این سایت سعی دارد سایت های برتر سراسر ایران را معرفی کند ما با نمایش دادن پیش نمایشی از سایت، کاربران را به دیدن کامل مطالب سایت های معرفی شده دعوت میکنیم فلذا هیچ لینک، عکس، و متنی از سایت های معرفی شده کپی نمیشود.

    مولانا جلال الدین محمد بلخی از شاعران بزرگ قرن جای خالی است و معروف ترین اثر او جای خالی است

    دسته بندی :
    1. پشتوک
    2. مطالب سایت

    مهدی

    بچه ها کسی جواب رو میدونه ؟

    مولانا جلال الدین محمد بلخی از شاعران بزرگ قرن جای خالی است و معروف ترین اثر او جای خالی است را از این سایت دریافت کنید.

    مولانا جلال الدّین محمّد بلخی شاعر بزرگ قرن هفتم هجری( آشنایی با ...

    اندک اندک جمع مستان می رسنـــد اندک اندک می پرستان می رسنـــد دلنوازان ناز نازان در ره اند گلعذاران از گلستان می رسنـــد shekoofehayeno @ Gmail.com

    مولانا جلال الدّین محمّد بلخی شاعر بزرگ قرن هفتم هجری( آشنایی با ... - 32 )

    بسم الله الرّحمن الرّحیمجلال الدين محمد بن بهاءالدين محمد بن حسيني خطيبي بکري بلخي معروف به مولوي يا ملاي روم يکي از بزرگترين عارفان ايراني و از بزرگترين شاعران درجه اول ايران به شمار مي رود. خانواده وي از خاندان هاي محترم بلخ بود و گويا نسب او به ابوبکر خليفه ميرسد و پدرش از سوي مادر، دخترزاده سلطان علاءالدين محمد خوارزمشاه بود و به همين جهت به بهاءالدين ولد معروف شد.

    وي در سال 604 هجري در بلخ ولادت يافت. چون پدرش از بزرگان مشايخ عصر بود و          سلطان محمد خوارزمشاه با اين سلسله لطفي نداشت، به همين علت بهاءالدين در سال 609 هجري با خانواده خود، خراسان را ترک کرد. از راه بغداد به مکه رفت و از آنجا در الجزيره ساکن شد و پس از نه سال اقامت در ملاطيه (ملطيه) ، سلطان علاءالدين کيقباد سلجوقي که عارف مشرب بود ، او را به پايتخت خود شهر قونيه دعوت کرد و اين خاندان در آنجا مقيم شد. هنگام هجرت از خراسان جلال الدين پنج ساله بود و پدرش در سال 628 هجري در قونيه رحلت کرد.

    پس از مرگ پدر مدتي در خدمت سيد برهان الدين ترمذي که از شاگردان پدرش بود و در سال 629 هجري به آن شهر آمده بود شاگردي کرد. سپس تا سال 645 هجري که شمس الدين تبريزي رحلت کرد جزو مريدان و شاگردان او بود. آنگاه خود جزو پيشوايان طريقت شد و طريقه اي فراهم ساخت که پس از وي انتشار يافت و به اسم طريقه مولويه معروف شد. خانقاهي در شهر قونيه بر پا کرد و در آنجا به ارشاد مردم پرداخت. آن خانقاه کم کم بدستگاه عظيمي بدل شد و معظم ترين اساس تصوف بشمار رفت و از آن پس تا اين زمان آن خانقاه و آن سلسله در قونيه باقي است و در تمام ممالک شرق پيروان بسيار دارد.  جلال الدين محمد مولوي همواره با مريدان خود ميزيست تا اينکه در پنجم جمادي الاخر سال 672 هجري رحلت کرد.

    وي يکي از بزرگترين شاعران ايران و يکي از مردان عالي مقام جهان است. در ميان شاعران ايران شهرتش به پاي شهرت فردوسي، سعدي، عمر خيام و حافظ ميرسد و از اقران ايشان بشمار ميرود. آثار وي به بسياري از زبانهاي مختلف ترجمه شده است. اين عارف بزرگ در وسعت نظر و بلندي انديشه و بيان ساده و دقت در خضال انساني يکي از برگزيدگان نامي دنياي بشريت بشمار ميرود. يکي از بلندترين مقامات را در ارشاد فرزند آدمي دارد و در حقيقت او را بايد در شمار اوليا دانست. سرودن شعر تا حدي تفنن و تفريح و يک نوع لفافه اي براي اداي مقاصد عالي او بوده و اين کار را وسيله تفهيم قرار داده است.

