این سایت سعی دارد سایت های برتر سراسر ایران را معرفی کند ما با نمایش دادن پیش نمایشی از سایت، کاربران را به دیدن کامل مطالب سایت های معرفی شده دعوت میکنیم فلذا هیچ لینک، عکس، و متنی از سایت های معرفی شده کپی نمیشود.

    یکی از مهمترین صفات امام موسی علیه السلام را بنویسید

    دسته بندی :
    1. پشتوک
    2. مطالب سایت

    مهدی

    بچه ها کسی جواب رو میدونه ؟

    یکی از مهمترین صفات امام موسی علیه السلام را بنویسید را از سایت نکس اسکرین دریافت کنید.

    صفات امام کاظم

    صفات امام کاظم

    ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف

    امام موسی کاظم (علیه‌السّلام) هفتمین پیشوای شیعیان است. ابوابراهیم از کنیه‌های آن حضرت است؛ ولی «ابوالحسن» کنیۀ مشهور ایشان است. و مشهورترین لقب آن مرد آسمانی، «کاظم» است. پدر آن جناب، «امام صادق (علیه‌السّلام)» و مادرش «حمیده» نام داشت. آن امام همام، در دورۀ عمر خویش، ستم‌های چهار خلیفۀ عباسی «ابوالعباس سفاح، منصور دوانیقی، مهدی و هارون» را تحمل کرد.

    فهرست مندرجات

    ۱ - نکاتی در باره امام کاظم

    ۲ - برخی از صفات امام کاظم

    ۲.۱ - کاظم و فرو برنده خشم

    ۲.۲ - رئوف و مهربان ۲.۳ - عبادت بسیار

    ۲.۴ - دوری از لذت‌های دنیا

    ۳ - ستمگری خلفای عباسی

    ۴ - تربیت شاگرد

    ۵ - زندان و شهادت حضرت

    ۶ - عناوین مرتبط ۷ - پانویس ۸ - منبع

    ۱ - نکاتی در باره امام کاظم

    [ویرایش]

    امام موسی کاظم (علیه‌السّلام) هفتمین پیشوای شیعیان است. آن بزرگوار، «موسی» نام داشت. ابوابراهیم از کنیه‌های آن حضرت است؛ ولی «ابوالحسن» کنیۀ مشهور ایشان است. وی را «صابر» و «صالح» لقب داده بودند و مشهورترین لقب آن مرد آسمانی، «کاظم» است. پدر آن جناب، «امام صادق (علیه‌السّلام)» و مادرش «حمیده» نام داشت. وی بانویی بافضیلت و باتقوا بود.[۱]

    آن امام همام، در دورۀ عمر خویش، ستم‌های چهار خلیفۀ عباسی را تحمل کرد. این چهار نفر عبارتند از:

    ابوالعباس سفاح، منصور دوانیقی، مهدی و هارون. خلافت ابوالعباس سفاح، پیش از امامت آن بزرگوار بود. از سال ۱۴۸ که امام صادق (علیه‌السّلام) به شهادت رسید، دوران امامت امام کاظم آغاز شد. این در حالی بود که منصور دوانیقی به حکومت ستمکارانۀ خویش ادامه می‌داد.

    منصور، در طول حکومتش از زجر حبس، مصادرۀ اموال و قتل علویان دریغ نکرد. او مردی خونریز، حسود و بی وفا بود. حتی اطرافیان و دوستانش نیز از آسیب‌های او در امان نبودند؛ برای مثال او ابومسلم خراسانی را کشت؛ در حالی که او برای به خلافت رساندن منصور بسیار کوشش می‌کرد.[۲] او برای تثبیت پایه‌های حکومت خود هر مخالفی را آزاد و زندانی می‌کرد.[۳]

    حضرت کاظم (علیه‌السّلام) مدت ۱۰ سال، آزارهای منصور را تحمل کرد. وقتی منصور به هلاکت رسید پسرش «مهدی» به حکومت رسید. او شخصی مکار بود. وقتی به حکومت رسید، زندانیان بسیاری را آزاد کرد که بیشتر آنها، شیعیان امام کاظم (علیه‌السّلام) بودند؛ اما همچنان به شدت مراقب آنان بود. سرانجام وی نتوانست محبوبیت امام کاظم (علیه‌السّلام) را تحمل کند. به همین دلیل، دستور داد تا امام را از مدینه به بغداد بیاورند و زندانی کنند.[۴] پس از او نیز فرزندش هارون، سالها آن مرد بزرگ را زندانی کرد و با این کار نشان داد که از اجدادش چیزی کم ندارد.[۵]

    ۲ - برخی از صفات امام کاظم

    [ویرایش]

    اکنون برآنیم تا دربارۀ صفات امام هفتم مطالبی را بیاوریم. بی شک هر چه با ویژگی‌های شخصیتی ایشان آشناتر شویم، ستمکاری دشمنان ایشان را بهتر درمی یابیم.

