در حال پالایش مطالب میباشیم تا اطلاع ثانوی مطلب قرار نخواهد گرفت.
    توجه : تمامی مطالب این سایت از سایت های دیگر جمع آوری شده است. در صورت مشاهده مطالب مغایر قوانین جمهوری اسلامی ایران یا عدم رضایت مدیر سایت مطالب کپی شده توسط ایدی موجود در بخش تماس با ما بالای سایت یا ساماندهی به ما اطلاع داده تا مطلب و سایت شما کاملا از لیست و سایت حذف شود. به امید ظهور مهدی (ع).

    مهم ترین عاملی که موجب شده برخی گونه های گیاهی و جانوری در معرض خطر قرار بگیرند چیست ؟

    1 بازدید

    مهم ترین عاملی که موجب شده برخی گونه های گیاهی و جانوری در معرض خطر قرار بگیرند چیست ؟ را از سایت پشتوک دریافت کنید.

    درس 12 مطالعات اجتماعی حفاظت از زیستگاه های ایران

    به طور کلی، مهمترین عاملی که موجب شده است برخی گونه ها برای همیشه از بین بروند یا برخی از گونه ها در معرض خطر قرار بگیرند، فعالیت های نادرست انسان ها بوده است.

    شکار بیش حد و صید بی رویه نیز باعث کاهش بعضی گونه های جانوری شده است.

    یکی از چیز هایی که حیات زیستگاه ها را تهدید می کند، زباله است.

    هر چه جمعیت بیشتر می شود، فعالیت های کارخانه ای و حمل و نقل و تولید مواد سمی هم بیشتر می شود. گاز های سمی که از اتوموبیل ها یا کارخانه ها به هوا و آب وارد می شوند یا سم هایی که در آفت کش های کشاورزی وجود دارد، اثرات بدی بر زندگی گیاهان و جانوران دارند.

    برخی از مهمترین دلایل حفاظت از زیستگاه ها عبارتند از:

    1-سپاسگزاری از نعمت های خداوند

    2-لذت بردن از زیبایی ها و تفکر در آفرینش

    3-حق حیات

    4-وابستگی موجودات زنده به یکدیگر

    5-فواید گیاهان و جانوران

    سازمان حفاظت از محیط زیست

    مهمترین وظیفه ی سازمان حفاظت از محیط زیست، مراقبت از زیستگاه های طبیعی کشور و جلوگیری از تخریب و آلودگی آن ها است.

    محیط بان ها مسئول اجرای قوانین و مقررات در یک منطقه هستند.

    محیط بان ها از منطقه ی تحت نظارت خود، بازدید می کنند و کلیه ی رویداد ها یا فعالیت هایی را که موجب تخریب محیط زیست می شوند شناسایی می کنند.

    حفاظت از محیط زیست مخصوص سازمان حفاظت از محیط زیست نیست، بلکه وظیفه ی همه ی ما است.

    سازمان حفاظت از محیط زیست، برخی از مناطق کشور را که در آن جا حفظ و تکثیر نسل جانوران یا گیاهان اهمیت خاصی خاصی دارد، به عنوان منطقه ی حفاظت شده اعلام می کند. این منطقه ممکن است جنگل یا مرتع یا دشت یا کوهستان باشد. برای مثال، منطقه ی جنگل های حرا در آب های خلیج فارس و دشت ارژن در فارس و اشترانکوه در لرستان از مناطق حفاظت شده ی کشور ما هستند.

    در منطقه ی حفاظت شده، مقررات خاصی برای حفظ گیاهان و جانوران تعیین می شود. برای مثال، شکار و صید یا قطع درختان و از بین بردن گیاهان در این منطقه ممنوع است.

    اصل 50 قانون اساسی

    در جمهوری اسلامی ایران، حفاظت محیط زیست که نسل امروز و نسل های بعد باید در آن حیات رو به رشدی داشته باشند، وظیفه ی عمومی تلقی می گردد... .

    منبع مطلب : mobin0.blogfa.com

    مدیر محترم سایت mobin0.blogfa.com لطفا اعلامیه بالای سایت را مطالعه کنید.

    انقراض

    انقراض

    انقراض، فرومیرش یا نابودیِ گونه‌ای وضعیتی در زیست‌شناسی و بوم‌شناسی است که به پایانِ کارِ یک گونه گفته می‌شود. انقراض هنگامی پدید می‌آید که واپسین عضوِ یک گونه می‌میرد و آن گونه دیگر نمی‌تواند با زایش و تولید مثلِ طبیعی به زندگی خود ادامه دهد. این رخداد با گذر زمان مشخص می‌شود، زیرا اطمینان دقیق از نابود شدن یک گونه به پیدا نشدن آن گونه در آینده بستگی دارد.

