این سایت سعی دارد سایت های برتر سراسر ایران را معرفی کند ما با نمایش دادن پیش نمایشی از سایت، کاربران را به دیدن کامل مطالب سایت های معرفی شده دعوت میکنیم فلذا هیچ لینک، عکس، و متنی از سایت های معرفی شده کپی نمیشود.

    مسلمانان در چه سالی و در کجا به دانش ساخت کاغذ دست یافتند

    دسته بندی :
    1. پشتوک
    2. مطالب سایت

    مسلمانان در چه سالی و در کجا به دانش ساخت کاغذ دست یافتند را از سایت پشتوک دریافت کنید.

    مشرق نیوز

    مشرق نیوز

    نوشتن پیش از ساخت کاغذ


    بشر قبل از پیدایش زبان ابتدا با کندن غارها هم گرایش خود به نوشتن و تصویر کردن را نشان داد و هم نیاز به خلق زبان. بعد از دوره غارنشینی و با به وجود آمدن زبان، قالب های خشتی به اصطلاح نخستین کاغذی بودند که بشر اقدام به نوشتن بر روی آنها کرد و حتی فرامین شاهان عهد کهن بر روی قالب های خشتی نوشته می شد.

    از این لوح‌های گلی پخته، شمار زیادی از ویرانه‌های شهرهای باستانی میان‌رودان، به‌ویژه بابل، به دست آمده است. 

    استفاده از پوست جانداران به عنوان کاغذ

    دست‌کم از هزاره‌ی دوم پیش از میلاد، آدمیان آموختند که می‌توانند از پوست جانوران کاغذ چرمی (پارشمن) بسازند. ایرانیان روی پوست گاو، گاومیش و گوسفند و رومی‌ها بر پوست خر وحشی می‌نوشتند. پوست‌ها پس از دباغی و صیقل‌کاری به اندازه‌ی نازک و نرم از کار در‌ می‌آمدند که در زیبایی و نیکویی شاهکار به شمار می‌آمدند.

    پارشمن ایرانی ویژگی‌های بهتری داشت. برای نمونه، ایرانیان برای از بین بردن بوی ناخوشایند چرم، در روند ساختن پارشمن، به آن گلاب می‌افزودند. اوستا را نخستین‌بار روی 12 هزار پوست گاو نوشته بودند.

    عرب‌ها نیز روی پوست می‌نوشتند، اما چون گران بود، تنها برای نوشتن چیزهای بسیار مهم، مانند قرآن و قراردادها و پیمان‌نامه‌ها از آن بهره می‌گرفتند. آن‌ها نوشته‌های خود را بیش‌تر بر استخوان شانه‌ی شتر یا سنگ‌های نازک سفید یا شاخه‌های پوست کنده‌ی درخت خرما می‌نوشتند. معروف است که ایرانیان در دوران خلفا جز بر پوست کلفت و نازک بر چیزی دیگر نمی‌نوشتند و می‌گفتند که «ما جز بر آنچه در مملکت ما فراهم می‌شود بر چیزی دیگر کتابت نمیکنیم».

    ساخت کاغذ با پاپیروس یا قرطاس

     تاریخچه کاغذ در ایران و جهان +عکس

    مصریان از گیاه پاپیروس برای ساخت کاغذ استفاده می کردند

    مصریان باستان از نزدیک 2 هزار سال پیش از میلاد، از گیاه پاپیروس، که گونه‌ای از نی است، نوعی کاغذ می‌ساختند که به همان نام پاپیروس شناخته ‌شد و امروزه به صورت واژه‌ی Paper در زبان انگلیسی ماندگار شده است. مصری‌ها ساقه‌های پاپیروس را به صورت نوارهای باریکی می‌بریدند و آن‌ها را به گونه‌ای کنار هم می‌گذاشتند که مانند رشته‌های پارچه در هم فرو می‌رفتند. سپس، پاپیروس را در آفتاب خشک می‌کردند. این کاغذ را در بسیاری از مآخذ قدیمی «قرطاس» خوانده‌اند. 