    ۲.۱ - کاظم و فرو برنده خشم

    گفته شد که لقب آن امام، «کاظم» است. کاظم، یعنی «خاموش» و «فروبرندۀ خشم». دربارۀ علت شهرت آن گرامی به این لقب ، لازم است بدانید که آن حضرت، در برابر ستم‌های دشمنانش، شکیبا بود و با آنان تندی نکرد؛ حتی در ایام زندان، چندین بار ماموران در کمین بودند؛ ولی از آن حضرت، یک کلمه سخن خشم آمیز نشنیدند. ابن اثیر که از اهل سنت است، گفته است که به آن حضرت، کاظم لقب دادند؛ چون عادتش این بود که به بدرفتاران با خود، احسان می‌کرد.[۶]

    ۲.۲ - رئوف و مهربان

    امام، قلبی مهربان و پرعاطفه با مردم داشت. او در حل مشکلات مردم از هیچ کوششی دریغ نمی‌کرد. یکی از افرادی که آن حضرت، از وی حمایت کرد، درمانده‌ای از «ری» بود. او بدهی‌های بسیاری به یکی از رؤسای حکومت آن شهر داشت ولی نمی‌توانست آنها را بپردازد. او در مراسم حج به محضر حضرت کاظم (علیه‌السّلام) رسید و از ایشان، کمک خواست. آن حضرت نامه‌ای نوشت به این مضمون: «آگاه باش! در تحت عرش الهی سایه‌ای وجود دارد. در آن، افرادی آرامش پیدا می‌کنند که نسبت به برادران ایمانی خود، خیر و نیکی انجام داده باشند یا گروهی از مشکلات آنان را بگشایند یا سرور و شادی به قلب او وارد سازند. حامل نامه هم برادر تو است. سلام و رحمت الهی بر شما باد.»

    بر اثر نامۀ امام، تمامی بدهی‌های آن مرد، بخشیده شد. آن مرد در مراسم حج سال بعد، شرکت کرد و ماجرا را برای آن والا مقام توضیح داد و پرسید: «آیا این واقعه، شما را خوشحال کرد؟» امام فرمود: «به خدا قسم ! او مرا شادمان ساخت...» [۷]

    ۲.۳ - عبادت بسیار

    آن حضرت پس از فراغت از کارهای اجتماعی، عاشقانه به عبادت روی می‌آورد. وی هیچ کاری را با عبادت هم شان نمی‌دانست و آن را هدف خلقت انسان می‌دانست. آن حضرت، قرآن را بسیار خوش می‌خواند؛ چنان که هر کس صدایش را می‌شنید، می‌گریست. آن جناب، آن چنان با اشتیاق به عبادت شبانه می‌پرداخت که به «زینت شب زنده داران» مشهور شده بود.[۸]

    ۲.۴ - دوری از لذت‌های دنیا

    پیشوای هفتم شیعیان، آن چنان از دنیا و لذت هایش دور شده بود که هر کس در آن باره مطلبی از ایشان می‌شنود، جز ستایش و تمجید چیزی بر زبان نمی‌آورد. او نه برای تبلیغات که به سبب اعتقادی راستین، از دنیا چشم پوشیده بود و همین امر بود که دیگران را تحت تاثیر قرار می‌داد؛ برای مثال، روزی هارون الرشید، کنیزی ماه چهره را برای خدمتکاری آن حضرت به زندان فرستاد؛ اما قصد اصلی هارون این بود که اگر امام به او تمایلی نشان دهد، از این طریق بر ضد ایشان تبلیغ کند و ایشان را بی اعتبار سازد؛ اما امام به آورندۀ کنیز فرمود: «شما به این هدیه‌ها دل بسته‌اید و بدانها می‌نازید؛ من به این هدیه و امثال آن نیازی ندارم.»

