این سایت سعی دارد سایت های برتر سراسر ایران را معرفی کند ما با نمایش دادن پیش نمایشی از سایت، کاربران را به دیدن کامل مطالب سایت های معرفی شده دعوت میکنیم فلذا هیچ لینک، عکس، و متنی از سایت های معرفی شده کپی نمیشود.

    رئیس جمهور های ایران به ترتیب از قدیم بازی خواستگاری

    دسته بندی :
    1. پشتوک
    2. مطالب سایت

    مهدی

    بچه ها کسی جواب رو میدونه ؟

    رئیس جمهور های ایران به ترتیب از قدیم بازی خواستگاری را از این سایت دریافت کنید.

    فهرست رئیس‌جمهورهای ایران

    فهرست رئیس‌جمهورهای ایران

    از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

    هشت تن در طول ۱۳ دوره رئیس‌جمهور ایران بوده‌اند. این مقام پس از سقوط حکومت شاهنشاهی پهلوی و بعد از پیروزی انقلاب اسلامی و بنیانگذاری نظام جمهوری اسلامی در ایران به‌وجود آمد و از ۱۳ آذر ۱۳۵۸ با تصویب قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران شکل قانونی به خود گرفت. رئیس‌جمهور از بین نامزدهای ریاست جمهوری توسط شورای نگهبان گزینش (تأیید یا ردّ صلاحیت) شده[۱] و راه یافتگان به مرحله بعدی برای یک دورهٔ چهار ساله توسط رأی مستقیم اکثریت مطلق مردم ایران برگزیده می‌شود و انتخاب مجدّد او تنها برای یک دورهٔ پیاپی دیگر امکان‌پذیر است.

    بنا بر قانون اساسی، رئیس‌جمهوری ایران پس از رهبری دومین مقام سیاسی بلندپایهٔ کشور است و هیئت دولت و قوّهٔ مجریه (یکی از قوای سه‌گانهٔ ایران) تحت امر او قرار دارد. البته تا قبل از بازنگری قانون اساسی در سال ۱۳۶۸، مطابق اصل ۱۳۴ ریاست هیئت دولت با مقام نخست‌وزیر بود؛ بنابراین سه رئیس‌جمهور اوّل ایران (سید ابوالحسن بنی‌صدر، محمدعلی رجایی، سید علی خامنه‌ای) رئیس کابینه محسوب نمی‌شدند. رئیس‌جمهور همچنین به عنوان مجری قانون اساسی، رئیس شورای عالی امنیت ملی و رئیس شورای عالی انقلاب فرهنگی نیز فعّالیّت می‌کند. تنها نخستین رئیس‌جمهور ایران (سید ابوالحسن بنی‌صدر) مقام فرماندهی کل نیروهای مسلّح را برعهده داشته‌است و پس از عزل و رد صلاحیت این وظیفه به رهبری سپرده شد، مابقی رؤسای جمهور حائز این مقام نبوده‌اند.

    در صورتی که رئیس‌جمهور به دلایلی مانند مرگ، عزل، استعفا، غیبت یا بیماری توانایی انجام مسئولیّت‌های قانونی خود را نداشته باشد، معاون‌اوّل رئیس‌جمهور با موافقت رهبری وظایف او را موقتاً برعهده می‌گیرد و باید ظرف مدت ۵۰ روز شرایط انتخاب رئیس‌جمهور بعدی را از طریق انتخابات پیش از موعد فراهم نماید. تا پیش از بازنگری قانون اساسی (۱۳۶۸)، مسئولیّت جانشینی رئیس‌جمهور بر عهدهٔ شورای موقّت ریاست جمهوری بوده‌است.

    سید ابوالحسن بنی‌صدر، نخستین متصدّی این سمت بود که از ۱۵ بهمن ۱۳۵۸ با تنفیذ حکم خود رسماً کارش را آغاز کرد. او تنها رئیس‌جمهوری بوده‌است که به دلیل عدم کفایت سیاسی توسط مجلس شورای اسلامی برکنار شده‌است. محمدعلی رجایی نیز تنها رئیس‌جمهوری بوده‌است که در حین خدمت ترور شده‌است. پس از هر دوی این مقاطع که رؤسای جمهور دوره کاری خود را به پایان نبردند، شورای موقّت وظایف آن‌ها را تا انتخاب رئیس‌جمهور بعدی برعهده گرفت. سید علی خامنه‌ای نیز پس از انتخاب به عنوان رهبری توسط مجلس خبرگان رهبری، دورهٔ ریاست‌جمهوری خود را پیش از پایان آن واگذار کرد.