    طی فرگشت گونه‌های زیستی به دلایل گوناگون، از جمله تلاش برای هم‌زیستی با محیط یا رقابت با دشمنان طبیعی، تکامل پیدا می‌کنند و گونه‌های پیشین نابود می‌شوند که گفته می‌شود منقرض شده‌اند. به‌صورت طبیعی، یک گونه با گذشت ۱۰ میلیون سال از پیدایش آن، منقرض شده و به گونهٔ دیگری تبدیل می‌شود.[۲] تخمین زده می‌شود که ۹۹٫۹ درصد از جانداران در طول تاریخ منقرض شده‌اند. عده‌ای از پژوهشگران بر این باورند که نیمی از گونه‌های کنونیِ جهان تا سال ۲۱۰۰ نابود می‌شوند.[۳][۴] اتحادیه بین‌المللی حفاظت از محیط زیست در گزارش سال ۲۰۱۱ خود اعلام کرد که ۲۵٪ از پستانداران زمین در شرف نابودی و انقراض هستند.[۵]

    در سال ۲۰۰۳ نیز فهرست قرمز اتحادیه بین‌المللی حفاظت از محیط زیست حاکی بود که بیش از ۱۲ هزار گونه (از میان ۴۰هزار گونهٔ ارزیابی‌شده) به‌نوعی با خطر انقراض مواجه هستند که ازجمله یک‌هشتم پرندگان، ۱۳ درصد گیاهان گلدار جهان و یک‌چهارم کلیهٔ پستانداران را شامل می‌شود.[۶]

    تعریف[ویرایش]

    یک گونه هنگامی منقرض‌شده نامیده می‌شود که واپسین عضو بچه‌زای آن بمیرد. گونه‌ای به صورت عملی منقرض می‌شود که در آن تعداد موارد بارآوری آنچنان کم شود که امکان بقای آن گونه از میان می‌رود. این مسئله به تعداد جنس‌های گونه از هر دو نوع نر و ماده و نیز گستردگی و پخش جغرافیایی آن‌ها در زمین ربط دارد. در بوم‌شناسی، انقراض به نابودی یک جاندار در ناحیه‌ای معین گفته می‌شود، حتی اگر آن جاندار به زندگی در دیگر مناطق ادامه دهد. به جانورانی که در خطر نابودی گونه‌ای هستند گونه در معرض خطر گویند. نابودی ناگهانی یک گونه می‌تواند اثرهای بدی بر دیگر گونه‌های وابسته داشته باشد و نابودی آن‌ها را نیز در پی داشته باشد. به این روند زنجیرهٔ انقراض می‌گویند.

    وضعیت شبه انقراض به حالتی گفته می‌شود که در آن به‌دلیل دیده نشدن یک گونه برای مدت‌های طولانی، انتظار منقرض شدن آن گونه می‌رود، ولی پس از سال‌ها یکی از اعضای آن گونه دیده می‌شود.

    دلیل‌ها[ویرایش]

    دلیل‌های گوناگونی برای انقراض جانداران وجود دارد و این خود برآمده از انواع بی‌شمار جانداران است. ساده‌ترین دلیل انقراض یک گونه، از دست دادن توانایی زایش آن یا ناتوانی در رفتن به شرایط بهتر آب و هوایی است. هنگامی نیز که یک جانور در طول زمان توانایی خود برای رقابت با دیگر جانداران برای به‌دست آوردن غذا را از دست می‌دهد، منجر به انقراض خود می‌شود.

    نابودی زیست‌بوم[ویرایش]

    یکی از دلیل‌های انقراض جانوران نابودی تدریجی یا ناگهانیِ زیست‌بوم‌های آن‌هاست. چنین چیزی یا می‌تواند به‌دلیل آلوده شدن محیط زندگی جاندار باشد یا به‌دلیل کوچک شدن منطقهٔ شکار جاندار به‌دلیل وارد شدن یک گونهٔ شکارچی قوی‌تر در آن منطقه. در این صورت، جاندار نمی‌تواند به بقا ادامه دهد و منقرض می‌شود. آلودگی مکان زیست می‌تواند به نابودی کامل یک گونه در یک ناحیه منجر شود که این فرایند می‌تواند به‌سرعت یا با گذر زمان انجام شود. نابودی جنگل‌های استوایی که منجر به از میان رفتن زیست‌بوم‌های بسیار گشته، یکی از نمونه‌های انقراض به‌دلیل نابودی زیست‌بوم‌هاست.