    هارون پس از شنیدن ماجرا، خشمگین شد و دستور داد که کنیز را به زندان ببرند و به امام بگویند که حضور این کنیز در زندان، اجباری است. بعد از آن، ماموران به صورت پنهانی، مراقب ارتباط کنیز و امام بودند. چیزی نگذشت که جاسوسان خبر آوردند که آن کنیز، بیشتر اوقات در حال سجده است. هارون بی درنگ، کنیز را نزد خود خواند و از او بازجویی کرد؛ ولی او جز نکویی از امام نگفت. هارون به مامور خویش دستور داد که با کسی از این ماجرا چیزی نگوید. کنیزک پیوسته در عبادت بود تا چند روز پیش از وفات امام از دنیا رفت.[۹]

    آن بزرگوار، از پلیدی‌ها دوری می‌جست همواره اهل عبادت به صورت‌های گوناگون آن بود؛ با این حال؛ این دعا را بسیار می‌خواند: «خداوندگارا! از تو آسایش هنگام مرگ و گذشت و بخشایش، هنگام حساب را می‌طلبم.» [۱۰]

    منبع : fa.wikifeqh.ir

    امام موسی كاظم(ع)؛ پیشوای صابر و بردبار اهل یقین

    تهران- ایرنا- امام موسی كاظم(ع) در هنگامه حكومت عباسی، رسالت سنگین امامت را برعهده گرفتند و توانستند با سیاست عالمانه و در پیش گرفتن تقیه در زمینه های فرهنگی و علمی پیشرفت زیادی بدست بیاورند و شاگردان بزرگی تربیت كنند و اینگونه با اندیشه های ناب، درس تواضع و سخاوت را به پیروان راستین خویش بیاموزند.

    ۲۲ فروردین ۱۳۹۷،‏ ۱۱:۱۳

    کد خبر: 82883377 T T ۰ نفر

    به مناسبت سالروز شهادت هفتمین پیشوای شیعیان

    امام موسی كاظم(ع)؛ پیشوای صابر و بردبار اهل یقین

    تهران- ایرنا- امام موسی كاظم(ع) در هنگامه حكومت عباسی، رسالت سنگین امامت را برعهده گرفتند و توانستند با سیاست عالمانه و در پیش گرفتن تقیه در زمینه های فرهنگی و علمی پیشرفت زیادی بدست بیاورند و شاگردان بزرگی تربیت كنند و اینگونه با اندیشه های ناب، درس تواضع و سخاوت را به پیروان راستین خویش بیاموزند.

    امام موسی كاظم(ع) در 20 ذی الحجه 128 هجری در ابواء، منطقه ای میان مكه و مدینه چشم به جهان گشود. این امام گرانقدر در صبر و ایستادگی در برابر مشكلات زندگی اسوه و الگوی مسلمانان به شمار می رفت و به همین دلیل به «باب الحوائج» شهرت یافت. ایشان پس از شهادت امام جعفر صادق(ع) پدر بزرگوار خویش در 20 سالگي به امامت رسید و هدایت پیروان راستین خاندان نبوت را بر عهده گرفت.

    امام هفتم شیعیان(ع) به دلیل فضیلت های اخلاقی والا در نزد مردم از جایگاه ویژه و مقام ارزشمندی برخوردار بود و این محبوبیت فراوان امام هفتم(ع)، تشویش و نگرانی دستگاه خلافت عباسی را در پی داشت. از این رو بخش زیادی از عمر شریف آن حضرت(ع) در زندان های خلفای ستمگر سپری شد. امام كاظم(ع) در همه مراحل زندگی با حفظ و تقویت تعالیم اسلام راستین و با وجود سختی ها و موانع بسیاری كه در مسیر به انجام رساندن وظایف و تكالیف الهی به وجود آمده بود، با استواری فراوان به مبارزه با مشكلات زمانه پرداخت و تمامی عمر پر بركت خود را در راه هدایت و ارشاد مسلمانان سپری كرد.

    سرانجام امام موسی كاظم(ع) در 25 رجب 183 هجري در 55 سالگي به دستور هارون ‏الرشید به شهادت رسید. اكنون بارگاه مقدس امام هفتم شیعیان(ع) در شهر «كاظمین» عراق میزبان دوستداران این امام همام است.