    چهار رئیس‌جمهوری بعدی ایران، اکبر هاشمی رفسنجانی، سید محمد خاتمی، محمود احمدی‌نژاد و حسن روحانی هر کدام دو دورهٔ پیاپی برای این سمت انتخاب شدند. سید ابراهیم رئیسی با پیروزی در سیزدهمین دوره به عنوان هشتمین رئیس‌جمهور ایران انتخاب شد.

    فهرست

    ۱ رؤسای‌جمهور ۲ نمودار سال‌شمار ۳ جستارهای وابسته ۴ پانویس ۵ یادکردها ۶ منابع ۶.۱ فارسی ۶.۲ انگلیسی ۷ پیوند به بیرون

    رؤسای‌جمهور[ویرایش]

    ردیف رئیس‌جمهور دوره حزب دولت نخست‌وزیر

    [پانویس ۱] آغاز [پانویس ۲] پایان

    ۱ سیّد ابوالحسن بنی‌صدر

    (۱۴۰۰–۱۳۱۲)

    ۱۵ بهمن ۱۳۵۸‏[۲] ۱ تیر ۱۳۶۰‏[۳] [۴] ۱

    (۱۳۵۸) محمّدعلی رجایی[۵]

    سید ابوالحسن بنی‌صدر با بیش از ۱۰٫۷ میلیون رأی (۷۶٪~) در انتخابات ۱۳۵۸ برنده و نخستین رئیس‌جمهور ایران شد. بنی‌صدر به اسلام‌گرایان چپ و ملی‌گرایان لیبرال گرایش داشت و در ابتدای کارش از حمایت رهبر انقلاب، روح‌الله خمینی برخوردار بود.[۶] دوران او همزمان با چالش‌های ابتدای انقلاب، گروگان‌گیری سفارت آمریکا و جنگ با عراق دچار عدم ثبات و مشکلات داخلی شد[۷] و او نهایتاً توسط مجلس شورای اسلامی (با ۱۷۷ رای موافق، ۱۲ ممتنع و ۱ مخالف) به دلیل «عدم کفایت سیاسی» از ریاست جمهوری برکنار شد. بنی‌صدر در ۱۷ مهر ۱۴۰۰ در سن ۸۸ سالگی بر اثر بیماری در پاریس درگذشت.[۸]

    شورای موقت ریاست‌جمهوری[پانویس ۳]

    ۱ تیر ۱۳۶۰ – ۱۱ مرداد ۱۳۶۰

    ۲ محمّدعلی رجایی

    (۱۳۶۰–۱۳۱۲)

    ۱۱ مرداد ۱۳۶۰‏[۹] ۸ شهریور ۱۳۶۰‏[۱۰]

    [پانویس ۴][۱۱][۱۲][۱۳] ۲

    (۱۳۶۰) محمّدجواد باهنر[۱۴]

    محمدعلی رجایی با بیش از ۱۳ میلیون رأی (۹۰٪~) پیروز انتخابات ۱۳۶۰ شد. رجایی مورد حمایت حزب جمهوری اسلامی بود و تنها پس از ۲۸ روز از آغاز ریاست جمهوری خود در بمب‌گذاری دفتر نخست‌وزیری توسط سازمان مجاهدین خلق ترور شد.[۱۵]

    شورای موقت ریاست جمهوری[پانویس ۳] زیر نظر محمدرضا مهدوی کنی[۱۶]

    ۸ شهریور ۱۳۶۰–۱۷ مهر ۱۳۶۰

    ۳ سیّد علی خامنه‌ای

    (–۱۳۱۸)

    ۱۷ مهر ۱۳۶۰‏[۱۷] ۱۳ شهریور ۱۳۶۴ حزب جمهوری اسلامی[۱۸]

    جامعه روحانیت مبارز[۱۹] ۳

    (۱۳۶۰) میرحسین موسوی[۲۰]

    ۱۳ شهریور ۱۳۶۴‏[۲۱] ۲۵ مرداد ۱۳۶۸‏[۲۲] ۴

    (۱۳۶۴)

    سید علی خامنه‌ای با بیش از ۱۶ میلیون رأی (۹۵٬۰۱٪) در انتخابات ۱۳۶۰[۲۳][۲۴] و بار دیگر با بیش از ۱۲٬۲ میلیون رأی (۸۵٪~) در انتخابات ۱۳۶۴ برگزیده شد. در این دوران که با بخش عمدهٔ جنگ همزمان بود و جناح چپ جمهوری اسلامی قدرتمند بود، او از چهره‌های نسبتاً معتدل به‌شمار می‌رفت.[۲۵] با درگذشت روح‌الله خمینی و از تاریخ ۱۴ خرداد ۱۳۶۸، به رهبری برگزیده شد و مدتی کوتاه رسماً عهده‌دار هر دو مسئولیت بود. او ضمن واگذاری پیش از موعد ریاست جمهوری، از موسوی خواست تا تاریخ آغاز به کار دولت جدید به کار خود ادامه دهد.[۲۶]

    منبع مطلب : fa.wikipedia.org

    رئیس جمهورهای ایران

    فهرست رئیس جمهورهای ایران

    مجله ویستا

    رئیس جمهورهای ایران

    ● بنی صدر

    ابوالحسن بنی صدر متولد ۲ فروردین ۱۳۱۲ در همدان است که بعد از انقلاب ۱۳۵۷ به عنوان اولین رئیس جمهور تاریخ ایران انتخاب شد.