    استفاده از برگ و پوست درختان به عنوان کاغذ


    از برگ و پوست درختان نیز به عنوان کاغذ استفاده می شده است. مردم هندوستان روی برگ و پوست برخی درختان می‌نوشتند. ابوریحان بیرونی در این‌باره نوشته است که مردم بخش‌های جنوبی هند برگ‌های درختی به نام تاری را، که مانند درخت نخل و نارگیل است، به هم می‌چسباندند و روی آن‌ها می‌نوشتد و سپس آن برگ‌ها را با نخ به هم می‌چسباندند. شاید به همین دلیل باشد که امروزه به صفحه‌های کتاب یا دفتر، برگ می‌گویند.

    در سرزمین‌های شمالی هند پوست درخت توز را صیقل می‌دادند و به عنوان کاغذ استفاده می کردند و روی آن می‌نوشتند. سپس برگه‌های نوشته شده را شماره می‌گذاردند و در پارچه‌ای می‌پیچیدند و نگهداری می‌کردند. نامه‌ای که پادشاه هند به انوشیروان نوشته بود و مسعودی در مروج‌الذهب به آن اشاره کرده است، بر پوست درخت بوده است.

    به نظر می‌رسد رومی‌ها نیز بخشی از نوشته‌های خود را روی پوست درختان ماندگار می‌کردند. چرا که واژه‌ی لاتین Liber، به معنای پوست درونی درخت، برای کتاب به کار می‌رفت. اکنون نیز به جایی که کتاب‌ها در آن نگهداری می‌شود، Library، یعنی کتاب‌خانه، می‌گویند.

    استفاده از استخوان جانوران به عنوان کاغذ

    در برخی از سرزمین ها قبل از اختراع کاغذ، از استخوان جانوران برای نوشتن استفاده می کردند

    اعراب بیش‌تر نوشته‌های خود را بر استخوان شانهٔ شتر یا سنگ‌های نازک سفید یا شاخه‌های پوست کندهٔ درخت خرما می‌نوشتند و به دلیل گرانی کم‌تر از پوست جانوران استفاه می‌کردند.

    ساخت کاغد با طلا و فلزات

    استفاده از ورقه های فلزی به عنوان کاغذ

    گاه نوشتن روی ورقه‌های مسی، برونزی و گاهی طلا انجام می‌شد که لوح‌های زرین دورهٔ هخامنشیان از نمونه‌های آن‌هاست. 

    اختراع نخستین کاغذ

    اولین ملتی که در جهان موفق به اختراع کاغذ شد چینی ها بودند، در سال ۱۰۵ بعد از میلاد شخصی به نام «تاسی لون» موفق به اختراع کاغذ شد و حدود سال ۶۱۰ م به ژاپن و ۷۵۱ م به سمرقند راه یافت. در اواسط قرن دوم هجری کاغذ از سمرقند به بلاد اسلامی رسید. 

    می گویند: «فضل ابن یحیی برمکی» نخستین کسی بود که در بغداد کارخانه کاغذسازی دایر کرد. در قرن چهار هـ .ق کاغذسازی در بغداد رواج یافت. «ابن الندیم» از شش نوع کاغذ که در آن زمان معروف بود نام می برد و می گوید: کتاب را از کاغذ خراسانی می ساختند، در خراسان مردم برای ساختن کاغذ از پنبه و مواد نباتی استفاده می کردند. مهمترین کاغذهایی که توسط مسلمانان ساخته شد .کاغذ «سلیمانی»، کاغذ «طلعی»، «نوحی»، «فرعونی»، «جعفری»، «طاهری»، «مامونی»، «منصوری»،کاغذ «چینی» و کاغذ «هانی» بود. 

    انواع کاغذهای دست‌ساز


    - کاغذ آهاردار


    سطح کاغذهای دست‌ساز کاملاً صاف و بدون خدشه نیست و تاروپود آن نیز کاملاً به‌هم پیوسته نیست. برای رفع خدشه و استقامت کاغذ و آمادگی برای مرحلهٔ بعدی، کد مهُره‌زنی است، باید کاغذ را با مواد و شیوه‌های مختلف آهار زد. از جمله آهار با گل ختمی، با شیرهٔ گندم، با سریشم، با اسپرزه، با تخم خیار، با نشاسته را می‌توان نام برد.