    در همین راستا گفت وگوی پژوهشگر گروه اطلاع رسانی ایرنا را با «محمد حسین صادقی» معاون آموزش مركز تخصصی تفسیر حوزه علمیه قم می خوانیم.

    **امام موسی كاظم(ع)، آراسته به صفات برجسته

    آن حضرت ویژگی های بسیار برجسته و مهمی داشتند. بررسی این صفات و این كه چگونه آن حضرت خود را پایبند به رعایت این ویژگی های بی مانند انسانی كرده بود، در شناخت ایشان موثر است. نخستین ویژگی ایشان، صبر در هنگامه بلا به شمار می رفت. تحملی كه آن امام بزرگوار در سپری كردن رنج های دنیا داشت، سبب شده بود تا در فراز و نشیب ها، سختی ها و بلاهای دنیوی صبور بماند. «صابر بر بلا بودن» از مهم ترین صفت هایی است كه هر مومنی باید از آن برخوردار باشد. در اینجا واژه صابر یعنی انسان در هنگام آزمون و امتحان و در زمان مصیبت و گرفتاری، نمونه یك مومن كامل و صبور محسوب شود كه این مساله به راستی در امام موسی كاظم (ع) وجود داشت.

    ایشان اندكی كمتر یا بیشتر از 14 سال از عمر با بركت خود را در زندان های هارون ستمگر در بصره و بغداد به سر برد. حتی در یك مورد نیز گفته نشده است كه آن والامقام، شكوه و گلایه ای از شرایط خویش داشته باشد. امام موسی كاظم(ع) همواره به پیشگاه پروردگار شاكر بود و صبر پیشه می كرد تا گشایش پیش آید و می توان گفت كه اعتلای دین مقدس اسلام، مرهون همین صبر در بلاها وسختی ها است.

    ** امام موسی كاظم(ع)؛ شاكر درگاه الهی

    دومین نكته برجسته در رفتار امام هفتم شیعیان(ع)، این بود كه ایشان در تمامی مراحل عمر با عزت خویش، شاكرِ به تمام معنا به درگاه ایزد منان بود. همانگونه كه شاكر بودن یعنی به جای آوردن شكرانه نعمت های الهی حتی اگر همسو با میل انسان نباشد، از صفات انسان كامل محسوب می شود، این صفت نیز به شكل عالی در آن حضرت دیده می شد.

    خداوند در قرآن كریم، در آیه هفت سوره ابراهیم بر شكور بودن انسان تاكید دارد. در اینجا هم شاكر بودن به معنای عام كلمه است، یعنی شكر نعمت یا نقمت(عذاب) فرقی ندارد و انسان بر هر تصمیم خداوند باید شاكر باشد. این صفت برجسته نیز به طور تمام در امام كاظم(ع) مشاهده می شد. سومین ویژگی آن امام همام كه بیش از دیگر صفت های های امام موسی كاظم(ع) برجسته، مهم و بارز است و نمونه كامل آن در شخصیت امام هفتم شیعیان وجود داشت، رضایت در برابر قضا و قدر الهی بود. ایشان از مسایلی كه در طول زندگی به وجود آمده بود، به طور كامل رضایت داشت چرا كه به قضا و قدر پروردگار معتقد بود.

    این امام بزرگوار می فرماید: «الهی رضا بقضائك»؛ از این گفتار بر می آید كه رضایت الهی و راضی بودن به قضا و قدر پروردگار، سر لوحه زندگی آن حضرت بود. این سخن منطبق بر سخن سیدالشهدا(ع) در لحظه های آخر عمر در قتلگاه است كه به همین مهم اشاره دارد. امام موسی ابن جعفر(ع) مصداق كامل این فراز از این حدیث شریف نقل شده از امام حسین(ع) محسوب می شود كه فرمود: «الهی رِضاً بِرِضِاكَ، صَبراً عَلی قَضائِك یا رَبَ لا الهَ سِواكَ...»، چرا كه آن حضرت راضی به قضا و قدر الهی بود.

    از مصادیق مهم انسان مومن كه در قرآن كریم و در سوره توبه به آن اشاره شده است: «وَرِضْوَانٌ مِنَ اللَّهِ أَكْبَرُ» یعنی در برابر بهشت و پاداش های معنوی الهی آن كه برای اهل ایمان از همه مهم تر است، خشنودی و رضایت پروردگار عالم به شمار می رود و بهشت و دیگر نعمت های الهی در مراحل دیگر قرار دارد. آن چه كه برای اهل ایمان بسیار اهمیت دارد، این است كه آن درجه از رضوان الهی را به دست بیاورد.