    مجلس شورای اسلامی براساس مخالفت بنی‌صدر با خواسته‌های آیت الله خمینی، رای بر عدم کفایت او داد و با تایید خمینی از ریاست جمهوری خلع شد. وی هنگام فرار از ایران خود را به صورت قیافه زنانه در آورده و از طریق فرودگاه مهرآباد از ایران گریخت. بنی‌صدر تحصیلات اقتصادی از فرانسه دارد. او دوره‌ای نیز با سازمان سیاسی سازمان مجاهدین خلق ایران همکاری داشت و دخترش همسر دوم مسعود رجوی بود که کارشان به متارکه کشید.وی اکنون پناهنده در فرانسه است.

    ● محمد علی رجایی

    محمد علی رجایی (۱۳۱۲ خ / ۱۹۳۳ م در قزوین - ۸ شهریور ۱۳۶۰ / ۳۰ اوت ۱۹۸۱ م) سیاست‌مدار ایرانی بود.

    او از سال ۱۹۸۰ تا ۱۹۸۱ در دولت بنی صدر، نخست وزیر ایران بود و پس از برکناری بنی‌صدر برای مدت کوتاهی دومین رئیس جمهور جمهوری اسلامی ایران بود. او در دوره‌ای از ۱۱ مارس ۱۹۸۱ تا ۱۵ آگوست ۱۹۸۱ ضمن نخست وزیری، وزارت امور خارجه را نیز به عهده داشت. او از طرفداران و مجریان انقلاب فرهنگی در دانشگاه‌های ایران بود.

    رجایی در ۳۰ آگوست ۱۹۸۱ بعد از این‌که رسما کم‌تر از یک ماه رئیس جمهور بود به همراه محمدجواد باهنر و چندی از سایر مقامات جمهوری اسلامی، توسط سازمان مجاهدین خلق ایران و در یک بمب گذاری به قتل رسید. پس از او آیت‌الله خامنه‌ای به ریاست جمهوری برگزیده شد.

    ▪ زندگی

    محمد علی رجایی در ۱۳۱۲ خورشیدی در قزوین به دنیا آمد. پدر او عبدالصمد نام داشت و چهار سال پس از تولدش در ۱۹۳۷ درگذشت. محمدعلی از این به بعد با مادر و برادرش زندگی می کرد.

    او تحصیلات ابتدایی را در قزوین تمام کرد و در ۱۳ سالگی به تهران رفت و از روی فقر به کار در جنوب شهر مشغول شد. در ۱۷ سالگی به آموزشگاه گروهبانی نیروی هوایی رفت و در حین تحصیل با احزاب و گروه های سیاسی مخالف شاه (همچون فداییان اسلام) آشنا شد و در جلسات آیت الله طالقانی شرکت می کرد. او در این دوران از طرفداران طالقانی بود و در ضمن حضور در ارتش مخفیانه با فداییان اسلام هم فعالیت می کرد.

    رجایی پس از ماجراهایی از ارتش بیرون آمد و یک سال در شهرستان بیجار به معلمی پرداخت و سپس برای ادامه تحصیل به دانشسرای عالی رفت و با انجمن های اسلامی دانشجویان هم همکاری داشت. در ۱۹۵۹ پس از اتمام تحصیل به قزوین بازگشت و در جریان فعالیت های سیاسی و پخش اعلامیه دستگیر شد و ۵۰ روز را در زندان گرفت. پس از آزادی با هئیت موئتلفه و کسانی چون باهنر همکاری می کرد. مجددا در ۱۹۷۴ توسط رژیم شاه دستگیر شد و چهار سال را در زندان گذراند.

    او چند ماه قبل از انقلاب ۵۷ از زندان آزاد شد. هنگام آمدن آیت الله خمینی به ایران در کمیته استقبال مردمی از وی شرکت داشت. پس از روی کار آمدن جمهوری اسلامی, او سمت های مختلفی را به عهده گرفت. در ۱۹۷۹ به وزارت آموزش و پرورش رسید, در ۱۹۸۰ به نمایندگی مجلس رسید و در همان سال در کابینه بنی صدر, به عنوان اولین نخست وزیر ایران شرکت داشت. پس از برکناری بنی صدر او مدت کوتاهی ریاست جمهوری را به عهده داشت. در این دوره محمدجواد باهنر نخست وزیر او بود.