    اشعار مولانا به دو قسمت منقسم مي شود، نخست منظومه معروف اوست که از معروف ترين کتابهاي زبان فارسي است و آنرا "مثنوي معنوي" نام نهاده است.  اين کتاب که صحيح ترين و معتبرترين نسخه هاي آن شامل 25632 بيت است، به شش دفتر منقسم شده و آن را بعضي به اسم صيقل الارواح نيز ناميده اند. دفاتر شش گانه آن همه بيک سياق و مجموعه اي از افکار عرفاني و اخلاقي و سير و سلوک است که در ضمن، آيات و احکام و امثال و حکايت هاي بسيار در آن آورده است و آن را به خواهش يکي از شاگردان خود به نام حسن بن محمد بن اخي ترک معروف به حسام الدين چلبي که در سال 683 هجري رحلت کرده است به نظم درآودره.

    جلال الدين مولوي هنگامي که شوري و وجدي داشته، چون بسيار مجذوب سنايي و عطار بوده است، به همان وزن و سياق منظومه هاي ايشان اشعاري با کمال زبردستي بديهه ميسروده است و حسام الدين آنها را مي نوشته.  نظم دفتر اول در سال 662 هجري تمام شده و در اين موقع بواسطه فوت زوجه حسام الدين ناتمام مانده و سپس در سال 664 هجري دنباله آنرا گرفته و پس از آن بقيه را سروده است.

    قسمت دوم اشعار او، مجموعه بسيار قطوري است شامل نزديک صدهزار بيت غزليات و رباعيات بسيار که در موارد مختلف عمر خود سروده و در پايان اغلب آن غزليات نام شمس الدين تبريزي را برده و بهمين جهت به کليات شمس تبريزي و يا کليات شمس معروف است.  گاهي در غزليات خاموش و خموش تخلص کرده است و در ميان آن همه اشعار که با کمال سهولت ميسروده است، غزليات بسيار رقيق و شيوا هست که از بهترين اشعار زبان فارسي بشمار تواند آمد.

    جلال الدين بلخي پسري داشته است به اسم بهاءالدين احمد معروف به سلطان ولد که جانشين پدر شده و سلسله ارشاد وي را ادامه داده است. وي از عارفان معروف قرن هشتم بشمار ميرود و مطالبي را که در مشافهات از پدر خود شنيده است در کتابي گرد آورده و "فيه مافيه" نام نهاده است.  نيز منظومه اي به همان وزن و سياق مثنوي بدست هست که به اسم دفتر هفتم مثنوي معروف شده و به او نسبت ميدهند اما از او نيست.  ديگر از آثار مولانا مجموعه مکاتيب او و مجالس سبعه شامل مواعظ اوست.

    هرمان اته، خاور شناس مشهور آلماني درباره جلال الدين محمد بلخي (مولوي) چنين نوشته است:

    « به سال ششصد و نه هجري بود که فريدالدين عطار اولين و آخرين بار حريف آينده خود که ميرفت در شهرت شاعري بزرگترين همدوش او گردد، يعني جلال الدين را که آن وقت پسري پنجساله بود در نيشابور زيارت کرد.  گذشته از اينکه (اسرارنامه) را براي هدايت او به مقامات عرفاني به وي هديه نمود با يک روح نبوت عظمت جهانگير آينده او را پيشگويي کرد.

    جلال الدين محمد بلخي که بعدها به عنوان جلال الدين رومي اشتهار يافت و بزرگترين شاعر عرفاني مشرق زمين و در عين حال بزرگترين سخن پرداز وحدت وجودي تمام اعصار گشت، پسر محمد بن حسين الخطيبي البکري ملقب به بهاءالدين ولد در ششم ربيع الاول سال ششصد و چهار هجري در بلخ به دنيا آمد.  پدرش با خاندان حکومت وقت يعني خوارزمشاهيان خويشاوندي داشت و در دانش و واعظي شهرتي بسزا پيدا کرده بود.