    شکار، رقابت و بیماری[ویرایش]

    هنگامی که میزان مرگ و میر یک گونه از میزان زایش آن جلو می‌زند، احتمال انقراض در درازمدت مطرح می‌شود. به‌دلیل شکار بی‌رویهٔ جانوران به‌دست انسان‌ها در قرن‌های گذشته، نسل بسیاری از گونه‌ها به خطر افتاده و تعداد بسیاری نیز منقرض شده‌اند. از جملهٔ شناخته‌شده‌ترین نمونه‌های انقراض یک گونه به‌وسیلهٔ شکار بی‌رویه، نابود شدن نسل ببر مازندران در ایران است که شکار موردعلاقهٔ شاهان قاجار بوده‌است.

    انسان‌ها با معرفی یک گونه به یک منطقه نیز می‌توانند در نابودی دیگر گونه‌های طبیعی آن منطقه دست داشته باشند. هنگامی که دریانوردان با خود دام به مناطق ناشناخته می‌بردند و اقدام به پرورش آن‌ها در آن مناطق می‌کردند یا ناخواسته گونه‌های موش از سراسر جهان با کشتی به دیگر مناطق برده می‌شدند، تعادل زیست‌محیطی آن مناطق به هم می‌خورَد. این گونه‌های تازه‌وارد با خود بیماری‌های ناشناخته برای گونه‌های بومی به همراه داشتند که باعث بیماری و مرگ آن‌ها می‌شد. از سویی رقابت گونه‌های نوین با گونه‌های قبلی، اغلب به انقراض گونه‌های پیشین منجر می‌شد. چنین روندی به‌ویژه در استرالیا و نیوزیلند دیده شد.[۹]

    گرم شدن زمین[ویرایش]

    گرم شدن زمین نیز می‌تواند به انقراض گونه‌های طبیعی منجر شود. دانشمندان در حال بررسی چگونگی تأثیر این پدیده بر روند انقراض هستند.[۱۰] از جمله جاندارانی که از گرم شدن زمین رنج می‌برند، جاندارانی هستند که در مناطق با آب و هوای سرد زندگی می‌کنند و نسبت به افزایش دما بسیار حساسند.

    گمان می‌رود عکس این روند که سرمایش جهانی است، میلیون‌ها سال پیش باعث نابودی کامل دایناسورها در زمین شده باشد.

    با افزایش گازهای گلخانه‌ای و گرم شدن زمین، بسیاری از دوزیستان، همچون قورباغه‌ها، نابود شده‌اند و زندگی جانداران قطب شمال و جنوبگان به خطر افتاده‌است. هنگامی که یخ‌های قطبی آب می‌شوند و زیست‌بوم جانوران جنوبگان را کوچک‌تر و کوچک‌تر می‌کنند، این جانوران با کمبود غذا و مکان تولید مثل مواجه می‌شوند و در خطر نابودی قرار می‌گیرند.

    سرعت انقراض[ویرایش]

    انجمن جانورشناسی لندن در تازه‌ترین «نمایهٔ موجودات زندهٔ کُره» در سال ۲۰۱۴ می‌گوید که روند نابودی گونه‌ها حتی بدتر از آن است که تاکنون تصور می‌شد. این گزارش حاکی‌ست که بررسی‌ها با شیوه‌های تازه نشان می‌دهد که جمعیت گونه‌ها ظرف ۴۰ سال اخیر نصف شده؛ درحالی‌که ارزیابی‌ها تا سال ۲۰۱۲ با شیوه‌های قبلی، شدت این روند را کمتر نشان می‌داد. این گزارش می‌گوید که جمعیت پستانداران، پرندگان، خزندگان، دوزیستان و ماهی‌ها به‌طور متوسط ۵۲ درصد و جمعیت گونه‌های آب شیرین ۷۶ درصد کاهش یافته‌است.[۱۱]

    مقابله با انقراض[ویرایش]

    به‌دلیل در خطر انقراض بودن بسیاری از گونه‌های طبیعی، دانشمندان در تلاش هستند تا روش‌هایی برای جلوگیری از این اتفاق پیدا کنند. نگهداری از جانورانِ در خطر در باغ وحش‌ها و تلاش برای تولید مثل آن‌ها درون این محیط‌های حفاظت‌شده از این روش‌هاست. در دستاوردی بنیادین در سال ۲۰۱۱ میلادی، دانشمندان توانستند با استخراج سلول‌های بنیادیِ جانوران در خطر انقراض، راهی نو برای کمک به جلوگیری از نابودی آن‌ها پیدا کنند.[۱۲]

    جستارهای وابسته[ویرایش]

    منابع[ویرایش]

    کتاب‌ها[ویرایش]


    منبع مطلب : fa.wikipedia.org

    مدیر محترم سایت fa.wikipedia.org لطفا اعلامیه بالای سایت را مطالعه کنید.

    گونه در معرض خطر

    جواب کاربران در نظرات پایین سایت

    مهدی : نمیدونم, کاش دوستان در نظرات جواب رو بفرستن.

    میخواهید جواب یا ادامه مطلب را ببینید ؟
    برای ارسال نظر کلیک کنید