    برای داشتن درخشش در کاغذهای طلایی، باید قبل از نقاشی کاغذ را آهار زد. یک روش برای آهار زدن کاغذ استفاده از سفیدهٔ تخم‌مرغ است که با زاج رقیق شده باشد که با قلم‌ موی پهن و ظریفی بر روی کاغذ می‌مالند. سپس آن‌را با صدف می‌مالند تا خوب براق شود.


    - کاغذ زرفشان


    کاغذ رزفشان نیز شیوهٔ دیگری در تزئین کاغذ بود. برای این‌کار مقداری صمغ را با شیوۀ خاصی روی کاغذ می‌پاشیدند و سپس ورقه‌های نازک طلا را به آن می‌چسباندند. تکه‌های طلا روی صفحه درخشش خاصی می‌یافت. از این کاغذ در حواشی کتب و اوراق گرانبها استفاده می‌شد. 

    - تاریخچه کاغذ ابری

    کاغذ ابری از قرن پانزدهم هجری مورد استفاده قرار گرفته است

    کاغذ ابری، نوعی کاغذ تزئینی است که از دورهٔ تیموری به بعد در ایران رایج گردید. کاغذ های ابری‌ همدان و کشمیر معروف بوده است. ساخت این کاغذ را از اختراعات و ابداعات ایرانیان ساکن هند دانسته‌اند و گفته‌اند که کاغذ ابری اختراع میرمحمد طاهر بوده است که این شخص در عهد شاه طهماسب به هند سفر کرد و طریقهٔ ساخت آن را یافت.

    کهن‌ترین سندی که دربارهٔ کاغذهای ابری موجود است، سرگذشت شهاب‌الدین مروارید بیانی کرمانی (۸۸۴ تا ۹۰۶ هـ.ق.) است که نوشته‌آند او سازنده افشان، غبار و رنگ‌آمیزی ابری کاغذ بوده است و اسناد دیگری نیز دربارهٔ این کاغذ موجود است.

    - تاریخچه کاغذ سمرقندی


    کاغذ سمرقندی از معروف‌ترین و مرغوب‌ترین کاغذهای مورد مصرف در سده‌های میانی دوران اسلامی است که در شهر سمرقند ساخته می‌شد. این کاغذ جزء اولین کاغذهای ساخته شده در جهان اسلام بود که در قرن دوم هجری مسلمانان به کمک کاغذسازان چینی اولین کارگاه ساخت آن را در سمرقند برپا کردند و از این شهر به سایر بلاد اسلامی راه یافت. این کاغذ به کاغذ چینی، هندی و خراسانی نیز معروف بوده است.

    -پیشینه کاغذ خان بالیغ


    خان بالیغ کاغذ بسیار مرغوبی است که در شهر پکن (خان بالیغ) ساخته می‌شد. جنس کاغذ بسیاری از کتب و اوراق خطی نفیس ایران از این کاغذ است. 

    - کاغذ شامی


    شامی نوعی کاغذ سفید و بسیار شفاف و لطیف بوده که منسوب به شهر شام می‌باشد. 

    تاریخچه استفاده از کاغذ در ایران

     تاریخچه کاغذ در ایران و جهان +عکس

    در گذشته کاغذ ایرانی بهترین کاغذ به شمار می‌رفت

    در مورد ایرانیان مسلمان برای ساختن کاغذ از پنبه و کتان و دیگر مواد گیاهی نیز بهره گرفتند و گونه‌هایی از کاغذهای نازک، کلفت، شفاف و بادوام ساختند. کاغذ ایرانی را تا نزدیک یک قرن از سمرقند و خراسان به جای‌جای سرزمین‌های اسلامی می‌بردند. سرانجام پس از نزدیک یک سده، به سال 794 میلادی، به فرمان فضل‌بن‌یحیی برمکی، وزیر هوشمند ایرانی، نخستین کارخانه‌ی کاغذسازی را در بغداد بر پا کردند.