    ولي به حکم معروفين و جلب توجه عامه که وي در نتيجه دعوت مردم بسوي عالمي بالاتر و جهان بيني و مردم شناسي برتري کسب نمود. محسود سلطان علاءالدين خوارزمشاه گرديد و مجبور شد بهمراهي پسرش که از کودکي استعداد و هوش و ذکاوت نشان ميداد قرار خود را در فرار جويد و هر دو از طريق نيشابور که در آنجا به زيارت عطار نايل آمدند و از راه بغداد اول به زيارت مکه مشرف شدند و از آنجا به شهر ملطيه رفتـند.  در آنجا مدت چهار سال اقامت گزيدند؛ بعد به لارنده انتقال يافتند و مدت هفت سال در آن شهر ماندند.  در آنجا بود که جلال الدين تحت ارشاد پدرش در دين و دانش مقاماتي را پيمود و براي جانشيني پدر در پند و ارشاد کسب استحقاق نمود.  در اين موقع پدر و فرزند بموجب دعوتي که از طرف سلطان علاءالدين کيقباد از سلجوقيان روم از آنان بعمل آمد به شهر قونيه که مقر حکومت سلطان بود عزيمت نمود و در آنجا بهاءالدين در تاريخ هيجدهم ربيع الثاني سال ششصد و بيست و هشت هجري وفات يافت.

    منبع : hasanzadeh-mansour.blogfa.com

    مولوی

    مولوی

    از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

    برای دیگر کاربردها مولوی (ابهام‌زدایی) را ببینید.

    «مولانا» به اینجا تغییرمسیر دارد. برای دیگر کاربردها مولانا (ابهام‌زدایی) را ببینید.

    جلال‌الدین محمد بلخی

    مولانا اثر حسین بهزاد

    زادهٔ ۱۵ مهر ۵۸۶ هجری خورشیدی

    بلخ یا وخش

    درگذشت ۴ دی ۶۵۲ هجری خورشیدی

    قونیه

    آرامگاه قونیه، ترکیه ۳۷°۵۲′۱۴٫۴۷″ شمالی ۳۲°۳۰′۱۷٫۸۲″ شرقی

    محل زندگی ایران،[۱]افغانستان، تاجیکستان، و ترکیه کنونی

    پیشه شاعر و صوفی[۱] آثار مثنوی معنوی دیوان شمس فیه ما فیه مکتوبات مجالس سبعه

    سبک مثنوی- رباعی- غزل- نثر

    عنوان مولانا مولوی خَمُش

    دوره خوارزمشاهیان (بلخ: ۱۲۰۷–۱۲۱۲، ۱۲۱۳–۱۲۱۷؛ سمرقند: ۱۲۱۲–۱۲۱۳)

    سلجوقیان روم (ملطیه: ۱۲۱۷–۱۲۱۹؛ آق‌شهر: ۱۲۱۹–۱۲۲۲؛ قرامان: ۱۲۲۲–۱۲۲۸؛ قونیه: ۱۲۲۸–۱۲۷۳)

    دین اسلام سنی[۲]

    مذهب حنفی، ماتریدی[۳]

    مکتب تصوف

    همسر(ها) گوهر خاتون دختر خواجه لالای سمرقندی

    کِرّا خاتون

    فرزندان سلطان ولد، دو پسر و یک دختر دیگر

    والدین بهاءالدین ولد (پدر)

    از سلسله مقالات دربارهٔ

    سرگذشت • شب عروس آثار • • • • • دیـگر

    بدایع • مضامین • مذهب • سیاست • مآثر (تاریخچهٔ پذیرهٔ آثار • فهرست آثار دربارهٔ مولوی • فهرست یادمان‌ها)

    بهاءالدین ولد • سلطان ولد

    طریقت مولویه سخن‌ها مولوی نبو

    جلال‌الدین محمد بلخی (۶ ربیع‌الاول ۶۰۴ – ۵ جمادی‌الثانی ۶۷۲ هجری قمری) معروف به مولانا، مولوی و رومی، شاعر پارسی‌گوی ایرانی[۴][۵][۶][۷][۸][۹][۱۰][۱۱][۱۲][۱۳] است.[۵][۶][۷][۱۴][۱۵][۱۶] نام کامل وی «محمد بن محمد بن حسین حسینی خطیبی بکری بلخی» بوده و در دوران حیات به القاب «جلال‌الدین»، «خداوندگار» و «مولانا خداوندگار» نامیده می‌شده‌است. در قرن‌های بعد (ظاهراً از قرن ۹) القاب «مولوی»، «مولانا»، «مولوی رومی» و «ملای رومی» برای وی به کار رفته‌است و از برخی از اشعارش تخلص او را «خاموش» و «خَموش» و «خامُش» دانسته‌اند. زبان مادری وی پارسی بوده‌است.[۱۷]