    رجایی در ۸ شهریور ۱۳۶۰ خورشیدی بعد از این‌که رسما کم‌تر از یک ماه رئیس جمهور بود به همراه محمدجواد باهنر و چندی از سایر مقامات جمهوری اسلامی، توسط سازمان مجاهدین خلق ایران و در یک بمب گذاری به قتل رسید. پس از او آیت‌الله خامنه‌ای به ریاست جمهوری برگزیده شد.

    رجایی از شخصیت های صاحب نام جمهوری اسلامی بوده است و نزد بسیاری به عنوان الگوی مثبت از او یاد می شده است.رجایی در ضمن در مجمع عمومی سازمان ملل متحد به نمایندگی از جمهوری اسلامی سخنرانی کرد و با نشان دادن جاهای شکنجه روی پاهایش (از زندان های زمان شاه) توجه بسیاری را به خود جلب کرد.

    ● سید علی خامنه‌ای

    آیت‌الله سید علی حسینی خامنه‏ای رهبر جمهوری اسلامی ایران است.

    ▪ تولد و خانواده

    وی در سال ۱۳۱۸ هجری شمسی درخانواده‌ای روحانی در روز ۲۴ تیرماه ۱۳۱۸ برابر با ۱۹۳۹ میلادی درشهر تبریز- شهرستان خامنه در ایران دیده به جهان گشود. پدرش آیت الله سید جواد حسینی خامنه‌ای از مجتهدان مشهد به شمار می‌رفت و جدش آیت الله سید حسین خامنه‌ای از علمای آذربایجانی مقیم نجف بود. ایشان از طرف مادر از نوادگان معلم ثالث میرداماد هستند که بالطبع از نوادگان محقق کرکی هم به حساب می آیند.

    ▪ دوران کودکی و تحصیل

    در سن پنج سالگی به مکتبخانه و پس از مدتی به یک مدرسه ابتـدائی اسلامی به نام «دارالتعلیم دیانتی» رفت. وتحصیلش را تا اخذ مـدرک دیپلم ادامه داد.

    ▪ تحصیلات حوزوی

    وی دروس پایه را با پدرش و بقیه را نزد میرزا احمد مدرس تبریزی و درس رسائل و مکاسب را نزد شیخ هاشم قزوینی فرا گـرفت و تمـام دوره سطح را در مدت پنج سـال و نیم به پایان رساند و سپس به سن هیجده سالگی در درس خارج آیت الله العظمی میلانی حاضر شد.

    ▪ هجرت به نجف

    در سال ۱۳۳۶ به نجف اشرف مهاجرت کرد و در مدت اقامت کوتاه خود از دروس آیت الله العظمی سید محسن حکیم آیت الله العظمی خوئی و آیت الله العظمی شاهرودی بهره برد. پس از بازگشت به ایران از سال ۱۳۳۷ تا ۱۳۴۳ در حوزه علمیه قم به تحصیلات عالی در فقه و اصول و فلسفه، مشغول شد و از درس آیت الله العظمی بروجردی، آیت الله مرتضی حائری یزدی وعلامه طباطبائی بهره جست و در درس فقه و اصول آیت الله العظمی خمینی شرکت جست.

    ▪ آغاز فعالیتهای سیاسی

    وی پس ازسال ۱۳۳۴ شمسی مبارزات خود را آغاز. آیت الله خامنه‏ای از سال ۱۳۴۱ که در قم حضور داشت علیه رژیم پهلوی وارد میدان مبارزات سیاسی شد و شانزده سال به فعالیت سیاسی پرداخت و تا پیروزی انقلاب اسلامی بارها به عناوین گوناگون بازداشت و یا تبعید شد.

    ▪ مسئولیتها پس از انقلاب

    پایه گذاری حزب جمهوری اسلامی با همکاری و همفکری: آیت الله بهشتی، باهنر، هاشمی رفسنجانی دراسفند ۱۳۵۷.

    ـ معاونت وزارت دفاع در سال ۱۳۵۸.

    ـ سرپرستی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، ۱۳۵۸.

    ـ امام جمعه تهران، ۱۳۵۸.

    ـ نماینده امام خمینی در شورای عالی دفاع، ۱۳۵۹.

    ۰ نماینده مردم تهران در مجلس شورای اسلامی، ۱۳۵۸.

    ـ حضور در جبهه‌های جنگ با عراق، در سال ۱۳۵۹.

    منبع مطلب : vista.ir

    میخواهید جواب یا ادامه مطلب را ببینید ؟
    مهدی 13 روز قبل
    4

    بچه ها کسی جواب رو میدونه ؟

    برای پاسخ کلیک کنید