    سپس، جعفربن‌یحیی‌برمکی فرمان داد که در دیوان‌ها به جای پوست از کاغذ بهره گیرند. به این ترتیب، بهره‌گیری از کاغذ به جای پاپیروس در جای‌جای سرزمین‌های اسلامی رونق گرفت و کارخانه‌های زیادی در شهرهای سوریه، فلسطین، مصر، تونس، مراکش و مغرب ساخته شد.

    با این که، کارخانه‌های کاغذسازی در جای‌جای سرزمین‌های اسلامی ساخته شد، کاغذ ایرانی همچنان بهترین کاغذ به شمار می‌رفت و بارها در کتاب‌های تاریخی از کاغذ سمرقندی و خراسانی سخن گفته شده است. برای نمونه، ابن‌ندیم از شش گونه کاغذ، که در روزگار او رواج داشته، سخن گفته است: "کاغذ خراسانی را از کتان می‌ساختند و به قولی ساختن آن از زمان بنی‌امیه معمول شد و به قولی در عهد بنی‌عباس. برخی می‌گویند که ساختن این نوع کاعذ قدیمی است و برخی آن را چیزی جدید می‌دانند. می‌گویند برخی از هنرمندانی که از چین به خراسان رفته بودند، آن را بر اساس کاغذ چینی ساختند و اما گونه‌های آن عبارت‌اند از سلیمانی، طلحی، نوحی، فرعونی، جعفری و طاهری." 

    نام‌هایی که ابن‌ندیم بر می‌شمارد، نام کاغذسازان ماهر یا فرمان‌روایانی است که به ساختن کارخانه‌های کاغذسازی فرمان دادند که بیش‌تر آن‌ها ایرانی هستند. کاغذ جعفری منسوب است به جعفر برمکی، کاغذ طاهری به طاهر دوم از فرمان‌روایان خراسان(دودمان طاهری)، کاغذ نوحی به‌ نوح سامانی، از فرمان‌روایان سامانی، کاغذ طلحی به طلحه‌بن طاهر( از طاهریان)، کاغذ سلیمانی به سلیمان راشد، فرمان‌روای خراسان در زمان هارون‌الرشید، کاغذ جعفری به جعفر برمکی و کاغذ فرعونی، که با بهترین پاپیروس مصری رقابت می‌کرده است و به نظر می‌رسد به همین دلیل به نام فرعونی شناخته شده است، اما سازنده‌ی آن مشخص نیست.

    کاغذ منصوری در تمام سرزمین ‌های اسلامی شناخته شده است و شیوه‌ی ساختن این نوع کاغذ را تقلید می‌کنند." با این همه، شواهدی نیز در دست است که در دیگر سرزمین‌های اسلامی نیز در شیوه‌ی ساختن کاغذ پیشرفت‌هایی رخ داده بود. چنان‌که ناصر خسرو، که در سال 438 هجری/1047 میلادی از شهر طرابلس دیدن کرده بود، درباره‌ی کاغذی که در آن‌جا ساخته می‌شده است می‌گوید که:" در نکویی و زیبایی مثل کاغذ سمرقند بلکه بهتر از آن است." 

    نوآوری‌های جالب در بهبود ساختن کاغذ توسط ایرانیان


    1. آهار زدن به کاغذ:
    ایرانیان که در کار ساختن کاغذ پوستی(پارشمن) تجربه‌های زیادی داشتند کوشیدند آن تجربه‌ها را در ساختن کاغذ جدید نیز به کار گیرند. از این رو، به کاغذ نشاسته‌ی گندم می‌زدند که سطح کاغذ را برای نوشتن با جوهر مناسب‌تر می‌کرد.