    **«كظم غیظ» صفت بارز امام موسی كاظم(ع)

    خداوند در آیه 134 سوره آل عمران آورده است: «(متّقین) كساني هستند كه در راحت و رنج انفاق مي‌كنند و خشم خود را فرو مي‌برند و از (خطاي) مردم مي‌گذرند، و خداوند نیكوكاران را دوست مي‌دارد.» همانگونه كه در این آیه از قرآن به «كاظمین الغیظ» یعنی فرو بردن خشم اشاره شده است، می توان گفت امام موسی كاظم(ع) نمونه كامل این امر بود و لقب آن حضرت یعنی كاظم نیز از همین آیه قرآن می آید.

    با توجه به اهمیت صفت های یاد شده، چنانچه این موارد در برابر دیدگان پیروان امام موسی كاظم(ع) باشد، بسیاری از مشكلات دنیوی حل خواهد شد. آنچه از حاصل عمر آن حضرت بر جای مانده است، انسان را به این موارد رهنمون می كند كه باید صبور در بلاها و گرفتاری ها بود، بی تابی و شكوه نكرد و تحمل و سعه صدر داشت چرا كه سینه گشاده سبب تحمل رنج ها و فارغ شدن از عصبانیت خواهد شد.

    ** ویژگی های سازنده اهل بیت(ع)؛ هدایتگر جامعه اسلامی

    منبع : www.irna.ir

    صفات زیبای امام موسی کاظم(علیه السلام)

    موسی بن جعفر (۱۲۷ یا ۱۲۸-۱۸۳ق) معروف به امام موسی کاظم و ملقب به کاظم و باب الحوائج هفتمین امام شیعیان دوازده امامی است. وی در سال ۱۲۸ق، همزمان با انتقال قدرت

    اسلام درباره اسلام تاریخ اسلام قبل از اسلام دوران رسالت دوران خلفا امویان عباسیان اصول دین خدا شناسی پیامبر شناسی عدل الهی امام شناسی معاد شناسی فروع دین نماز روزه زکات خمس حج جهاد

    امر به معروف و نهی از منکر

    تولی و تبری مسائل اجتماعی اسلام جایگاه زن و حجاب اسلام و جوان حکومت و سیاست صلح و خشونت حقوق بشر و دموکراسی روابط اجتماعی تعامل با غیر مسلمان اقتصاد در اسلام دعا، نماز و زیارت منجی گرایی جامعیت و خاتمیت احکام اسلام منابع احکام اجتهاد و تقلید فلسفه احکام مذاهب اسلامی کشور های اسلامی محیط زیست قرآن درباره قرآن جامعیت قرآن عدم تحریف قرآن تفسیر قرآن علوم قرآن

    اهل بیت(علیهم السلام) در قرآن

    پیامبر(ص) و اهل بیت(ع)