    نفوذ مولوی فراتر از مرزهای ملی و تقسیمات قومی است.[۱۸] ایرانیان، افغان‌ها، تاجیک‌ها، ترک‌ها، یونانیان، دیگر مسلمانان آسیای میانه و مسلمانان جنوب شرق آسیا در مدت هفت قرن گذشته به شدت از میراث معنوی رومی تأثیر گرفته‌اند.[۱۸] اشعار او به‌طور گسترده‌ای به بسیاری از زبان‌های جهان ترجمه شده‌است. ترجمه سروده‌های مولوی که با نام رومی در غرب شناسایی شده به عنوان «محبوب‌ترین» و «پرفروش‌ترین» شاعر در ایالات متحده آمریکا شناخته می‌شود.[۱۹]

    بیشتر آثار مولوی به زبان فارسی سروده شده‌است، اما در اشعارش به‌ندرت از ترکی، عربی و کاپادوسیه‌ای یونانی نیز استفاده کرده‌است.[۲۰][۲۱][۲۲] مثنوی معنوی او که در قونیه تصنیف شده‌است یکی از عالی‌ترین اشعار زبان فارسی به‌شمار می‌رود.[۲۳][۲۴] آثار او به‌طور گسترده در سراسر ایرانِ بزرگ خوانده می‌شود[۲۵][۲۶] و ترجمه آثار او در ترکیه، آذربایجان، ایالات متحده، و جنوب آسیا بسیار پرطرفدار و محبوب هستند.[۲۷]