    2. بهره‌گیری از آب‌دنگ:
    این دستگاه کوبه‌ای پتک‌مانند بود که با چرخاب به جنبش در می‌آمد و از آن برای خرد کردن تکه‌های بزرگ چوب بهره می‌گرفتند. به گفته‌ی ابوریحان بیرونی، در سمرقند از پتک‌هایی استفاده می‌شد که با نیروی آب به کار می‌افتادند.

    3. بهره‌گیری از قالب خیزران: نوارهایی از چوپ خیزران را مانند حصیر به هم می‌بافتند و برگه‌های کاغذ خیس را برای آبکشی روی آن می‌گذاشتند و پس از این که آب آن گرفته شد در حالی که ورقه کاغذ هنوز مرطوب بود، آن را برمی‌داشتند. این کار به سازنده‌ی کاغذ امکان می‌داد به طور پیاپی ورقه‌های کاغذ را روی همان یک قالب آبکشی کند. پیش از آن، ورقه‌ی کاغذ را روی پارچه‌ی درشت‌بافی پهن می‌کردند، اما تا زمان خشک شدن ورقه‌ی کاغذ، نمی‌توانستند آن را از روی پارچه بردارند.

    4. بهبود کاغذ و بازیافت آن. افزودن موادی مانند بذرک، پنبه و کهنه پاره‌های کتان به ترکیب کاغذ و هم‌چنین بهره‌گیری از خرده پاره‌های کاغذ و پارچه‌های کهنه که در بهبود کاغذ سودمند بود و شیوه‌ای از بازیافت نیز بود.

    5. کاغذ رنگی. در برخی دست‌نوشته‌های نویسندگان مسلمان دستورهایی برای ساختن کاغذ به رنگ‌های قرمز، سبز، آبی، صورتی، زرد، پیازی و ارغوانی وجود دارد و حتی نوشته شده است که چگونه می‌توان کاری کرد که برگه‌های کاغذ کهنه و دیرین به نظر برسند.

    تاریخچه صنعت کاغذسازی در ایران

    آنچه از مدارک و مستندات تاریخی برمی آید، این است که صنعت کاغذسازی از قرن هفتم هجری به بعد در ایران وجود داشته و گسترش یافته است. در ایران فعالیت کاغذ سازی اولین بار با تأسیس کارخانه مقواسازی و با استفاده از کاغذهای باطله در سال 1313 شمسی در کرج شروع شد. 

    در سال ۱۳۲۶ هجری شمسی شرکتی با سرمایه گذاری چند تن از جمله «حسن علی حکمت»، «دکتر صلح دست» و «ژرژ عیسانیان» تأسیس شد که خوراک آن کاغذهای باطله ادارات و سازمان ها و منطقه آن ورامین بود، اما بعد از ملی شدن صنعت نفت این تلاش ناموفق ماند. در سال ۱۳۴۴ اولین کارخانه کاغذسازی در هفت تپه خوزستان ایجاد شد و در ۱۳۴۶ شرکت کاغذ پارس تأسیس شد.

    تاریخچه کاغذ در اروپا

    در سال 1798 میلادی، لوئیس رابرت فرانسوی دستگاه کاغذساز را اختراع کرد


    کاغذسازی از شمال آفریقا به سرزمین‌های مسلمان نشین اروپا، یعنی جزیره‌ی سیسیل(صقلیه) در ایتالیا و شهرهای شاطبه و قرطبه در اسپانیا(اندلس) راه یافت و در سال 1276 میلادی در ایتالیا و اسپانیا به فراوانی به کار می‌رفت. نخستین‌بار زایران مسیحی که از زیارت‌گاهی در اسپانیا بازمی‌گشتند، چند تکه کاغذ ساخت مسلمانان را با خود به مرکز اروپا بردند. پیش از آن، اروپایی‌ها از کاغذ پوستی و پاپیروس برای نوشتن بهره می‌گرفتند. 