    درباره اهل بیت(ع) پیامبر اسلام(ص) تاریخ و سیره فضایل اخلاقی معجزات و کرامات دعا، نماز و زیارت مناظرات خطبه ها و نامه ها غزوه ها و سریه ها اصحاب خاندان در آیینه شعر چهل حدیث امام علی(ع) تاریخ و سیره فضایل و مناقب معجزات و کرامات دعا، نماز و زیارت مناظرات خظبه ها و نامه ها اصحاب و شاگردان خاندان درآیینه شعر احادیث منتخب فاطمه زهرا(س) تاریخ و سیره فضایل و مناقب معجزات و کرامات دعا، نماز و زیارت خطبه ها خاندان در آیینه شعر احادیث منتخب امام حسن(ع) تاریخ و سیره فضایل و مناقب معجزات و کرامات دعا، نماز و زیارت مناظرات خطبه ها و نامه ها اصحاب و شاگردان خاندان در آیینه شعر احادیث منتخب امام حسین (ع) تاریخ و سیره فضایل و مناقب معجزات و کرامات دعا، نماز و زیارت مناظرات خطبه ها و نامه ها اصحاب و شاگردان خاندان درآیینه شعر احادیث منتخب امام سجاد(ع) تاریخ و سیره فضایل و مناقب معجزات و کرامات دعا، نماز و زیارت مناظرات خطبه ها و نامه ها اصحاب و شاگردان خاندان در آیینه شعر احادیث منتخب امام باقر(ع) تاریخ و سیره فضایل و مناقب معجزات و کرامات دعا، نماز و زیارت مناظرات خطبه ها و نامه ها اصحاب و شاگردان خاندان درآیینه شعر احادیث منتخب امام صادق(ع) تاریخ و سیره فضایل و مناقب معجزات و کرامات دعا، نماز و زیارت مناظرات خطبه ها و نامه ها اصحاب و شاگردان خاندان درآیینه شعر احادیث منتخب امام کاظم(ع) تاریخ وسیره فضایل و مناقب معجزات و کرامات دعا، نماز و زیارت مناظرات خطبه ها و نامه ها اصحاب و شاگردان خاندان درآیینه شعر احادیث منتخب امام رضا(ع) تاریخ و سیره فضایل و مناقب معجزات و کرامات دعا، نماز و زیارت مناظرات خطبه ها و نامه ها اصحاب و شاگردان خاندان در آینه شعر احادیث منتخب امام جواد(ع) تاریخ و سیره فضایل و مناقب معجزات و کرامات دعا، نماز و زیارت مناظرات خطبه ها و نامه ها اصحاب و شاگردان خاندان درآیینه شعر احادیث منتخب امام هادی(ع) تاریخ و سیره فضایل و مناقب معجزات و کرامات دعا، نماز و زیارت مناظرات خطبه ها و نامه ها اصحاب و شاگردان خاندان درآیینه شعر احادیث منتخب امام مهدی(عج) تاریخ و سیره فضایل و مناقب معجزات و کرامات دعا، نماز و زیارت نامه ها در آیینه شعر احادیث منتخب امامزادگان احادیث موضوعی شیعه درباره شیعه تاریخ شیعه جغرافیای شیعه شیعه در روایات حکومت های شیعی فدک عاشورا مهدویت امتیازات شیعه عقلانیت

    امامت و اطاعت از اهل بیت(ع)

    اعتدال و نفی خشونت

    عدالت خواهی و ظلم ستیزی

    عطوفت و مهربانی اجتهاد پویا اخلاق و عرفان درباره اخلاق فضایل اخلاقی رذایل اخلاقی عرفان و معنویت

    نقش شیعه در تمدن اسلامی

    تفسیر و علوم قرآن علوم حدیث فقه و اصول تاریخ و سیره اخلاق و عرفان عقاید و کلام ادبیات ادبیات علوم تجربی هنر و معماری مراکز علمی مساجد شخصیت ها عالمان دین شاعران مستبصران مستشرقان دانشمندان شخصیت های تقریبی خانواده نهاد خانواده پدر و مادر آیین ازدواج همسرداری

    آسیب های خانواده و طلاق

    تعلیم و تربیت اسلامی

    تربیت کودک تربیت نوجوان و جوان روانشناسی وسواس افسردگی اضطراب و استرس روان و شخصیت داستان های خانواده سبک زندگی

    مشاوره خانواده آنلاین

    ادیان و مذاهب نیاز بشر به دین

    نقد تکثرگرایی(پلور الیزم)

    کلیات ادیان بررسی و نقد ادیان

    مقایسه اسلام با سایر ادیان

    الحاد و بی دینی یهودیت مسیحیت زرتشت زرتشت بودیسم هندوئیسم بهائیت دیگر ادیان کلیات مذاهب بررسی و نقد مذاهب

    مقایسه شیعه با سایر مذاهب

    اهل سنت وهابیت اسماعیلیه تصوف اهل حق دیگر مذاهب نقد عرفان های کاذب

    جریان‌ها و مکاتب فکری و سیاسی

    اخوان المسلمین جریان های تکفیری جریان احمد الحسن دیگر جریان ها تقریب مذاهب اسلامی پرسش ها و پاسخ ها سوالات ما مسیحیت وهابیت اهل سنت دیگر ادیان دیگر مذاهب پاسخ به شبهات

    منبع : fa.al-shia.org

    میخواهید جواب یا ادامه مطلب را ببینید ؟
    مهدی 8 روز قبل
    4

    بچه ها کسی جواب رو میدونه ؟

    برای پاسخ کلیک کنید