    فهرست

    ۱ زندگی‌نامه ۱.۱ آغاز زندگی ۱.۲ مؤمنه خاتون ۱.۳ شمس تبریزی

    ۱.۴ دیدار شمس تبریزی و مولانا

    ۱.۵ غیبت موقت شمس تبریزی

    ۱.۶ غیبت دائم شمس تبریزی

    ۱.۷ شیدایی مولانا

    ۱.۸ مولانا رومی و صلاح‌الدین زرکوب

    ۱.۹ مولانا و حسام‌الدین چلبی

    ۱.۱۰ درگذشت مولانا ۲ آثار ۲.۱ آثار منظوم ۲.۱.۱ مثنوی معنوی

    ۲.۱.۲ دیوان شمس تبریزی

    ۲.۱.۳ رباعیات ۲.۲ آثار منثور ۲.۲.۱ فیه ما فیه ۲.۲.۲ مجالس سبعه ۲.۲.۳ مکتوبات

    ۳ مولوی و عارفان پیشین

    ۴ نظریات معرفت شناختی مولوی

    ۵ مولویه ۶ سال جهانی مولانا

    ۶.۱ روی‌دادهای سال مولانا

    ۷ مولوی، پیوند دهندهٔ ملت‌ها

    ۸ مولانا و جهان غرب ۹ ساخت فیلم ۹.۱ ایران

    ۹.۱.۱ مخالفت مراجع تقلید شیعه

    ۹.۲ هالیوود ۱۰ جستارهای وابسته ۱۱ پانویس ۱۲ منابع ۱۳ پیوند به بیرون

    زندگی‌نامه

    آغاز زندگی

    موزهٔ مولانا در قونیه

    جلال‌الدین محمد بلخی در ۶ ربیع‌الاول (برابر با ۱۵ مهرماه) سال ۶۰۴ هجری قمری در بلخ[۲۸] یا وخش[۲۹] زاده شد.[۲۸] پدر او معروف به بهاءالدین ولد و ، از بزرگان صوفیه و مردی عارف بود و نسبت خرقهٔ او به احمد غزالی می‌پیوست. وی در عرفان و سلوک سابقه‌ای دیرین داشت و چون اهل بحث و جدال نبود و دانش و معرفت حقیقی را در سلوک باطنی می‌دانست نه در مباحثات و مناقشات کلامی و لفظی؛ پرچم‌داران کلام و جدال با او مخالفت کردند. از جمله فخرالدین رازی که استاد سلطان محمد خوارزمشاه بود و بیش از دیگران شاه را علیه او برانگیخت. سلطان‌العلما احتمالاً در سال ۶۱۰ قمری، هم‌زمان با هجوم چنگیزخان از بلخ کوچ کرد و سوگند یاد کرد که تا محمد خوارزمشاه بر تخت نشسته، به شهر خویش بازنگردد. روایت شده‌است که در مسیر سفر با فریدالدین عطار نیشابوری نیز ملاقات داشت و عطار، مولانا را ستود و کتاب اسرارنامه خود را به او هدیه داد. فرانکلین لوئیس این حکایت را رد می‌کند و غیرواقعی می‌داند.[۳۰] وی به قصد حج، به بغداد و سپس مکه و پس از انجام مناسک حج به شام رفت. سپس با دعوت علاءالدین کیقباد سلجوقی به قونیه رهسپار شد و تا اواخر عمر همان‌جا ماندگار شد. مولانا در نوزده سالگی با گوهر خاتون ازدواج کرد. سلطان‌العلما در حدود سال ۶۲۸ قمری جان سپرد و در همان قونیه به خاک سپرده شد. در آن هنگام مولانا جلال‌الدین ۲۴ سال داشت که مریدان از او خواستند که جای پدرش را پر کند.[۳۱]

    همه کردند رو به فرزندش که تویی در جمال مانندش

    منبع : fa.wikipedia.org

    مولوی کیست؟

    پرسش و پاسخ مقطع دوره اول متوسطه پایه هشتم رشته درس فارسی

    مولوی کیست؟

    Aryana Soccer   7 فروردین 22:02

    31 پرسش 181 پاسخ 1352 امتیاز

    فارسی هشتم دوره اول متوسطه

    درباره مولوی هر چی میدونید بگید لطفا...ممنون

    7 گزارش 7 فروردین 23:21

    29 پرسش 192 پاسخ 1405 امتیاز

    جلال‌الدین محمد بلخی معروف به مولانا،شاعر قرن ٧ و آرامگاهش در قونیه ترکیه س

    آثار: مثنوی معنوی دیوان شمس فیه ما فیه مکتوبات مجالس سبعه موفق باشی 7

    گزارش پاسخ انتخاب شده

    هستی دلی   12 دی 11:21

    0 پرسش 1 پاسخ 31 امتیاز

    ‌‌سلام دوستان در چه قرنی فوت شدند؟؟)

    6 گزارش

    Sana Heydari   7 فروردین 23:57

    13 پرسش 131 پاسخ 326 امتیاز

    مولانا جلال‌الدین محمد بلخی مشهور به مولوی شاعر بزرگ قرن هفتم هجری قمری است. وی در سال ۶۰۴ هجری قمری در بلخ زاده شد. پدر وی بهاءالدین که از علما و صوفیان بزرگ زمان خود بود به سبب رنجشی که بین او و سلطان محمد خوارزمشاه پدید آمده بود از بلخ بیرون آمد و بعد از مدتی سیر و سیاحت به قونیه رفت. مولانا بعد از فوت پدر تحت تعلیمات برهان‌الدین محقق ترمذی قرار گرفت. ملاقات وی با شمس تبریزی در سال ۶۴۲ هجری قمری انقلابی در وی پدید آورد که موجب ترک مسند تدریس و فتوای وی شد و به مراقبت نفس و تذهیب باطن پرداخت. وی در سال ۶۷۲ هجری قمری در قونیه وفات یافت. از آثار او می‌توان به مثنوی، دیوان غزلیات یا کلیات شمس، رباعیات، مکتوبات، فیه مافیه و مجالس سبعه اشاره کرد.