    اما کاغذ مسلمانان بر آن دو ماده‌ی نوشتنی برتری داشت. از این رو، بازرگانی نورنبرگی در سال 1390 میلادی نخستین کارخانه‌ی کاغذسازی را در آلمان بر پا کرد و در این کار از کاغذسازان ایتالیایی بهره گرفت که خود آن‌ها از شاگردان مسلمانان بودند. نخستین کارخانه‌ی کاغذسازی انگلستان نیز در سال 1490 کار خود را آغاز کرد که البته چیزی نبود جز یک آسیاب آبی از کار افتاده که برای خرد کردن چوب به کار گرفته شد. 

    کاغذسازی آرام‌آرام در اروپا گسترش یافت، اما تا سده‌ی نوزدهم میلادی، مانند سرزمین‌های اسلامی، به صورت دستی انجام می‌شد. کاغذسازان قالبی بزرگ و پهن داشتند که شبکه‌ای توری مانند از سیم‌های نازک به هم بافته شده داشت. قالب را در ظرف بزرگی فرو می‌بردند که دارای خمیری آبکی از چوب خرد شده‌ی درخت بود. سپس قالب را از ظرف بیرون می‌آوردند، در حالی که سطح آن را لایه‌ی نازکی از خمیر چوب پوشانده بود. آن‌گاه قالب را چنان به راست و چپ و عقب و جلو تکان می‌دادند تا لایه‌ی یک‌دست و همواری از خمیر چوب به وجود آید و آب آن نیز بیرون رود.

    در سال 1798 میلادی، لوئیس رابرت فرانسوی دستگاه کاغذساز را اختراع کرد که بسیار ساده بود و قالب کاغذسازی آن چیزی مانند نوار نقاله بود که آن را با دست می‌چرخاندند و در نتیجه کاغذسازی را به طور پیوسته انجام می‌دادند.


    در سال 1804، هنری و سیلی فوردرینیر نمونه‌ی بهبود یافته‌ای از آن را در انگلستان ساختند. پس از این، دستگاه‌های دیگری ساخته شد که در کار آماده‌سازی خمیر کاغذ بسیار کارآمد بودند. سرانجام در سال‌های پایانی سده‌ی نوزدهم میلادی، دستگاهی ساخته شد که همه‌ی مرحله‌های آماده‌سازی خمیر تا ساختن برگه‌های کاغذ را انجام می‌دهد. نمونه‌های امروزی این دستگاه‌های خودکار نزدیک 100 متر داراز و 4 متر پهنا دارند و کاغذ را به صورت طاقه‌های استوانه‌ای بزرگی می‌سازند که ممکن است بیش از 20 تن وزن داشته باشند.

    امروزه کشورهای سویس و آلمان در ساخت کاغذ مقدم بر کشورهای دیگرند و انواع و اقسام کاغذهای سفید و رنگی را تولید می‌کنند.

    منابع:

    iketab.com

    vista.ir

    fa.wikipedia.org

    منبع مطلب : www.mashreghnews.ir

    مدیر محترم سایت www.mashreghnews.ir لطفا اعلامیه سیاه بالای سایت را مطالعه کنید.

    تاریخچه ساخت کاغذ در ایران

    تاریخچه کاغذ

    تاریخچه کاغذ

    تاریخچه کاغذ


    قبل از اختراع کاغذ ، انسان ها از سنگ، ورقه های خاک رس، پاپیروس و یا پوست برای نوشتن و ثبت منابع استفاده می نموده اند. در حدود 2400 سال قبل از میلاد، مصریان باستان نخستین نوع کاغذ را، با روی هم قرار دادن و فشردن لایه های نازک ساقه گیاه پاپیروس به یکدیگر تهیه کردند و روی آن می نوشتند.


