوم علیه نظام اسلامی می‌باشد. بنابراین با ایجاد جبهه‌ی سوم، "اتحادیه كمونیست‌ها" می‌تواند در یك جنگ بدون مقاومت، نظام نوپای سیاسی را به ورطه‌ی سقوط بكشاند. به همین خاطر رهبران شورش‌گر اتحادیه‌ی كمونیست ها، جنگل‌های منطقه‌ی عمومی جنوب غربی شهر آمل را انتخاب كرده و به جولان در آن پرداختند.

    - انتخاب شهرستان آمل و جنگل‌های آن، دلیل خاصی داشت؟

    مهم‌ترین نكته بحث ظرفیت‌های جغرافیایی این منطقه بود كه دارای شاخص مهم بود:

    1. آمل برای فعالیت آن‌ها دارای عمق استراتژیك بود و آمل به دلیل این‌كه از كوه‌های جنگلی تا لب دریا فاصله و عمق قابل توجهی بود كه برای برای جنگ و گریز خوب بود.

    2. شاخص مهم دیگر این بود كه باید منطقه‌ی انتخابی به مرز نزدیك باشد.

    3. نكته‌ی دیگر قرمز بودن مناطق مشابه آمل بود. یعنی در مناطق مشابه نظیر سیاهكل و لاهیجان، قبلاً سابقه‌ی درگیری وجود داشته و در آن‌جا پاسگاه دایر كرده بودند.

    4. وجود جاده‌ی هراز. یكی از این عناصر اتحادیه به‌نام بهمن شیردل می‌گفت كه دلیل انتخاب آمل، وجود جاده‌ی هراز بود. می‌گفت كه اگر ما می‌توانستیم نیم‌ساعت جاده را ببندیم و اعلامیه پخش كنیم، چون‌كه رادیو این این‌گونه مسائل را پخش می‌كرد، همه‌ی ایران را متوجه خود می‌كردیم. ضمن این‌كه جاده‌ی هراز، جاده‌ی استراتژیكی است كه شمال را به مركز، و  مركز را به مشهد متصل می‌كرد.

    5. آن‌ها تمایل داشتند كه مكان استقرار، قابلیت تقسیم شدن را از مركز داشته باشد و آمل به دلیل وجود سلسله‌كوه‌های البرز، دارای این ویژگی بود. 6. یكی از مهم‌ترین دلایل آن‌ها برای انتخاب آمل این بود كه آن‌ها تصور می‌كردند كه در این شهر زمینه‌های مردمی برای همراهی با آن‌ها وجود دارد كه البته بزرگ‌ترین اشتباه‌شان نیز همین مسأله بود. ضمن این‌كه جنگل هم آب داشت و هم بعضی از درخت‌ها میوه‌های خوردنی داشتند. جنگل محل استتار و اختفای مناسبی بود كه آن‌ها در آن محدودیتی نداشتند.بود.

    - این استنباط غلط از جامعه‌ی آمل، ناشی از چه عواملی بود؟

    پاسخ این سؤال را با نقل خاطره‌ای بیان می‌كنم. سال 59 در سپاه گرگان درگیری شد و بچه‌های اداره‌ی اطلاعات سپاه گرگان را در مقر سپاه كشته بودند. به من ابلاغ كردند كه باید برای فرماندهی سپاه به گرگان بروی و اوضاع را سر و سامانی بدهی. در راه گرگان بودیم كه شب به آمل رسیدیم. چون شهر را نمی‌شناختیم، تصمیم گرفتیم كه به مقر سپاه رفته و در آن‌جا نماز بخوانیم.در بدو ورود متوجه شدیم كه بین كادر سپاه آمل و فرمانده‌ی آن درگیری شدید وجود دارد. بچه‌های حزب‌اللهی، بسیجی‌ها یك طرف هستند و فرمانده‌ی سپاه طرف دیگر. یك روحانی هم بود كه بعد متوجه شدم كه ایشان امام‌جمعه‌ی آمل حضرت علامه حسن‌زاده‌‌آملی هستند. وقتی فهمیدند كه ما از تهران آمدیم، به سمت ما آمدند و با اعتراض گفتند كه باید فرمانده‌ی سپاه را عوض كنید؛ چراكه او دارای اندیشه‌های التقاطی بود. در اصطلاح آن زمان او یك "امتی" بود و در صبحگاه، برای پرسنل ":امّت" می‌خواند.

    من به آن‌ها گفتم كه یك ماشین در اختیار من بگذارند تا در سطح شهر، گشتی بزنم. یكی از بچه‌های آمل گفت كه شما نمی‌توانید بروید. گفتم چرا؟ گفت چون‌كه ریش داری! از این حرف او خیلی تعجب كردم. خلاصه سوار ماشین شدیم. اولین محله‌ای كه سر زدیم، "اسپی‌كلا" بود. دیدیم كمونیست‌ها در آن‌جا ایست بازرسی گذاشته‌اند. با تعجب گفتم پس شما این‌جا چه كاره‌اید؟ گفت این محله مال آن‌هاست. رفتیم به منطقه‌ای به‌نام "چاكسر". تكیه‌ا‌ی در آن‌جا بود معروف به "تكیه شهدا" وجه تسمیه‌ی آن را پرسیدم، در جواب گفتند كه ما این تكیه را با شهادت سه نفر از بچه‌ها گرفتیم. گفتم این چه وضع شهر شماست؟ سپاه باشد و این منطقه مال كمونیست‌ها؟! این منطقه مال منافقین؟! پس شما چه كار می‌كنید؟ یكی‌دو جای دیگر هم رفتیم كه اوضاع همانی بود كه دیده بودم. احساس كردم كه جای خوبی برای كار كردن است و با هماهنگی دیگر به گرگان نرفتم و در آمل ماندم.

    منبع : www.tabnak.ir

    میخواهید جواب یا ادامه مطلب را ببینید ؟
    مهدی 18 روز قبل
    4

    بچه ها کسی جواب رو میدونه ؟

    برای پاسخ کلیک کنید