    موفق باشی.. 5 گزارش

    یسنا جلالی   24 دی 11:30

    0 پرسش 1 پاسخ 21 امتیاز

    زادگاهش کجاست بگید لطفاً بگید

    4 گزارش

    sara karimpour   4 اسفند 19:43

    0 پرسش 2 پاسخ 12 امتیاز

    زادگاهش بلخ هست. .موفق باشین. 2 گزارش

    مهراب رحمانی   22 دی 18:13

    2 پرسش 5 پاسخ 30 امتیاز

    آیا یکی از آثار مولانا هم نثر است و هم شعر؟؟؟

    2 گزارش

    Sina Barazandeh   4 دی 15:40

    0 پرسش 1 پاسخ 11 امتیاز

    جلال الدین محمد بلخی معروف به مولوی یا مولانا در قرن 7 هجری قمری در شهر بلخ به دنیا آمد و در قونیه ترکیه وفات پیدا کرد اثار ایشان عبارت اند از

    مثنوی و معنوی دیوان شمس مکتوبات فیه ما فیه 2 گزارش

    من مهربونم   20 اردیبهشت 10:55

    0 پرسش 6 پاسخ 21 امتیاز

    جلال‌الدین محمد بلخی معروف به مولانا، مولوی و رومی از مشهورترین شاعران ایرانی است نام کامل وی «محمد بن محمد بن حسین حسینی خطیبی بکری بلخی» بوده و در دوران حیات به القاب «جلال‌الدین»، «خداوندگار» و «مولانا خداوندگار» نامیده می‌شده‌است. در قرن‌های بعد (ظاهراً از قرن ۹) القاب «مولوی»، «مولانا»، «مولوی رومی» و «ملای رومی» برای وی به کار رفته‌است و از برخی از اشعارش تخلص او را «خاموش» و «خَموش» و «خامُش» دانسته‌اند. زبان مادری وی پارسی بوده‌است نفوذ مولوی فراتر از مرزهای ملی و تقسیمات قومی است ایرانیان، افغان‌ها، تاجیک‌ها، ترک‌ها، یونانیان، دیگر مسلمانان آسیای مرکزی و مسلمانان آسیای جنوب شرقی در طی هفت قرن گذشته به شدت از میراث معنوی رومی تأثیر گرفته‌اند. اشعار او به‌طور گسترده‌ای به بسیاری از زبان‌های جهان ترجمه شده‌است. ترجمه سروده‌های مولوی که با نام رومی در غرب شناسایی شده به عنوان «محبوب‌ترین» و «پرفروش‌ترین» شاعر در ایالات متحده آمریکا شناخته می‌شود بیشتر آثار مولوی به زبان فارسی سروده شده‌است، اما در اشعارش به‌ندرت از ترکی، عربی و کاپادوسیه‌ای یونانی نیز استفاده کرده‌است. مثنوی معنوی او که در قونیه تصنیف شده‌است یکی از عالی‌ترین اشعار زبان فارسی به‌شمار می‌رود. آثار او به‌طور گسترده در سراسر ایرانِ بزرگ خوانده می‌شود ترجمه آثار او در ترکیه، آذربایجان، ایالات متحده، و جنوب آسیا بسیار پرطرفدار و محبوب هستند

    2 گزارش

    Atis gh   6 اسفند 11:19

    3 پرسش 19 پاسخ 41 امتیاز

    لال‌الدین محمد بلخی معروف به مولانا،شاعر قرن ٧ و آرامگاهش در قونیه ترکیه آثار:

    مثنوی معنوی دیوان شمس فیه ما فیه مکتوبات مجالس سبعه 1 گزارش

    Komeyl Abbaszadeh   2 اسفند 21:48

    0 پرسش 3 پاسخ 38 امتیاز

    از شاعران و عارفان بزرگ ایران در قرن هفتم است . ایشان در بلخ خراسان

    ( که امروزه یکی از شهر های افغانستان است ) به دنیا آمد . و در شهر قونیه (که در قدیم در ایران بود و امروزه از ترکیه است از دنیا رفت ) آثار گران قدر او عبارتند از : مثنوی معنوی ، دیوان شمس ، فیه مافیه ، مکتوب و در اخر مجالس سبعه است

    1 گزارش

    ماردین مبارکی   10 آذر 10:12

    0 پرسش 6 پاسخ 11 امتیاز

    مولانا یا همون مولوی یا جلا الذین محمد بلخی همیشان یکی هستند

    وی در قرن ۷ میلادی می زیست تاریخ خیلی دقیقی هرگز این شاعر در دسترس نیست

    اما آرامگاه وی در قونیه ی ترکیه است

    0 گزارش

    منبع : gama.ir

    میخواهید جواب یا ادامه مطلب را ببینید ؟
    مهدی 1 ماه قبل
    4

    بچه ها کسی جواب رو میدونه ؟

    برای پاسخ کلیک کنید