    اما تاریخ نویسان اختراع هنر کاغذ سازی را به چینی ها نسبت می دهند. تاریخ دقیق این اختراع  مشخص نبوده ولی اغلب آن را به حدود 105 میلادی ثبت می کنند زیرا در این سال ساخت کاغذ به طور رسمی بوسیله تسایلون مخترع کاغذ به امپراطور چین گزارش شد. در آن زمان از پوست داخلی یک نوع درخت توت و ساقه ی نی استفاده می شد.                                                            

    روش ساخت آنها به این صورت بود که ساقه ی نی را به صورت دسته بندی شده داخل آب و گل می انداختند سپس به قطعات کوچک تقسیم کرده و می کوبیدند، پس از آن داخل وانی می ریختند و یک قالب توری از آن در می آوردند که روی این طوری لایه ای از الیاف جمع می شد، پس از آن، روی یک سطح داغ می انداختند و خشک می کردند و در حال خشک شدن اتو می کردند تا صاف شود سپس در داخل چسب می انداختند. امروزه نیز کاغذ را به این شکل تولید می کنند، با این تفاوت که قالب و ظرفیت تولید آن تغییر کرده است.     

                                                                                   

    چینی ها کاغذ سازی را ابداع کردند و در قرن ششم اولین کارخانه کاغذ سازی را در سمرقند احداث کردند.(در آن زمان شهر سمرقند شهر صنعتی آن منطقه بود.) در سال 704 میلادی سمرقند به دست مسلمانان تسخیرشد وبدین ترتیب مسلمانان هنر ساخت کاغذ را از چینی ها آموختند. اما کماکان چینی ها  تحت حراست مسلمانان درآنجا کاغذ می ساختند تا این که در سال 1975 میلادی تعدادی کارگر چینی را از سمرقند به بغداد بردند و یک کارخانه کاغذ در بغداد احداث کردند. کاری که مسلمانان در توسعه صنعت کاغذ کردند این است که به جای نی از پارچه کهنه برای تولید کاغذ استفاده کردند و به مدت 500 سال تحت حفاطت و حراست دولتی این کارخانه در حال فعالیت بود تا این که در قرن 12 هنر کاغذ سازی از فلسطین وسوریه به اروپا انتقال یافت. در قرن دوازدهم جنگ های صلیبی به وقوع پیوست و هنر کاغذ سازی توسط کارگران ابتدا به اسپانیا منتقل شد. اسپانیایی ها برای خرد کردن و کوبیدن از آسیاب ابی استفاده کردند و به جای توری حصیری از توری فلزی استفاده کردند. سپس از اسپانیا به فرانسه، ایتالیا، هلند و ... انتقال پیدا کرد. در ان زمان هلندی ها دستگاهی به نام کوبنده هلندر اختراع کردند. سپس ایتالیایی ها هنر(چاپ) علامت های پنهانی در داخل کاغذ را اختراع کردند. آلمانی- ها (کورنبرگ) دستگاه چاپ را اختراع کردند و دستگاه چاپ باعث پیشرفت صنعت کاغذ سازی در جهان شد. انگلیسی ها آخرین کشوری بودند که هنر کاغذ سازی را یاد گرفتند.   

                            

    در تمام این سالها کاغذ به صورت دستی ساخته می شد تا این که در سال 1998 یک شاگرد چاپ خانه به نام لوئیس رابرت موفق به ساخت ماشینی شد که می توانست کاغذ هایی به طول 15-12 متر بسازد اما به دلیل این که او امکانات مالی نداشت اختراع خودش را به کارخانه دار فرانسوی فروخت و این کارخانه دار فرانسوی به لندن رفت و در آنجا با دو برادر به نام های  فورد و رینر آشنا شد، آنها هم به این ماشین علاقه مند شدند و روی آن سرمایه گذاری کردند.                                                   

    در سال 1704 اولین ماشین کاغذ سازی ساخته شد و به یاد این دو برادر اسم این ماشین رافورد رینرگذاشتند.   

    منبع مطلب : www.kanoon.ir

    مدیر محترم سایت www.kanoon.ir لطفا اعلامیه سیاه بالای سایت را مطالعه کنید.

    جواب کاربران در نظرات پایین سایت

    مهدی : نمیدونم, کاش دوستان در نظرات جواب رو بفرستن.

    میخواهید جواب یا ادامه مطلب را ببینید ؟
    مهدی 2 سال قبل
    0

    نمیدونم, کاش دوستان در نظرات جواب رو بفرستن.

    برای پاسخ کلیک کنید